Het verhaal van Joop Breed is er een uit de categorie trip down memory lane. We gaan terug naar 1976, het jaar waarin hij zijn eerste auto kocht: een Simca 1000 GLS, voluit Grand Luxe Spéciale. Dat klinkt indrukwekkend, maar in werkelijkheid was het pure eenvoud.
Joop, een Simca 1000. Waarom juist die auto?
“Mijn vader was automonteur bij Citroën en reed zelf ook uitsluitend Citroën. Thuis stond de Ami van mijn moeder, die ik altijd mocht gebruiken. Toen die auto zijn beste tijd had gehad, ging ik op zoek naar een eigen auto, en dat hoefde van mij niet per se een Citroën te zijn. Die is er uiteindelijk ook nooit gekomen. De eerste auto werd dus een Simca 1000. Die stond te koop bij de garage waar mijn vader werkte en zijn neef de eigenaar van was: Garage Groenewoud in Winkel. Voor 2.750 gulden kocht ik daar de Simca 1000. Toen ik voor dit verhaal oude foto’s terugzocht, kwamen de herinneringen vanzelf weer boven. Bij elke foto dacht ik: ‘Ja, dat was ook zo.’ Zoals die houten stok die altijd achterin lag om de startmotor een tik te geven. Die bleef vaak doordraaien, waardoor de accu werd leeggetrokken. Of die pvc-buis gevuld met beton die onder de voorklep lag. Tijdens een rit naar Haarlem was het flink aan het stormen en ik vloog alle kanten op, behalve rechtdoor. Ik wist niet wat mij overkwam. De auto had van die simpele pendelassen en dat hielp ook niet mee. Mijn oom kwam toen met het idee van die pvc-pijp. Daarna stuurde de auto een heel stuk beter.”
Heb je verder nog veel aangepast aan de auto?
“Een vriend had zo’n Simca Rally met striping en dat vond ik zo leuk, dus die strepen heb ik ook op mijn auto gemaakt. Verder heb ik nog van die grote verstralers gemonteerd. En vraag me niet waarom, maar op een gegeven moment hing ik zelfs groen-wit geblokte gordijntjes in de auto. Hoe verzin je het? Ik was toen net begonnen als onderwijzer op een basisschool. Oud-leerlingen herinneren me nog steeds als meester Breed met de gordijntjes in zijn auto.”
We zien de Simca op een camping staan. Welke reizen heb je ermee gemaakt?
“In 1977 zijn Ingrid en ik met de kampeerspullen en een grote bungalowtent van mijn ouders op vakantie gegaan. Zij was toen net klaar met school en we wilden graag op vakantie naar het buitenland. Het moest allemaal gebeuren met een klein budget, want datzelfde jaar gingen wij ook nog trouwen. We reisden af naar Limoges, de porseleinstad van Frankrijk. Vanwege het slechte weer hadden wij de Simca ’s avonds in de grote bungalowtent geparkeerd. Dat tafereel leidde de volgende ochtend wel tot hilarische momenten, toen wij ineens de tent uit kwamen rijden. Minder grappig werd het toen we voor een verkeerslicht stonden op het drukste kruispunt van Limoges. De motor sloeg af. Precies waarvoor ik altijd bang was. De startmotor had regelmatig kuren en daarom lag die stok ook standaard achterin. Ik kreeg de auto niet meer aan de praat en moest hem naar de kant van de weg duwen. Mijn aanstaande vrouw keek me aan met een blik van: ‘En nu?’ Dan wordt het ineens een heel avontuur, daar in Frankrijk. Ik had nog niet veel ervaring en we hadden ook maar weinig te besteden. In ons beste Frans vroegen we hulp bij een kleine garage. De eigenaar ontdekte al snel een kabelbreuk in een aansluitblokje bij de verdelerkap. Hij haalde een vervangend onderdeel op en na montage liep de motor direct weer. Wat waren we opgelucht.”
Wat is er uiteindelijk gebeurd met de Simca?
“Na ongeveer twee jaar was ik toe aan iets anders. Bovendien begon ik me steeds meer te ergeren aan de kleine mankementen, zoals die startmotor. De Simca 1000 maakte plaats voor een knalgele Simca 1100, gekocht bij de plaatselijke Fiat-dealer in Hippolytushoef. Ook die auto bleef niet lang in ons bezit, want hij was zo lek als een mandje. Tijdens een flinke regenbui moest Ingrid haar benen optrekken, omdat het water gewoon naar binnen stroomde.”
Mis je de Simca nog weleens?
“Onlangs was ik in het automuseum van Visscher Classique in Buren, waar ik weer even in zo’n Simca kon plaatsnemen. Dan kijk je naar dat dashboard, dat behalve een snelheidsmeter helemaal niets voorstelt, en een pook die uit de bodem steekt. Dat is het dan. Het is bijna niet meer voor te stellen dat we daarmee rondreden. Pure nostalgie, maar wat een verschil met de luxe van nu.”
Naam: Joop Breed
Bouwjaar: 1952
Woonplaats: Velserbroek
Beroep: Gepensioneerd onderwijzer
Eerste auto: Simca 1000 GLS uit 1971
Gekocht in: 1976 voor 2.750 gulden
Droomauto: “Jaguar XJ220.”
