Alfa Romeo Giulietta 1.4 Turbo MultiAir 170 Super (2017)

autoreview

25 februari 2026 om 12:20

Uitvoering	Giulietta 1.4 Turbo MultiAir 170 Super
Versnellingen	6, Automaat met dubbele koppeling
Bouwjaar	2017
Jaar van aanschaf	2023
KM-stand bij aanschaf	91.503 km
KM-stand laatst	177.500 km

3 jaar en 85000 km aan Giulietta ervaring!

177.500 km
25 februari 2026

Tja, waar begin je een review van een auto welke je 3 jaar en 85000 km terug hebt gekocht? Na het lezen van vele reviews over deze C-Segmenter van Alfa viel mij op dat er enorm veel verschillende ervaringen zijn. De een is laaiend enthousiast en de ander is van mening dat het toch geen echte Alfa Romeo is. Daarom deel ik graag mijn eigen ervaring met een Giulietta welke ik gekocht heb met 1 doel, zoveel mogelijk avonturen mee beleven. Ik kan wel zeggen dat dat in de afgelopen jaren goed gelukt is en daardoor heb ik zeker de nodige indrukken op kunnen doen en neem ik jullie graag mee in mijn Alfa Romeo Giulietta 1.4T Multiair avontuur!

Voordat ik de Giulietta kocht, reed ik 8 maanden rond met een MiTo 0.9 Twinair Esclusivo. Oprecht een prachtige auto, uitgevoerd in het mooie Nero Etna, 18 Inch Turbina wielen met rode remklauwen, voorzien van bruin leder en het 2014 facelift model. Helemaal mijn droom configuratie voor die auto en toen ik deze op mijn werk inruilde wist ik een ding zeker, dit wordt mijn eerste auto en tevens ook eerste Alfa Romeo!

Na 16.000 km en 8 maanden bleef nog steeds het gevoel dat ik stiekem toch erg graag een Giulietta wou hebben. Daar was ik in eerste instantie voor aan het sparen vanaf mijn eerste bijbaantje, maar omdat de MiTo in die (vond ik) prachtige configuratie voorbij kwam kon ik die simpelweg niet laten staan. Het enige grote nadeel aan die auto was het 0.9 Twinair blok welke dus, zoals de naam al zegt, maar twee cilinders heeft. Een blok wat met name voorkomt in de Fiat 500, Panda, Punto, etc. maar dus ook in de MiTo. Het blok zelf is niks mis mee. Ik vind het een enthousiaste motor welke hoger in de toeren ook echt nog wel pit heeft. Verder heb ik er in de korte tijd ook geen gekke dingen aan gehad en het verbruik viel mij ook nog wel mee ondanks mijn toch wat sportievere rijstijl. Alleen is het blok wel echt bedoeld voor een Fiat 500 of Panda, want in een MiTo doet het naar mijn mening wel een beetje afbreuk aan de auto. Je merkt dat de MiTo veel meer kan hebben qua vermogen, maar het blok heeft het niet in zich zitten. En als je dan toch een keer iemand wilt inhalen, moet je eerst goed nadenken of je het wel gaat redden. Uiteindelijk ervoor gekozen om de Nero Etna MiTo te laten chippen bij Savali, wat keurig netjes gedaan is, liep de MiTo gelukkig wel een stukje harder. Van 105 PK naar 125 PK klinkt niet veel, maar wel duidelijk merkbaar.

Totdat ik tijdens de kerstdagen op diverse auto site's aan het neuzen was geweest en daar een aantal leuke Giulietta's zag staan. Misschien was het dan toch wel het moment om de overstap te maken naar het grotere broertje van de MiTo. Zodoende heb ik tussen kerst en oud en nieuw 2 Giulietta's bekeken op 1 dag. Een witte met leder en een panoramadak en een grijze met xenon en stof in combinatie met alcantara. Als eerste bestemming had ik Gemert, daar zit autobedrijf Peeters gevestigd en toen ik belde voor de Giulietta werd mij verteld dat ze er graag vanaf wouden want ze hadden hem al even in de showroom staan. Dat klopt ook wel, want op kenteken heeft de Giulietta een jaar lang in de bedrijfsvoorraad van de voormalig Fiat dealer gestaan. Dan zou er vast een addertje onder het gras zitten, dacht ik. Bij aankomst stond de Giulietta netjes in de showroom onder een klein laagje stof en op het eerste oog zag hij er enorm netjes uit. Een 2017 model, dus met de nieuwe grill, sportievere voor- en achterbumper met mooie rode lijntjes om het geheel compleet te maken en leuke opties zoals xenon en stoelverwarming. Op de teller stond 91.500 km en toen de Grigio Stromboli gekleurde Giulietta naast mijn MiTo werd geparkeerd voor het maken van een proefrit was ik eigenlijk al verkocht. Een prachtige kleur welke in de zon nog mooier is en in combinatie met het sportieve interieur was het totaalplaatje anders dan dat ik in de MiTo, maar Mintens net zo gaaf naar mening. Tijdens de proefrit geen bijzonderheden kunnen vinden en na een mooi voorstel te hebben ontvangen was ik al bijna vergeten dat ik nog een afspraak had staan voor een witte Giulietta. Deze stond een stukje verderop bij een handelaar. Bij aankomst stond de witte 1.4 Multiair welke gekoppeld was aan de TCT automaat (wat wel een must was) al klaar voor een proefrit. Op het eerste oog een luxere auto met zwart leder en een panoramadak. Maar weer geen xenon en stoelverwarming. Tijdens de proefrit voelde de witte wat sneller aan dan de grijze, maar hij trok ook in het stuur en de algehele staat van de auto was ook wat minder netjes dan de Giulietta welke ik eerder die dag had bekeken. De keuze was wel duidelijk en nadat ik de sleutel had ingeleverd van de witte weer teruggereden naar Gemert om daar de deal rond te maken voor de grijze Giulietta. Het gevoel was goed, een leuke garage en een leuk gesprek maakte het dat ik twee weken later met een auto weg kon rijden waar twee cilinders meer in zaten dan in mijn voormalige MiTo.

De eerste 8 maanden is de Alfa gebruikt voor woon- werkverkeer. Daarna volgde een auto van de zaak en dat maakte de Giulietta overbodig. Toch heb ik hem gehouden en met name gebruikt voor vakanties naar Sardinie. In 3 jaar tijd een hoop kilometers gemaakt en ik kan niet anders zeggen dat ik nog steeds niet uitgekeken ben op deze auto. na een lange rit stap ik nog fris uit dankzij de stoelen die mij de juiste steun geven en de wegligging vind ik fantastisch. Bergweggetjes weet hij echt geweldig goed te pakken en ook op hoge snelheid ligt de auto nog als het zogenaamde huis op de weg.

De ultieme test was afgelopen jaar. In net geen 3 weken tijd een hele roadtrip maken naar het zuidelijkste puntje van Italië, Sicilië, daarna via Napels de boot gepakt naar Sardinië en weer terug naar Nederland. In die vakantie was er weer 8966 km extra op de teller van de Giulietta gekomen en geheel zonder problemen en heeft hij ons prachtige plekken laten zien! En o ja, een Alfa staat bekend om olieverbruik, maar ook tijdens deze roadtrip heb ik geen druppel olie bij hoeven te vullen en stond het oliepeil nog netjes op het streepje 'max'. Nou krijgt de Alfa ook netjes elke beurt om de 15.000 km en daarin wordt ook alles meegepakt wat meegepakt zou moeten worden. Ik bespaar er dus zeker niet op en daarmee blijft hij wel in een goede conditie.

Nu de kilometerstand richting de 180.000 km kruipt merk je wel dat de onderhoudskosten wat toenemen. Zo is in 2025 voor de tweede keer de distributieriem vervangen omdat de waterpomp lek was en heb ik ooit een wiellager moeten vervangen omdat hij ooit een tikje tegen het achterwiel heeft gekregen van een Volvo. Verder krijgt de auto altijd op tijd, soms zelfs te vroeg, zijn beurtjes welke altijd bij een Alfa Specialist worden gedaan in Doetinchem. Een fijne garage die met je meedenkt en waar ze ook de juiste kennis aan boord hebben om je auto in een goede, zeg maar gerust perfecte, conditie te houden.

Het doel is om dit jaar de 200.000 km erop te zetten. Alhoewel ik dan nog wel een hoop tripjes moet maken om dat in 2026 te halen, maar ik ga mijn best doen. Een straf is het zeker niet, want bij alle verhalen die ik had gelezen over de negatieve ervaringen over de 1.4T Multiair en de TCT automaat, kan ik mij nog niet aansluiten. Laten we hopen dat dat ook zo gaat blijven en de glimlach die elke keer verschijnt als je met deze auto rijdt, er over een tijd nog net zo is als toen ik de Alfa Romeo voor het eerst ophaalde in Gemert.

8,5