Snel rijk worden

26 mei 2008 • 16:19

Beleggen in aandelen? Kunst? De autohandel? Vroeger wist ik nooit hoe het moest, snel rijk worden. Nu wel. Sporen.

Neem me mijn hardnekkige aandacht voor de trein niet kwalijk. De benzineprijzen dwingen me er toe. Let op.

Vorige week moest ik op drie achtereenvolgende dagen in Amsterdam zijn. Dan is er keus uit twee kwaden: de file, of de Nederlandse Spoorwegen. Ik nam drie keer de trein. Ziehier de financiële resultaten.

Voor de NS-variant:

Drie retourtjes Assen – Amsterdam. Tweede klas ditmaal, omdat de eerste zijn geduchte meerprijs door de drukte toch niet waarmaakt. Kosten drie keer 38,20: 114,60. Met de Seicento naar station Assen. Totale afstand heen en terug 30 kilometer, verbruik 1 op 14, 2 liter euro 95 à 1,65: 3,30. Gratis parkeren in Assen, want ik ben er 's ochtends als de kippen bij. Een strippenkaart had ik nog. Totale kosten: 117,90 euro.

Voor de auto:

Drie keer Norg – Amsterdam. Totale afstand heen en terug: 370 kilometer. We pakken op de lange baan de Volvo of de Benz, voor het verbruik maakt dat niks uit: ongeveer 1 op 8. Drie keer 370 maakt 1110 kilometer: verbruik 138,75 liter maal 1,70 (tsja, super). Voor brandstofkosten dus: 235,87 euro. Plus parkeergeld, gemiddeld 20 euro per dag, een lage schatting nog gezien de doorsnee duur van mijn verblijf in Amsterdam. Keer drie: 60 euro. Totale investering: 295,87. Bijna driehonderd euro.

Een – nul voor de NS. En voor de boekhouder in mij: bijna 180 euro in mijn zak gestoken. En dan reken ik de overige kosten voor de auto's niet eens mee.

Nu een ander rekensommetje. Stel, we sporen een heel jaar lang drie keer per week tussen het suffe Assen en het wilde Mokum. Onzin, zegt u. Zo gek is niemand. Maar ik ben helemaal niet gek. Ik wil iets weten. Wat bespaar ik op jaarbasis ten opzichte van de auto?

Voor de trein koop ik dan natuurlijk een jaarabonnement. Dat kost me, tweede klas, 3152 euro. Komen nog wel een kleine 500 euro aan Seicento-brandstof en iets aan strippenkaarten bij, maar dat mag geen naam hebben.

Nu eens kijken wat bruin moet trekken om drie keer per week, zeg 48 weken per jaar, van mijn dorp op Amsterdam te pendelen. 48 keer 235,87 euro: 11321 euro. Plus verzekering. Plus parkeergeld. Plus motorrijtuigenbelasting. Plus verder stijgende benzineprijzen. Plus afschrijving, die in mijn geval dankzij de klassiekerstatus van mijn auto's ongetwijfeld lager is dan bij een nieuwe Golf, al zal met zulke prijzen aan de pomp te zijner tijd geen zinnig mens het volle pond betalen voor mijn veelvraten. Kortom: Onder de 15 mille per jaar kom ik nooit. Winst voor de trein: minstens drie schappelijke maandsalarissen. Nou niet gaan roepen dat ik met iets zuinigers in de garage een op zestien had gehaald. A: ik moet het eerst kopen. B: dan nog zou ik het afleggen tegen de trein, en niet zo'n beetje ook. Auto, autogebruik: ze zijn volledig uit de markt geprijsd.

De les: beleg in het spoor. Binnen een jaar een hagelnieuwe Dacia verdiend.

De wereld is gek geworden.

Bas van Putten is schrijver en columnist voor diverse kranten en tijdschriften. Zijn wortels liggen in de muziek, maar zijn hart gaat al jaren uit naar auto's.

57 Bekijk reacties