Kia Niro 1.6 GDi Hybrid ExecutiveLine (2021) #2

autoreview

26 januari 2026 om 17:20

Uitvoering	Niro 1.6 GDi Hybrid ExecutiveLine
Versnellingen	6, Automaat met dubbele koppeling
Bouwjaar	2021
Jaar van aanschaf	2026
KM-stand bij aanschaf	103.500 km
KM-stand laatst	105.000 km

Kia Niro gekocht

105.000 km
26 januari 2026

Inleiding

Mijn Dacia Duster uit 2011 zorgde voor steeds meer ergernis: mijn telefoon (die in een houder zit) viel steeds van de ruit bij navigeren, iets te scherp sturen en de duster ging al gevaarlijk overhellen, weinig veiligheidssystemen, een brandstofverbruik van 1 op 10, geen airco en enorm veel slijtagesporen in het interieur.
Maar goed, wat kun je ook verwachten bij een auto met een aanschafwaarde van slechts 3500 euro.
Nu is mijn financiële situatie een stukje rooskleuriger en na flink sparen deed de mogelijkheid zich voor om opeens een modernere en nieuwere auto te kopen.
Mijn wensenlijstje was bescheiden, namelijk: de auto moest bij een betrouwbare garage/dealer in de buurt staan, er moest android auto op zitten en een automaatje omdat dit natuurlijk heerlijk rijden is zoals ik al wist van een Golf Plus die ik in het verleden heb gehad.

De zoektocht en aankoop

De Toyota Aygo viel af (beperkte kofferruimte met een klein klepje), enorm trage motor en veel te duur voor de hoeveelheid auto dat je krijgt.
Dus door naar de Yaris: al jaren een verkooptopper, maar het was qua zitpositie en dode hoeken niet bepaald ‘mijn type auto’.
Even spookte nog een Ford Mustang (met de ecoboost 4-cilinder) door mijn hoofd die toevallig een dorpje verderop stond bij een goede garage, mijn hart zei ja maar mijn verstand zei nee.
De mustang is uiteraard een 3-deurs met beperkte bagageruimte en daar ga ik mij enorm aan ergeren als ‘daily-driver’.
Ik besloot eens te kijken bij mijn vaste garage (vakgarage en tevens Mazda dealer) en hoewel ik voor een Mazda 2 ging kijken hadden ze toevallig daar voor dezelfde prijs als de Mazda 2 een Kia Niro staan uit 2021 met vrijwel alle denkbare opties waarvan ik er veel niet of nauwelijks zal gebruiken.
‘Tja, een kia’ dacht ik, vol vooroordelen dus zonder mij eens goed verdiept te hebben welke auto’s ze tegenwoordig maken.
Als ik dacht aan Kia, dacht ik vooral aan de Picanto en Rio van zo’n 20 jaar geleden en het aantal uitzendingen wat consumentenprogramma’s hier destijds over maakte omdat het een en ander niet deugde.
De verkoper had mij toch overgehaald om eens de auto te bekijken en hoewel ik niet warm of koud werd van de buitenkant (een compacte stationwagen die Kia zelf een ‘crossover’ noemt) en dan ook nog eens zwart (dus saaier en anoniemer kan niet), vond ik het interieur best luxe en het materiaal leek van hoogwaardige kwaliteit.
En uiteraard zit je toch meer in de auto dan dat je er vanuit thuis door het raam naar kijkt.
De proefrit beviel ook prima, ik was al snel verkocht, net zoals deze Kia Niro.
De Niro was maar enkele honderdjes duurder dan een vergelijkbare Yaris, maar uiteraard meer luxe en meer auto voor je geld.
Mijn garage deed mij ook een zeer goed inruilaanbod dat maar liefst bijna het dubbele was van andere garages.
Aangezien ik bij deze garage ook al sinds 2012 klant ben (vooral voor reparaties), gaf mij deze garage ook veel vertrouwen.
Een weekje later was het zover en werd de Niro afgeleverd.

Vormgeving

Hoewel dit smaakgevoelig is kan ik de Niro niet bepaald ‘flitsend’ of iets van ‘speciaal’ noemen, het is gewoon een auto die je zo voorbij loopt.
Het interieur is gewoon heel goed voor elkaar, niet zoals in mijn vorige auto (Dacia Duster uit 2011) hard grijs plastic waarvan sommige kunststof onderdelen niet goed uit de mal zijn gekomen, maar toch zijn gebruikt, maar echt een redelijk luxe beleving met lederen bekleding met goede stiksels en materialen die goed op elkaar aansluiten.
Ook de bekerhouders en armsteun met opbergvak (incl. usb aansluiting) zijn erg handig.
Een puntje van kritiek is de pianolak dat een beetje aanwezig is, dit oogt erg ‘ouderwets’ op vandaag de dag en is uiteraard een garantie voor neerdwarrelend stof en ook vingerafdrukken.

Het rijden in de Niro

Ik kom van een budget wagentje, dus het zou gek zijn als de Niro slechter zou rijden.
Laat ik positief beginnen, zo schakelt de automaat (automaat met 6 versnellingen, dus geen cvt) heerlijk en trefzeker, ook legt hij vrijwel altijd de goede versnelling in voor het vermogen dat je op dat moment vraagt en ‘twijfelt’ niet.
De combinatie tussen elektrisch rijden en via de verbrandingsmotor rijden gaat ook naadloos in elkaar over zonder dat je hier iets van merkt, zelfs het geluid van de motor blijft als deze bijspringt heel erg op de achtergrond.
Ik moet al op het dashboard kijken naar het toerental of de motor überhaupt wel ‘mee doet’.
Van buiten hoor je de motor wel als deze stationair draait, maar eenmaal in de auto is dit geluid meestal afwezig.
Ook de digitale klokkenwinkel is compleet, netjes afgewerkt en je ziet alle informatie en meldingen die je op dat moment ook wenst te zien en geen onnodige prullaria.
Als je de automaat doorschakelt naar de Sportstand veranderd dit paneel naar 1 grote toerenteller en de schakelflippers aan het stuur (waar je ‘normaal gesproken in Drive’ de mate van generatief remmen kunt bepalen) kun je dan zelf mee schakelen als je dit wenst.
De Cruise control instellen was nog wel een uitdaging, want ik kreeg steeds de meldingen ‘SCC voorwaarden accepteren’.
Na wat instellingen resetten was dit probleem opgelost.
En wat is ACC toch heerlijk, niet steeds je snelheid aanpassen op de snelweg, maar gewoon aan laten staan en de techniek zijn werk laten doen.

Bijzondere opties

De Kia Niro van dit type heeft wel een heel bijzonder knopje, namelijk om de 12v startaccu te laden als deze leeg zou raken.
Een vrij bekend probleem van sommige hybride auto’s.
De 12v accu laadt zich dan vol met stroom uit het hybride accupakket.

Achteruit rijden

Hier wil ik nog wel eventjes een stukje aan wijden want de achterruit is enorm klein en zit vrij hoog.
Hierdoor is het vrij moeilijk om goed achteruit (in) te parkeren.
Ik heb geluk dat mijn versie een achteruitrijcamera heeft, maar als deze defect raakt of je versie dit niet heeft kan het nog wel eens spannend worden.

Multimedia systeem

De Niro heeft android auto waarmee ik heel blij ben, het enige nadeel is dat dit nog steeds via een usb-kabeltje werkt.
Dit in tijden dat de Niro zelfs draadloos mijn telefoon op kan laden een tikkeltje apart te noemen.
De navigatie is ook up-to-date, maar het is nog afwachten of Kia nog software gaat leveren in de toekomst om dit te kunnen updaten.
Vandaar dat ik ook per se android auto in mijn volgende auto wilde, geen fratsen en gewoon de telefoon koppelen voor navigeren met de meest actuele routes.
Het multimedia systeem werkt prettig en reageert best snel, hier ben ik dik tevreden over.

Veiligheidssystemen

Ik kom vanuit een Duster die behalve wat airbags en ABS niks erop had zitten, dus ik twijfelde of mij het aantal veiligheidssystemen niet dwars zou liggen in deze Niro.
Ik geef vrijwel altijd op tijd richting aan bij rijstrook wisselen, rijd vrijwel nooit te hard en blijf altijd keurig binnen de lijntjes van mijn weghelft.
Het resultaat is dat de Niro zich dan ook nauwelijks bemoeid met mijn rijvaardigheden en mij gewoon mijn gang laat gaan.
Ik heb tot nu toe totaal geen moeite met het aantal veiligheidssystemen dat erop zit.

Verbruik

Hier kunnen we kort over zijn, aan de pomp gemeten (kilometers delen door liters) haal ik ruim 1 op 17, de Niro zelf geeft +/- op de meeste ritten 1 op 17,5 aan, dus dit is vrij accuraat.
Ik rijd meestal zo’n 50% snelweg, 30% provinciale wegen en 20% stadsverkeer, dus dat vind ik vrij netjes aangezien mijn Duster op dit soort trajecten meestal 1 op 10 deed.

Gebruikskosten

Ik heb op dit moment nog geen kosten gehad aan de Niro, slijtage is voor mijn rekening en de rest zit nog ruim 10 maanden in Bovag garantie en omdat Kia 7 garantie geeft en de beurten zijn gedaan volgens Kia specificaties heeft de Niro daarna ook nog zo’n 1 jaar fabrieksgarantie.
Nu lees ik hier en daar dat Kia ook nog als bonus de garantie oprekt naar 10 jaar, maar geen idee of mijn auto hier ook onder valt.

Conclusie

Als je het niet erg vindt om anoniem te rijden is de Niro uit deze generatie een eventuele mogelijkheid om te overwegen.
Qua rijden is het een fijne auto, niet sportief, niet gezapig, maar gewoon alles net wel en net niet.
Dit maakt dit type Niro tot een allemansvriend qua rijeigenschappen, maar onthoud goed dat je niks speciaals rijdt en als je dit toch wilt kun je beter op zoek naar een andere auto.