Het is 1998 en kleine Jantje, toen een jaar of 10, rijdt met zijn vader het centrum van Gouda uit na een clubavond van de kerk. Jantje was toen ook al helemaal autogek en volgde het autonieuws zo goed als een tienjarige dat maar kan doen. Het is al donker, maar ineens zien vader en zoon het. In het licht van de koplampen van de achterligger komt daar de strakke, gladde kont van een Volkswagen Golf IV voorbij, de eerste die ik ooit zag.
Waarom ik dit nog weet? Dat kun je je afvragen, maar het zegt wel wat. Zo’n nieuwe Golf was toen echt een ding, op een totaal andere manier misschien zelfs vergelijkbaar met een nieuwe Tesla nu. Een Golf was immers voor velen dé auto, en specifiek de vierde generatie zou de boeken ingaan als één van de meest geslaagde Golfs ooit. Het stoere, maar opgeruimde design, de herkenbaar dikke C-stijl en die destijds erg bijzondere koplampen met de aan de binnenzijde van de dimlichten geplaatste richtingaanwijzers: ik vond het allemaal even bijzonder.
Sindsdien heb ik dat eigenlijk nooit meer gehad met een Volkswagen. Het is heus niet zo dat er sinds de eeuwwisseling niets fatsoenlijks meer uit Wolfsburg is gekomen, maar de hoogtijdagen van het herkenbare Volkswagen waren toen wel voorbij. Hoe hard de marketeers ook riepen dat een ID.3 later in het rijtje van de Kever en de eerste Golf zou worden gezet, zo ver heeft die auto het wat mij betreft nooit kunnen schoppen. Hij bleef, net als de ID.4 en andere modellen uit die tijd, toch een te geforceerde poging om mee te doen met de hippe jongens. Prima auto’s, dat zeker, maar zo tijdloos en markant als die Golf IV zou het nooit meer worden.
Of toch? Het is een confronterende 28 jaar later, gisteravond. Grote Jantje rijdt zelfstandig door de stad, ook nu voor een avond van de kerk. Vanuit mijn ooghoek zie ik een stel koplampen dat ik nog niet ken, rechts voor het verkeerslicht. Dat valt op, want als getraind autonerd herken ik auto’s doorgaans onbewust. Het blijkt een blauwe Volkswagen ID.Polo te zijn, in een relatief bescheiden uitvoering zonder verlichte logo’s en grilles. In een flits denk ik terug aan dat moment in 1998, toen die Golf voor kennelijk eeuwig op mijn netvlies werd gebrand. Is dit hetzelfde? Waarschijnlijk niet. Maar dat die memorabele Golf-ontmoeting ineens weer naar boven kwam, vind ik toch veelzeggend. Zou Volkswagen de weg omhoog dan echt weer gevonden hebben?
Jan Lemkes
Columnist/schrijver
