Suzuki S-Cross 1.4 Boosterjet Select (2018)

Gebruikersreview

Suzuki S-Cross 1.4 Boosterjet Select (2018)

23 november 2021 • 21:37

Volg AutoWeek in Google Search Volg AutoWeek in Google Discover

Uitvoering	S-Cross 1.4 Boosterjet Select
Versnellingen	6, Handgeschakeld
Bouwjaar	2018
Jaar van aanschaf	2018
KM-stand bij aanschaf	18 km
KM-stand laatst	151.965 km

9 jaar ervaring

151.965 km
10 november 2026

Suzuki SX4 S-Cross 1.4 High Executive Boosterjet

Van aanschaf in 2018 tot ruim 151.000 kilometer – update november 2026

Sinds januari 2018 ben ik in het bezit van deze Suzuki SX4 S-Cross 1.4 High Executive Boosterjet. Inmiddels is het tijd voor een nieuwe update. De laatste review plaatste ik in 2022, dus we zijn alweer vier jaar verder. Inmiddels staat de teller op 151.965 kilometer en hebben we de auto alweer heel wat jaren in gebruik.
De aanschaf en eerste ervaringen
Sinds januari 2018 ben ik in het bezit van deze Suzuki SX4 S-Cross 1.4 High Executive Boosterjet. Een hele mond vol, maar het is dan ook de meest luxe uitvoering met de krachtigste motor. Het enige wat we niet hebben, is een automaat en vierwielaandrijving (AllGrip).
Omdat ik hiervoor al een vorig model S-Cross had, had ik nooit gedacht opnieuw dezelfde auto te kopen. Zelfs de kleur is hetzelfde. Het stond niet direct op het lijstje om een andere auto te kopen. Eind 2017 had Suzuki echter inruilbonussen en kortingen op voorraadmodellen. Geen en/of, maar en/en. Toch maar eens een offerte opgevraagd, en die viel niet tegen. We kregen zelfs meer korting dan we een jaar eerder bij de introductie van het faceliftmodel zouden hebben gekregen. Bij een volgende auto wil je er natuurlijk altijd op vooruitgaan. Daarom gingen we van een Exclusive naar een High Executive en van een 1.6 naar een 1.4 Boosterjet Turbo.
We hebben ook nog naar een Vitara gekeken, maar die is kleiner en er zat een facelift aan te komen. Daarnaast hebben we buiten de deur gekeken naar een Qashqai (voorraadmodel) en zelfs een CX-5 (lagere inruilwaarde en duurder). Maar onder aan de streep had Suzuki dus de beste deal. Zelfs de laatste onderhoudsbeurt hoefde ik niet te betalen. Dus de knoop doorgehakt en besteld. In Cool White Pearl, met: sportstuur, luxe lederen pook, automatisch inklapbare buitenspiegels, luxe kentekenplaat, velours mattenset en bumperbeschermplaat. Ook zijn de standaardbanden omgewisseld voor Michelin CrossClimate+-banden, is het reservewiel overgezet (ik hoef geen bandenplakset) en is er een K&N-luchtfilter gemonteerd.
Begin november besteld, begin december gebouwd en op 3 januari 2018 opgehaald. Direct op weg naar huis merk je al het verschil tussen een 1.6 en een 1.4 turbo. Natuurlijk heb ik ook gereden met de 1.0 driecilinder Boosterjet (een fijne motor), maar na een rit in de viercilinder 1.4 turbo was ik om. De verkoper adviseerde mij ook de 1.4, omdat hij wist dat ik twee keer per jaar bepakt en bezakt op vakantie ga. Dan is wat extra vermogen zeker fijn.
Wat zit er allemaal extra op de High Executive uit 2018 ten opzichte van de Exclusive uit 2013?
- Lederen bekleding
- Multimediasysteem met navigatie en Apple CarPlay (ook Android)
- Ledverlichting voor (veel licht) en achter
- Parkeersensoren voor en achter
- Adaptieve Cruise Control
- Radar Brake Support
- Automatische verlichting
- Regensensor
- Achteruitrijcamera
De auto voelde direct vertrouwd aan. Je merkt ook dat de fabrikant in de tussentijd vier jaar verder is. Alles voelt net wat strakker en degelijker aan. Zeker in combinatie met de krachtigere motor heb je echt het idee dat je weer iets anders rijdt. In onze vorige Suzuki’s zat de betrouwbare LY16-motor, maar deze K14C-motor is echt van deze tijd. Vooral als je doortrekt in de versnellingen, gaat hij er erg rap vandoor en heeft hij altijd vermogen over. Voor je het weet, rijd je veel te hard. Het verbruik over de afgelopen twee jaar is volgens de AutoWeek-verbruiksmonitor 1 op 15,36 (6,52 l/100 km). Naar mijn gevoel was de 1.6 iets zuiniger, maar deze motor rijdt nu eenmaal veel gemakkelijker. Je hebt altijd voldoende trekkracht en de zesde versnelling zorgt voor rust in het interieur. Ook hebben we het geluk dat we vlak bij de Belgische grens wonen; aan de overkant is de benzine vaak een stuk goedkoper. Je ziet uitschieters in het verbruik: van 1 op 12,5 tijdens een snelle rit over de Autobahn tot bijna 1 op 20 als je rustig over de binnenwegen in Zweden rijdt. De afgelopen twee jaar heeft de S-Cross ook Kroatië, Oostenrijk, Denemarken en Frankrijk aangedaan. Als corona geen roet in het eten gooit, gaan we dit jaar een rondreis maken door Noorwegen.
Het comfort is goed en de stoelen zitten prima (ik ben zelf 1,92 meter). Ook fijn is dat de passagiersstoel in hoogte verstelbaar is; veel merken bieden dat niet. Deze uitvoering heeft standaard een lederen interieur. De bekleding is mooi gestikt en geperforeerd. Leer geeft een luxe uitstraling, is makkelijk schoon te houden en ruikt lekker. Een nadeel is dat het in de wintermaanden koud aanvoelt. Gelukkig heeft de S-Cross standaard stoelverwarming. De bekleding behandel ik twee keer per jaar met Gliptone Leather Conditioner. De lak heb ik na één jaar gepolijst en voorzien van een keramische coating. De lak heeft daardoor een diepe glans, is waterafstotend en makkelijk schoon te maken.
Deze generatie S-Cross is voorzien van adaptieve cruise control en Radar Brake Support. Dat laatste systeem geeft toch wel vaak een valse melding, maar heeft ook een paar keer zijn nut bewezen. Op de snelweg ontstond een kettingbotsing, een paar auto’s voor ons. De auto was al aan het remmen voordat ik zelf remde! Hulde: geen schade en ook de alarmlichten werden geactiveerd. Wel ziet het systeem vaak objecten langs de weg als mogelijk bots gevaar. Je krijgt dan een indringende piep en een melding op het dashboard. Dat gebeurt vooral als je te vlot op iets afkomt, bijvoorbeeld een boom in een bocht of een verkeersgeleider midden op de weg. Dat gebeurt zelfs als het systeem op de minst gevoelige stand staat. Je kunt er wel mee leren omgaan. Ik rijd bijna dagelijks dezelfde binnendoor route naar mijn werk en weet inmiddels precies wanneer ik de bocht moet insturen of net iets rustiger moet rijden.
De adaptieve cruise control was ook nieuw voor mij. Ik gebruikte de cruise control al veel, maar deze functie is ook erg fijn. Het verkeer moet alleen niet te druk zijn en je moet zelf niet te gehaast rijden. Anders reageert het systeem nog weleens wat zenuwachtig. De afstand kun je zelf instellen op ruim, ruimer en zeer ruim. Standaard staat het systeem op ‘ruimer’ (stand 2). Ook dit systeem moet je leren kennen. Als je voorligger is verdwenen, duurt het een fractie langer voordat de auto weer accelereert. De truc is dan om zo veel mogelijk links te rijden. Ook ziet het systeem bij het inhalen een vrije ruimte tussen de auto’s. Het gaat accelereren en houdt vervolgens weer in. De truc is om niet te traag op te schuiven. Het is ook weleens gebeurd dat je voorligger de weg verlaat en de auto toch afremt, omdat je volgens het systeem het laatste stukje van die auto te snel nadert. Vervolgens is die auto verdwenen en moet het systeem constateren dat je eigenlijk weer kunt doorrijden. Het verkeer achter je begrijpt dat echter niet.
Als het druk is, druk ik vaak op ‘Cancel’, neem ik het zelf over en druk ik weer op ‘Resume’ als er ruimte is. Je kunt de snelheid telkens met stapjes van 1 of 5 km/u verhogen of verlagen. Ook is het handig dat je bij ingeschakelde cruise control kunt doorschakelen naar een hogere of lagere versnelling. Wat ik wel vreemd vind, is dat je niet kunt kiezen tussen rijden met of zonder adaptieve functie. Daarnaast werkt het systeem tot maximaal 160 km/u op de teller (in werkelijkheid 155 km/u). In Duitsland natuurlijk.
Voor het eerst heb ik ook een auto met een multimediasysteem. Suzuki monteert een systeem van Bosch (SLDA). Dit is voorzien van navigatie, radio (zonder DAB), Bluetooth, iPod, MP3, SD-kaart, telefoonverbinding en smartphoneverbinding (Apple CarPlay). Vooral die laatste functie en de iPod gebruik ik veel. De radio is redelijk, maar in de vorige S-Cross was de ontvangst beter. De navigatie is, zoals bij zoveel auto’s, al verouderd voordat je wegrijdt. De grafische weergave is best aardig. Via eBay heb ik voor weinig geld een tweede kaartje gekocht, maar de kaarten blijven achterlopen. Ook de TMC-verkeersinformatie is traag: het systeem geeft aan dat er file staat op de A67, maar dat klopt — daar sta ik dan al in! Mijn losse TomTom met verkeersinformatie had allang een alternatieve route geadviseerd. Via CarPlay gebruik ik vaak de TomTom- of Google Maps-app. Altijd up-to-date! Telefoneren gaat goed; ik ben goed verstaanbaar. De iPod gebruik ik als ik geen zin heb om mijn iPhone aan te sluiten (dat moet altijd bedraad). In het begin kwam het weleens voor dat de telefoon geen verbinding maakte. Sinds de laatste systeemupdate gaat dat goed. De laatste systeemupdate is versie 1870. De dealer kan die installeren, maar als je handig bent, lukt dat ook met behulp van een filmpje op YouTube. De software download ik via het forum van de Suzuki Ignis of Vitara.
Problemen en klachten in de afgelopen twee jaar
In het begin rammelden de voorste ramen. Die zijn bijgesteld en daarna was het probleem zo goed als opgelost. Soms lijkt het alsof ze iets naar beneden zakken, vooral als het hard waait. Ook een resonantie uit het dashboard is opgelost. Rond de 2.500 toeren kwam er een geluid van onderen. Dat bleek een kachelslang te zijn. Die is weer vastgezet. Vooral bij koud weer hoor je soms een kraakje of rammeltje. Dat komt door het krimpen van kunststoffen. Suzuki houdt er nog steeds van om veel, soms harde, kunststoffen te gebruiken. Ik heb bij de hoedenplank en op een paar andere, onopvallende plaatsen zacht rubber geplakt. Dat helpt echt; bij mijn vorige S-Cross heb ik dat ook gedaan. Ook zijn de wielen en velgen opnieuw uitgelijnd en gebalanceerd. De auto had een scheef stuur en begon bij hogere snelheden nogal te trillen. Verder heb ik een keer een melding gehad dat Radar Brake Support niet werkte. De melding verdween vanzelf weer. Ook bij sneeuw of hagel kun je een foutmelding krijgen, maar dat ligt niet aan het systeem.
De High Executive heeft standaard een glazen panoramisch schuifdak. Erg mooi; zelf gebruik ik vaak de kantelstand. Let er wel op dat dit hoofdruimte kost. Onze snelgroeiende zoon raakte binnen twee jaar al het plafond. Gelukkig heeft hij inmiddels zijn rijbewijs en zit hij niet veel meer achterin, maar het is wel iets om rekening mee te houden.
De auto moet elke 15.000 km voor onderhoud naar de garage. Dat is vaker dan bij de vorige S-Cross. De eerste twee beurten bestonden vooral uit een oliewissel en inspectie van de gebruikelijke zaken. Die twee beurten kostten samen iets meer dan € 300. De eerstvolgende grote beurt is bij 45.000 km.
Kortom: ik ben nog steeds erg tevreden over de S-Cross. Zeker de 1.4 Boosterjet is een fijne motor. Suzuki’s zijn ook altijd erg betrouwbaar; eigenlijk heb ik nooit verrassingen. Op sommige punten merk je wel dat de Suzuki minder verfijnd is dan andere merken, maar het sterke punt blijft de value for money. Iets vergelijkbaars kost bij andere merken altijd meer.
Plannen: voorlopig doorrijden, of wachten tot de volgende aanbieding komt. De S-Cross is inmiddels ook als hybride leverbaar en een automaat zou mijn voorkeur hebben. Ik zou wel wachten tot er een nieuwe Vitara of S-Cross is. Andere mogelijke opvolgers zijn de Lexus UX of de Mazda CX-30. Maar dat kan over een jaar weer anders zijn. Wellicht laat ik volgend jaar de motor opnieuw programmeren. Het vermogen kan dan van 140 naar 170 pk gaan en het koppel van 220 naar 280 Nm. In de basis is het dezelfde motor als in de Swift Sport en hij schijnt er dan nog lekkerder door te rijden.

MEER VERMOGEN, MINDER KILOMETERS
49.756 km | 11 januari 2021
Afgelopen jaar heb ik natuurlijk minder kilometers gereden door corona. De rondreis door Noorwegen ging niet door. We zijn in Nederland gebleven. Met uitstapjes maakten we soms toch nog 700 km per week. De vorige S-Cross stond na drie jaar op 64.000 km; nu stond de teller op 48.000 km.
Afgelopen voorjaar heb ik de motor laten her programmeren bij BR-Performance. Ik was al een tijdje aan het rondkijken en zij stonden bovenaan mijn lijstje. Geen stekkertjes, kastjes of kabeltjes, maar de ECU wordt opnieuw geprogrammeerd. Vooraf wordt er op de rollenbank een nulmeting gedaan. Het resultaat vóór de aanpassing was 139 pk en 228 Nm (fabrieksopgave: 140 pk en 220 Nm). Na de herprogrammering was dit 177 pk en 284 Nm.
Nu, ruim een halfjaar later, merk je vooral dat het koppel eerder vrijkomt, waardoor de motor rustiger zijn werk doet en nog makkelijker accelereert. Ook het brandstofverbruik is gedaald. (Dat komt natuurlijk ook doordat ik 100 km/u rijd op de snelweg.) Bij vol optrekken is de auto nu ook explosief snel. Leuk bij het inhalen of snel invoegen, maar dat doe je niet iedere dag. Het bedrijf adviseerde ook om E98 te tanken; daarmee zouden nog wat extra pk’s vrijkomen. (De meting was uitgevoerd met E95-benzine.) Kortom: geen spijt van gehad. (Zie de bijgevoegde foto’s.)
In mijn vorige verslag gaf ik aan dat ik nog wat moeite had met het gedrag van de adaptieve cruis control in druk verkeer. Inmiddels heb ik ontdekt dat je met de richtingaanwijzer het afremmen kunt voorkomen. Bijvoorbeeld: je wilt een langzame auto inhalen, maar op de linkerrijstrook rijdt nog een auto. Als je dan alvast richting aangeeft, kun je daarna naar links opschuiven zonder dat de auto blijft afremmen. Door goed vooruit te kijken en te plannen, kun je behoorlijk wat kilometers met de adaptieve cruis control rijden. Anders druk je eerst op ‘Cancel’ en, zodra het weer kan, op ‘Resume’.
In november heb ik de 45.000-km-beurt laten uitvoeren door de Suzuki-dealer. De teller stond al bijna op 48.000 km, maar dat was geen probleem. De gebruikelijke werkzaamheden zijn uitgevoerd, zoals het verversen van olie en vloeistoffen. Ook zijn volgens schema de remmen gereinigd en is de remvloeistof vervangen. Verder is het multimediasysteem geüpdatet naar versie 1880. De kosten bedroegen € 379, inclusief een verlenging van de pechhulp met één jaar.
Een accessoire dat je in dit jaargetijde goed leert waarderen, is de stoelverwarming. De High Executive (Style) heeft standaard lederen bekleding. Dat geeft een luxe uitstraling en is goed schoon te houden, maar in de winter voelt het koud aan als je erop gaat zitten!
Helaas heb ik tijdens de kerstvakantie niet goed opgelet bij het uitrijden van de garage. De rechterspiegel bleef daarbij net achter de stijl hangen en brak af. Een kunststof lipje van een kwartje heeft het begeven. Nu moet er een compleet nieuw spiegelhuis op. Kosten: ruim € 400. Zuur!
EERSTE APK
Begin dit jaar was de auto toe aan zijn eerste Apk-keuring. Die heb ik laten uitvoeren in combinatie met een grote beurt.
Geen bijzonderheden. Naast het verversen en bijvullen van olie en overige vloeistoffen zijn de bougies (platina) en alle ruitenwisserbladen vervangen. Dat was wel nodig, want de wissers lieten steeds meer strepen achter. Ook is de claxon vervangen. In plaats van het zielige ‘miep-miep’-geluid klinkt er nu een duidelijke, tweetonige PROAP. De totale kosten bedroegen iets meer dan € 600.
Er is inmiddels een vernieuwde S-Cross. Eigenlijk is het meer een facelift 2.0, maar toch is het duidelijk weer een ander model. Ik zal niet meteen vooraan staan, maar de prijs-kwaliteitverhouding is opnieuw goed. Ook de pers in binnen- en buitenland beaamde dat. Hoewel de inruilprijs goed was, blijven we voorlopig lekker doorrijden. Still going strong.

UPDATE NOVEMBER 2026 – 151.965 KM

Sinds de vorige review zijn de kilometers wat minder hard opgelopen. Mijn werk is dichterbij gekomen en ik pak tegenwoordig vaker de e-bike. Daarnaast hebben we uit een erfenis een Toyota Yaris Hybrid gekregen. Die hebben we gehouden en gebruiken we veel voor lokale ritten en woon-werkverkeer. Dat is natuurlijk lekker zuinig. De S-Cross wordt daardoor wat minder gebruikt, maar voor de langere ritten en vakanties blijft het een fijne auto.
De afgelopen jaren zijn we met de S-Cross onder andere naar Denemarken, Slovenië, Oostenrijk, Frankrijk en Tsjechië geweest. Ook zijn we een paar keer met een gehuurde camper op pad geweest; in die periodes bleef de S-Cross natuurlijk thuis.
Aan het gebruik is verder nog iets praktisch toegevoegd: afgelopen jaar heb ik een trekhaak laten monteren en een fietsendrager gekocht. Zo kunnen de e-bikes makkelijker mee. Wel valt op dat de achterkant met de fietsendrager en fietsen behoorlijk soepel in de veren hangt. Dat is iets om rekening mee te houden.
Onderhoud en banden
Het onderhoud is al die jaren eigenlijk heel overzichtelijk gebleven. In november 2022 kreeg de auto bij 81.927 km een kleine beurt. Er waren geen bijzonderheden. Ook is toen een klein krasje op de achterklep met een spotrepair hersteld.
In september 2023, bij 96.127 km, zijn de vier Michelin CrossClimate-banden vervangen door Hankook Kinergy 4S2 all season banden. Die Hankooks bevallen mij beter. De Michelins hadden last van cupping, waardoor ze op hogere snelheid trillingen veroorzaakten. Met de Hankooks heb ik die ervaring niet.
In november 2023 volgde bij 102.009 km een grote beurt met een nieuwe APK. Er waren geen bijzonderheden. Tijdens deze beurt is ook de airconditioning onderhouden en bijgevuld.
In oktober 2024 kreeg de auto bij 122.815 km een kleine beurt. In november 2025 volgde bij 128.522 km een grote beurt met APK. Daarbij zijn de remblokken aan de voorzijde vervangen. Ook heb ik drie parkeerdeukjes laten restylen. Knap werk: je ziet er bijna niets meer van.
In november 2026 stond de teller op 151.965 km. De auto kreeg een kleine beurt en een APK, zonder bijzonderheden. Wel zijn de twee achterbanden vervangen; opnieuw zijn dat Hankook Kinergy 4S2 allseasonbanden geworden.
Een punt dat bij deze generatie S-Cross weleens genoemd wordt, is de stand van de achteras en de daardoor mogelijk snellere slijtage van de achterbanden. Bij ons is dat ook opgevallen, maar de garage vindt het niet echt een spannend probleem. Bovendien hebben de Hankook-banden het ongeveer 60.000 km volgehouden. Dat vind ik een nette levensduur. Bij de laatste beurt zijn de twee achterbanden vervangen. Voor mij is dit dus geen reden tot zorg, al blijft het natuurlijk verstandig om de bandenslijtage in de gaten te houden.

Nog steeds tevreden
Voorlopig blijven we dus lekker doorrijden. Normaal gesproken kochten we na vier à vijf jaar weer een andere auto, maar de S-Cross mankeert eigenlijk niets. Hij is erg betrouwbaar en heeft ons tot nu toe nooit laten staan. Dat we inmiddels bijna negen jaar verder zijn en ruim 151.000 kilometer hebben gereden, zonder grote problemen, zegt voor mij veel.
Ook de brandstofkosten vallen voor ons relatief mee. We wonen vlak bij België en kunnen daar vaak goedkoper tanken. Volgens de Autoweek verbruiksmonitor rijden we ruim 1 op 16. Een overstap naar elektrisch rijden komt misschien over een paar jaar in beeld. Suzuki heeft inmiddels een interessante aanbieding voor de e-Vitara. Het wordt ook interessant om te zien wat ik tegen die tijd met mijn eigen zonnestroom kan doen.

Maar voorlopig is er geen reden om afscheid te nemen van de S-Cross. Hij doet gewoon wat hij moet doen, is betrouwbaar en bevalt nog steeds prima. Still going strong!