Alpine A290 GT Performance (2025)

autoreview

Gebruikersreview

Uitvoering	A290 GT Performance
Versnellingen	1, Automaat
Bouwjaar	2025
Jaar van aanschaf	2025
KM-stand laatst	11.210 km

De Hot Hatch is dood, leve de Hot Hatch!

11.210 km
1 januari 2026

Na vijf jaar en ruim 100000 km was het tijd om afscheid te nemen van mijn vorige leaseauto, een Peugeot 208 GT Line 130 EAT8. Een leuke auto om te zien maar geen voertuig waar ik aan gehecht ben geraakt. Een auto met fijne stoelen en een comfortabele vering, maar ook met een onderstuurd, wat zwabberig weggedrag. Als ik naar de andere kant van het land moest, pakte ik geregeld mijn andere auto (Alfa Romeo Giulia), ondanks een tankpas van de zaak. Op vakantie naar Zuid-Europa met de 208? Geen haar op mijn hoofd die daar aan moest denken, ondanks het gunstige brandstof tarief. Ik had geen hekel aan de 208, maar ben er ook nooit van gaan houden.

Mijn werkgever had de autokeuze vrijgegeven, waardoor er een ruimere keuze was dan voorheen toen er nog uit een beperkte grabbelton van acht merken gekozen moest worden. Wél met een aantal eisen zoals een groen energielabel, minimaal vier portieren en zoals dat beschreven stond: geen GTI-uitvoering. Het budget lag iets onder de €40.000 voor een EV en rond de €33.000 voor een auto op benzine / hybride, waar met een eigen bijdrage nog wel wat mee te schuiven viel.

Wat stond op de wensenlijst? Wat mij betreft stond vooral rijplezier op nummer één. Nu viel het moment dat ik een nieuwe auto uit mocht gaan zoeken net samen met de komst van auto's als de Abarth 600e, de Alpine A290, de Alfa Junior Veloce en de Lancia Ypsilon HF, die allen goed zouden moeten scoren op dat onderdeel. Maar als veertiger en vader van twee kinderen zou ik verstandige keuzes moeten maken in het leven, dus stond een "verstandige" auto ook op de shortlist: een Renault Scenic Esprit Alpine.

Zo trok op een druilerige dag ergens in januari het hele gezin naar de Renault-dealer om een proefrit te gaan maken met een Scenic. Ik vond het best een mooie auto met als voornaamste pluspunt heel veel ruimte, vooral heel veel beenruimte achterin. Qua rijgedrag deed het me niets en als ik hem eventueel uit de bijtelling zou halen zou ik ook niets aan het overdadige ruimteaanbod hebben. Mijn vrouw was dolenthousiast. Wat een ideale gezinsauto, wat veel ruimte, die moest het maar worden! Dan kon de Alfa wel weg, want ik moest maar eens goede keuzes gaan maken. Klaar met pleziertjes en lolletjes. Geen gitaren meer kopen, niet zomaar met geld smijten.

De week erop had ik een afspraak staan bij de Alpine-dealer voor een proefrit met een A290, een GTS in dat prachtige blauw. Mijn vrouw ging niet mee, want die vond het niets. Véél te klein en onhandig. Mijn oudste zoon, een irritant bijdehante peuter van drie met dezelfde obsessie voor auto's als zijn papa, wilde wél mee. Na een half uurtje hadden we het allebei wel gezien: zo'n A290 moest het worden. Dat stuurde toch een stuk leuker dan die Scenic. Hij zat prima achterin en ik zat prima voorin.

Het sportieve Stellantis-trio was destijds nog niet beschikbaar voor een proefrit. De leaseprijs van de Abarth en Alfa was wel bekend, waarbij opviel dat de Abarth 600e Scorpionissima onbereikbaar was: te duur. De 600e Turismo en de Junior Veloce zouden wél kunnen, maar waren destijds beiden fors duurder dan de A290. De "normale" Junior stond al wel bij de dealer, dus daar konden we in ieder geval even naar kijken en even in gaan zitten.

Honderden keren hadden we het over die auto's gehad, tot vervelens toe van de vrouw in huis. Welke was nu mooier en welke moest het worden? De mening van de peuter: de Alpine was het mooist. Papa wilde de blauwe maar mijn oudste zoon vond dat blauw niet mooi... Hij vond dat het "die gekke grijze die niet glimt" moest worden. Daar was hij ook niet meer vanaf te brengen. Een zwart dak wilde hij ook niet en de raamlijsten moesten grijs zijn, niet blauw. De remklauwen in het rood waren het mooist en na zelf de configurator te hebben versleten kwam hij met de "vierkante wielen" aan. Het kind van drie jaar heeft dus zijn zin gekregen, tot enorm enthousiasme van het joch. Iedereen die hij tegenkomt moet "naar zijn Alpine komen kijken". "Vet he!"

Uiteindelijk werd het dus een GT Performance in de kleur Gris Tornade met drie opties:

- Devialet Audiosysteem
- Automatisch dimmende binnenspiegel
- Stuurverwarming

Uiteraard was een GT met 180 pk wat goedkoper geweest, maar ik wilde achteraf geen spijt krijgen dat ik niet voor de sterkste versie gekozen had. Daarnaast vind ik de zwarte logo's van de GT Performance beter passen bij de matgrijze lak dan de zilveren logo's van de GT / GT Premium. Het enige wat de GTS extra bood was lederen bekleding en de draadloze lader voor de telefoon. De aankleding van de achterportieren is bij alle uitvoeringen heel sober (keihard plastic) en dat vond ik behoorlijk contrasterend bij het luxe leer van de achterbank. Eén van de weinige punten waarop de Alpine het qua materiaalgebruik laat liggen. Met de net wat donkerder tint van de stoffen bekleding was het naar mijn smaak een harmonieuzer geheel. Het voelt absoluut niet aan als een "basisuitvoering" van de Alpine, maar meer als een topuitvoering van een Renault 5, wat het prijstechnisch gezien natuurlijk ook is. De auto is uiteindelijk begin mei besteld en krap twee maanden later stond de auto al klaar bij Alpine Store Arnhem. Dat was vlot gegaan!

In mei, na het plaatsen van de bestelling van de Alpine, dook de leaseprijs van de Alfa Romeo Junior Veloce ineens naar beneden en werd ook de Lancia Ypsilon HF beschikbaar... Twee merken waar ik ook wel een bepaalde emotie bij voel. Dat dilemma is mij dus ontnomen, jammer hoor, dat zijn toch leuke luxeproblemen. Zoonlief vond het ook achteraf geen dilemma: de Alpine bleef in zijn ogen het mooist.

In zes maanden tijd zijn er ruim 11000 kilometers met de Alpine afgelegd. Het waren plezierige kilometers. De auto rijdt leuk, is wendbaar en weet het forse gewicht (toch bijna 1500kg) goed te maskeren. Hij voelt minder zwaar aan dan mijn lichtere Alfa Giulia die al lichtvoetig rijdt voor een D-segment sedan. Als ik de A290 moet vergelijken met zijn lease-voorganger, de Peugeot 208, dan is dit op alle fronten een veel fijnere en ook verfijnder auto. Stiller, stabieler, minder trillingen in de bodem en met een veel leuker weggedrag. De attractie zit hem niet in de snelheid, want de A290 voelt niet overdreven snel aan en is dat vergeleken bij veel andere EV's ook niet. Ook de Giulia is veel sneller, wat ook niet gek is gezien het verschil in pk-/ gewichtsverhouding, dat moet geen verrassing zijn. De A290 is vlot genoeg, maar vooral leuk door zijn wendbare rijgedrag en het plezier waarmee hij een bocht ingaat. Helemaal stil is hij qua aandrijflijn trouwens niet, je hoort de elektromotoren wel onder het rijden. Storend wordt dat wat mij betreft nooit.

De zithouding is goed, al kan de stoel niet ontzettend ver naar beneden. Dat was in een Renault Megane RS R26 niet anders met z'n Recaro's. Daarnaast kan het stuur ook niet ontzettend ver naar je toe worden gehaald. Wat overblijft is een actieve stuurhouding die daardoor ook voordeel oplevert voor de achterpassagiers, want ik zit bij deze Alpine aanmerkelijk dichter bij de pedalen dan bij bijvoorbeeld de 208. Storen doet mij het allerminst, ook na een rit van twee uur voelt het niet krampachtig aan, terwijl je initieel verder de stoel naar achteren zou hebben geschoven.

Het multimediasysteem met de navigatie van Google werkt uitstekend, makkelijk en snel. Echt letterlijk een kind van drie kan ermee omgaan. Diezelfde peuter zit in zijn kinderzitje meestal voorin "zijn Alpine" en speelt dan de DJ waarbij hij het volume flink opschroeft terwijl hij naar zijn favoriete muziek van Electric Callboy en The Devil Wears Prada luistert. Hoe klinkt dan dat systeem van Devialet? Het klinkt hard, helder en met een behoorlijke bas. Heel verfijnd vind ik het niet, zo geweldig als het Bose-systeem dat in mijn Lancia Thesis zat is het bijvoorbeeld niet. Daar voelde het alsof het drumstel achter je voorstoel stond en hoorde je het verschil in bas tussen de high-, mid- en floor toms. Dat was waanzinnig, een auto die het kopen waard was alleen al door dat systeem. Dit is wat mij betreft gewoon goed en zeker geen teleurstelling, maar het Harman Kardon systeem in de Mini Cooper (F55) van mijn vrouw is naar ons beider mening beter.

De Alpine A290 krijgt net zoals zijn broertje de Renault 5 nogal wat kritiek te verduren vanwege de beperkte ruimte op de achterbank. Maar hoe krap is zo'n A290 nu echt? Mijn ervaring is dat het met twee kleine kinderen prima gaat, tenzij de voorstoelen worden bezet door mensen die langer zijn dan 1m90. De kofferruimte is toereikend. Een paar tassen plus een bolderkar en een buggy passen er prima in. De al eerder genoemde Mini Cooper (F55) van mijn vrouw is net wat krapper dan de Alpine, zowel qua kofferruimte als rechts voorin als er een Groep 0 kinderzitje achter staat. Het ruimteaanbod van een Peugeot 208 GT Line is kleiner en dat van een Alfa Junior biedt behalve een grotere kofferruimte ook weinig extra ten opzichte van de A290. Een rit van ruim honderd kilometer met drie volwassenen en twee kinderen in kinderzitjes ging ook nog, al hield dat uiteraard niet over. Maar dat het überhaupt paste verbaasde me eigenlijk wel. Sterker, het was voor herhaling vatbaar want we zijn nog vaker met z'n vijven met de A290 op pad geweest. Mijn vrouw zit dan op de achterbank tussen de kinderen. De één, een baby, ligt in zijn Maxi-Cosi met zo'n onhandig grote base en de ander, de man van drie, zit in zijn i-Size stoeltje. Met de baby in zijn Maxi-Cosi kan ikzelf (1m88) daar in de rechtervoorstoel nog voor zitten. Als mijn vrouw rijdt kan ik daar ook prima achter zitten, dan raken mijn knieën de voorstoel nog niet. Omdat ze de stoel ook niet helemaal naar beneden zet passen mijn voeten ook nog gewoon onder de voorstoel. Ook als ikzelf rij kan zij prima op de achterbank zitten met voldoende ruimte. Dan denk je misschien, is hij getrouwd met een kabouter dat het hele gezin zo ruim past in die kleine A290? Groot is ze niet met 1m65 en op de vraag hoe breed ze is moet ik je helaas het exacte antwoord schuldig blijven. Smal genoeg om tussen die kinderzitjes te gaan zitten in ieder geval, iets wat ikzelf niet hoef te proberen.

Een ander praktisch nadeel zou de wat beperkte actieradius kunnen zijn. De auto nodigt uit tot een enthousiaste rijstijl maar dat helpt uiteraard niet om het stroomverbruik te drukken. Dat meneer-de-peuter met z'n tengels op de Drive Mode knop zit te drukken om de auto in de sportmodus te zetten (dan krijg je mooie rode dashboardverlichting) zal vast ook geen positieve invloed hebben op het verbruik. Maar goed, in die modus rijdt de auto ook het leukst dus wat dat betreft heeft hij wel gelijk. De wat overdreven aandrijfreacties in het stuurwiel worden dan ook minder en dat is prima, want daar heeft Alpine wel een beetje te veel z'n best voor gedaan. Het regeneratieve remsysteem is in drie standen instelbaar en bovendien volledig uitschakelbaar. Zelf heb ik dat in de lichtste stand staan, dat voelt voor mij het meest natuurlijk aan. Met koud weer (rond het vriespunt) is de actieradius beperkt tot zo'n 170 kilometer. Het verbruik zit gewoon snel boven de 23 kWh en als je een beetje doortrapt ook zo op 27 kWh. Daarentegen kan het ook maar zo zijn dat je na een rit van 120 snelwegkilometers bij een graad of 10 buiten (130km/h) ineens nog 51% elektriciteit over hebt. Bij zomerse temperaturen zakt het verbruik naar zo'n 17 à 18 kWh. Stoelverwarming, stuurverwarming, airco en audio zet ik naar believen aan dus het kan vast allemaal zuiniger voor wie dat hoger op zijn / haar prioriteitenlijst heeft staan dan ik. Die veertig eventuele extra kilometers zetten voor mij de zoden niet aan de dijk om de Alpine als serieus vakantievoertuig te overwegen, terwijl dat qua rijcomfort uitstekend zou kunnen. Voor in Nederland stoort mij de actieradius geenszins. Laden kan praktisch op iedere straathoek en onderweg voor een wat langer tripje is er altijd wel ergens een snellader in de buurt. Voor langere reizen naar het buitenland staat er nog de Giulia dus in mijn situatie is dit geen probleem, al is het natuurlijk wel een van de redenen waarom de Alfa hier nog voor de deur staat. Een eigenaardigheid van die stuurverwarming is dat die vooral werkt op tien-voor-twee en tien-over-half-vier, niet werkt op zes- en twaalf uur en matig werkt op de belangrijkste kwart-voor-drie. Bij de Scenic is dat hetzelfde. Dat had vast anders gekund.

Dan is er de kwestie van de topsnelheid. Bij een gemeten topsnelheid van 167km/h (170km/h op de klok) is het klaar en dat voelt toch een beetje, hoe moet ik dat zeggen, sneu. Nu nodigde de Peugeot 208 niet uit om zo hard door Duitsland te rijden, dan was 130km/h hard zat en de behoefte om er harder dan 150km/h mee te rijden voelde ik al helemaal niet. Bij de Alpine is dat anders, daar voelt het nog lang niet aan alsof er überhaupt een grens in zicht is.

Welnu, dat zijn allemaal kleinigheden waar ik weinig last van heb. Eigenlijk zijn er maar twee dingen die ik verfoei en één daarvan is de Adaptive Cruise Control. Graag zou ik dat adaptive-gedeelte van de cruise control graag uit willen zetten, dit lijkt echter niet mogelijk. Hellingen afrijden vindt het systeem soms eng en dan lost het systeem het in zo'n geval graag op door te ankeren. Het ziet spookjes en andere denkbeeldige beren op de weg. Daarnaast werkt het systeem geregeld maar weinig subtiel. Het vertraagt te vroeg, te laat, te hard en te onbenullig, allemaal momenten die ikzelf heel anders zou kiezen. Het gevolg is dat ik de cruise control nog maar heel zelden gebruik. Jammer. Het tweede is iets wat ik tot nu toe tweemaal heb meegemaakt: bij het achteruit rijden ging de auto ineens vol op de rem. Bij een lage snelheid, voet op de rem en meer dan voldoende ruimte. Volstrekt onnodig.

Rest er de vraag of een EV Hot Hatch zoals een A290 een volwaardige vervanger van Hot Hatch met een verbrandingsmotor kan zijn. Dat hangt er wat mij betreft maar net vanaf wat voor "ouderwetse" GTI je er tegenover zet. Een auto van het kaliber Megane RS R26 is het niet, maar qua rijgedrag is het wel meer een entertainer dan een Seat Leon 1.8 20VT. En zo'n R26 heeft ook alweer een heel ander karakter dan een dergelijke auto uit de jaren '80 of '90.

Nieuwe Hot Hatches worden er nauwelijks nog gemaakt en anders zijn ze krankzinnig duur geworden in Nederland. Had ik die nu nog zakelijk kunnen rijden? Vergeet het maar. Dan is een auto als de A290 een hele leuke om vijf jaar mee onderweg te mogen zijn. En mijn vrouw? Die rijdt naar volle tevredenheid in de Alpine.