Alfa Romeo Spider 2.0 (1991)

Oude liefde roest niet

• 62.000 km
• 4 juli 2026

Ik ben een hartstochtelijke Alfa Romeo liefhebber. Toen ik net mijn rijbewijs had, ging ik met de meest ongeloofwaardige verhalen bij allerlei Alfa dealers proefritten maken in Alfa 33's en 75's. Ongeloofwaardig omdat een 18 jarige niet per se in staat is om een nieuwe Alfa Romeo te kopen. Dus vertelde ik dat mijn vader een 33 of 75 overwoog en graag ook mijn mening wilde. De meeste dealers waren bijzonder aardig en gaven mij de auto's mee. De werkelijkheid was dat mijn vader helemaal geen interesse in Alfa's had. En dat ik daardoor lang moest wachten tot ik mijn eerste Alfa kon rijden.
Dat was in 1996, ik was 26 en kreeg mijn werkgever zo gek dat ik een 145 1.6L mocht leasen. Dat was ongebruikelijk, want we waren 'verplicht' om Volkswagen te rijden en bovendien had Alfa Romeo niet de allerbeste reputatie als het om leasen ging.
Enfin, mijn eerste Alfa Romeo was een feit. Ik voelde mij de koning te rijk.
Toch was het geen 'echte' voor mijn gevoel. Geen Nord-motor, geen klassieke lijnen. De Spider was de ultieme droom. Die droom kwam er. In 1998 had ik voldoende geld bij elkaar gespaard voor een zwarte Spider type IV. Gekocht bij Jan Steutel in Almkerk, de bekende Spider specialist.

De Spider stelde niet teleur..

Als dagelijkse auto was deze wat minder geschikt (helemaal waterdicht is hij zeker niet, bij sneeuw is het een ramp en de ontwaseming past nog bij de normen die bij de introductie in 1969 normaal waren om maar enkele voorbeelden te noemen). Maar het maakt het geluk niet minder groot.
Toch ruilde ik de Spider in 2000 weer in bij Jan Steutel voor een 916 met V6. Ik was diep onder de indruk van de snelheid van die auto.. En dat terwijl ik toen ook al het geluk had om zakelijk in een 156 V6 te rijden. De drieliter was een genot. De 916 was wat meer geschikt als dagelijkse auto en ook voor lange ritten op vakantie. Ook die Spider gaf veel genot.

En toch..
Toch bleef het kriebelen.

En zo besloot ik in 2010 toch weer een 'echte Spider' te kopen. Een rode deze keer. Wederom bij Jan Steutel. Ik had een zoektocht bij hem uitgezet en hij belde op een gegeven moment dat hij een hele bijzondere had gevonden. Deze had 6 jaar op blokken gestaan en maar 28000km op de teller. Toen ik hem op kwam halen, stond hij op de brug omdat Jan mij met trots de onderkant wilde laten zien. Die was alsof de auto zo uit de showroom was komen rijden.
De vloeistoffen werden ververst, de remmen vervangen en de auto was vanaf dat moment een parel. Oude liefde roest inderdaad niet.
Ik heb de Spider lang gehad en had aanvankelijk het idee deze nooit meer weg te doen.
Dat liep toch anders.

In 2023 stal een Maserati Spyder mijn hart bij Wim Prins. En ruilde ik mijn rode Spider met 62.000 km in. Hij was nog steeds in absolute topstaat. Ik heb de nieuwe eigenaar erna nog gesproken en weet dat ik hem in goede handen heb overgedragen.
En omdat oude liefde niet roest, is de kans groot dat er ooit weer een Spider komt.

Voor hen die de Spider overwegen:
Doen. Het is een hele fijne en makkelijke auto. Type IV heeft stuurbekrachtiging, injectie en electronische ontsteking, dus het 'gemak' van een moderne auto, maar voor de rest is het op en top een klassieker. De auto had genoeg aan 1x per jaar normaal onderhoud en ik heb voor de rest nooit issues of problemen gehad. Een Spider is uitermate betrouwbaar. En blijft tijdloos mooi.