Voor 50 gulden kocht Jilger deze Volvo 66, die hij met hulp van fietsenmaker 3 jaar reed

Een Volvo 66 voor vijftig gulden?

“In 1998 studeerde ik nog en had ik weinig te besteden, maar ik had net mijn rijbewijs gehaald. Een auto stond dus hoog op mijn verlanglijstje. Ik mikte eigenlijk op een Fiat 126 of een Daf, maar het werd uiteindelijk een Volvo 66. Iets snellers leek me op die leeftijd niet zo verstandig. Via een vriend hoorde ik van de auto. Die stond bij hem in de straat en deed het niet meer. Hij zou voor vijftig gulden naar de sloop gaan, maar ik was er op tijd bij en bood hetzelfde bedrag. Zo had ik voor vijftig gulden mijn eerste auto. Ik moest hem alleen nog even aan de praat krijgen. Het probleem bleek een gebroken gaskabel, gelukkig simpel en goedkoop op te lossen. Bij de lokale fietsenmaker kocht ik een remkabel van 3,50 gulden en samen met mijn vader had ik die zo gemonteerd. De auto was verre van perfect en zat vol gebruikssporen, maar hij had nog zes maanden apk. Voor vijftig gulden plus een kabeltje vond ik het fantastisch.”

Dus gaskabeltje erin en rijden maar?

“Hij reed weer als een zonnetje. Na een paar maanden kreeg ik problemen met de ruit in het rechterportier. Het mechanisme was versleten, waardoor de ruit steeds naar beneden zakte. Ik heb uren zitten prutsen om de ruit van het rechterportier omhoog te krijgen, maar uiteindelijk kreeg ik het voor elkaar. Een paar dagen daarna haalde ik mijn vriendin Swenske – inmiddels mijn vrouw – op van het station. Met de Daf, dus ik was apetrots. Het was een prachtige, zonnige dag. Swenske stapte in en begon enthousiast haar raam naar beneden te draaien. Ik durfde er op dat moment niets van te zeggen … Op een gegeven moment waren ook de remmen aan vervanging toe. Ik studeerde autotechniek, dus dat zou ik wel even doen. Samen met een studiegenoot haalden we alles los, maar de remtrommel kregen we met geen mogelijkheid los. Dat waren we niet gewend. Tijdens de les sleutelden we ook aan auto’s, maar dan was het spul al honderd keer los- en vastgedraaid. We stonden erbij en keken ernaar, totdat een andere vriend langskwam, een hamer pakte en de trommel er zo aftikte. Hij studeerde nota bene voor docent natuur- en wiskunde, terwijl wij autotechniek deden. Dan voel je je toch even behoorlijk voor paal staan.”

Wat voor avonturen beleefde je met de 66?

“Grote reizen of vakanties zijn het nooit geworden, maar ik heb er ontzettend veel plezier mee gehad. Als jonge gast wist ik natuurlijk dat een Daf of Volvo 66 net zo hard achteruit kon als vooruit, dus dat moest ik uitproberen. Mijn ouders reden in een Volvo 460 en kregen regelmatig Volvo-magazines thuisgestuurd. Daarmee konden we bijvoorbeeld met korting naar de AutoRAI. Parkeren was gratis op het Volvo-terrein in Amsterdam en met touringcars werd je naar de RAI gebracht, waar je kon rondkijken en koffie of thee kreeg bij de Volvo-stand. Mijn vader en ik vonden het een leuk idee om niet met zijn auto te gaan, maar met mijn 66. Je had de verbaasde blikken moeten zien toen we daar het terrein op reden in dat oude ding, schitterend.”

Hij was de vijftig piek dubbel en dwars waard?

“Absoluut. Ik heb er drie jaar lang enorm van genoten. Op een gegeven moment zat er alleen te veel werk aan en ontbrak het me aan tijd en geld. Ik moest hem dus verkopen. Maar toen mijn 66 werd opgehaald en de straat uitreed, heb ik staan huilen. Zo gehecht was ik eraan geraakt. Toen ik later een Volvo 360 GL kocht, heb ik mezelf voorgenomen die nooit meer weg te doen. Ik ben nooit vergeten hoe het voelde toen mijn 66 vertrok.”

Naam: Jilger Mout