Sommige auto’s koop je met je verstand, andere met je hart. Leo van der Vaart verruilde zijn Daihatsu Copen voor een praktische SUV omdat de kleinkinderen eraan kwamen. Dat klinkt logisch en verstandig, maar de spijt volgde al snel. Toen hij met pensioen ging, gunde hij zichzelf opnieuw een Copen. Het bloed kruipt…
Je hebt al eerder een Copen gehad. Waarom moest er opnieuw een komen?
“Die eerste heb ik ingeruild voor een Daihatsu Terios. De kinderen waren het huis uit en een Copen was toen perfect, maar daarna kwamen de kleinkinderen. We gingen regelmatig oppassen en dan werd de Copen ineens wel heel erg onhandig. Er past bijna niets in. Dus werd het de verstandige keuze. De Copen ging de deur uit en daarvoor kwam een heel praktische Daihatsu Terios in de plaats. Daar past werkelijk alles in, maar spannend is hij niet. Na verkoop had ik er al direct spijt van en dat gevoel ging niet meer weg. De Copen was ook helemaal niet zo duur in de vaste lasten. Ik had hem gewoon moeten aanhouden. Dat gevoel heb ik nooit goed kunnen verdragen, dus na mijn pensionering in 2019 ben ik weer op zoek gegaan naar zo’n auto. Ik kwam mijn huidige exemplaar tegen in Biddinghuizen, waar hij te koop stond bij een garage. Toen ik hem zag staan, heb ik er geen moment over getwijfeld. Die zou van mij worden.”
Vast even slikken voor de puristen, maar dit is allesbehalve een standaard Copen.
“Nee, absoluut niet. Er rijdt geen tweede zoals deze rond. Heel af en toe kom ik nog een Copen tegen, maar die zijn bijna altijd zilvergrijs. Deze herkennen de meeste mensen niet eens meer als zodanig. Ze lopen eromheen, kijken heel aandachtig of ze ergens een embleem kunnen vinden, maar die zijn bewust verwijderd. Dat maakt het extra leuk. De eerste eigenaar heeft er ontzettend veel geld in gestoken. Van binnen en van buiten is hij helemaal in Japanse stijl aangepakt door een stylingbedrijf in Veldhoven. Ik vind het een ontzettend aparte en gave auto om te zien. Een Daihatsu Copen heeft toch een beetje het imago van een vrouwenautootje. Niet echt stoer. Maar met deze complete bodykit is er iets heel bijzonders van gemaakt. Moet je die wielen eens zien! De auto is voor mij echt getransformeerd van een eenvoudige kei-car naar een stoere verschijning. Ik heb zelf nog één ding aangepast: de uitlaat. Ik vond het originele geluid niet passen bij deze uitstraling. Nu zit er een catback-uitlaatsysteem onder. Bij stevig optrekken produceert die zo’n sportief grommetje en als ik van het gas af ga, komen er gezellige plofjes uit de uitlaat. Dat strookt op geen enkele manier met de werkelijke prestaties, want dat geluid doet vermoeden dat er veel meer vermogen onder de kap zit dan 85 pk. Desondanks voelt de Daihatsu best vlot aan. Hij is door zijn formaat erg licht en zelf ben ik ook niet zo zwaar. Zo nu en dan ben ik zelfs als eerste weg bij een stoplichtsprintje. Ik geniet ontzettend van de beleving en de radio staat eigenlijk zelden aan. Ik luister liever naar het geluid van de auto. Dat is toch veel mooier?”
Vertel eens over het interieur, ook verre van standaard.
“Dat is helemaal opnieuw opgebouwd door hetzelfde bedrijf. Die dubbele kleurstelling springt meteen in het oog en er zit een flink audiosysteem in. Ooit was het vast en zeker hypermodern, maar het ingebouwde dvd-systeem is nu wel een beetje gedateerd. In de portieren zijn beeldschermen gemonteerd en bij de voetenruimte aan de passagierskant staat een subwoofer. Hartstikke onhandig natuurlijk. Je hebt al niet zoveel beenruimte in deze auto en nu moet je als passagier ook nog oppassen dat je die subwoofer niet per ongeluk een schop verkoopt.”
Rijdt zo’n roadster net zo leuk als het lijkt?
“Hij is behoorlijk hard afgeveerd en de grote wielen versterken dat gevoel. Elk steentje op de weg voel je tot in je gebit. Het is behoorlijk spartaans. Er komt veel geluid de cabine in en omdat de auto zo laag en klein is, heb je al snel het gevoel dat je behoorlijk hard rijdt. Niet iedereen is er laaiend enthousiast over. Mijn vrouw is ook niet per se een liefhebber van deze auto. Maar ik vind het erg leuk. Als ik alleen ben, kan ik even lekker mijn eigen gang gaan in de Copen. Radio uit, beetje gas erbij en gewoon genieten van een mooi toertochtje. Deze Copen houd ik puur voor de lol. Maar als ik ooit de Staatsloterij win, komt er een Donkervoort. Dat is écht mijn droomauto.”
Eigenaar
Naam: Leo van der Vaart
Bouwjaar: 1952
Woonplaats: Ermelo
Beroep: Gepensioneerd apothekersassistent
Leukste auto: Daihatsu Copen uit 2008
Gekocht in: 2019 voor €9.000
Droomauto: “Donkervoort.”
Nieuwe serie
Wat was de leukste auto die je ooit had? De auto die je elke keer deed glimlachen als je instapte en de sleutel omdraaide. Van geen andere auto heb je zoveel plezier gehad als van deze. Die auto willen wij in AutoWeek! En we willen natuurlijk je verhaal waarom hij zo te gek was! Wij zoeken lezers en lezeressen die hun favoriete auto willen delen in AutoWeek en autoweek.nl, met alle verhalen, ervaringen, anekdotes en foto’s die daarbij horen. Meld je hier aan!




