Al in de jaren '20 van de vorige eeuw had André Citroën het door: de kinderen van nu, zijn je klanten van de toekomst. Onder de slogan 'Papa, Maman, Citroën", dicteerde hij de kleintjes hun eerste woordjes. Nadat je die twee types weet te benoemen waar je het eten moet halen, is het hoog tijd om Citroën te leren zeggen.
in het achterhoofd, was ik dan ook enigszins verbaasd toen ik zag waaruit de Kids Collection 2005 van Mercedes-Benz bestaat. Er zijn babysokjes die de naam ABS hebben gekregen omdat ze anti-slipzooltjes hebben – maar dat heeft elk babysokje. Verder is er een assortiment knuffelbeesten dat helemaal niks met auto's – laat staan met Mercedes-Benz - te maken heeft. Geen teddybeer met een Mercedes-overalletje, geen knuffel A-klasse en geen SLK van chocola. Wat heeft deze Kids Collection in 's hemelsnaam bij Mercedes-Benz te zoeken?
Nic De Boer
Autojournalist
Al van jongs af aan ben ik autogek en verslind ik autoblaadjes. Ik wist dus ook al vroeg wat ik wilde worden: het werken bij een titel als AutoWeek lag voor de hand. Mijn eerste klus bij AutoWeek was het bemensen van de nieuwsdesk. Saillant detail: het allereerste bericht dat ik ooit schreef, was de aankondiging van de prijzen van de CityRover – een auto die achteraf nooit is gekomen. Toch was het helemaal in mijn straatje want ik heb een voorkeur voor auto’s die buiten het normale vallen en een bijzonder verhaal hebben. Sinds enige jaren ben ik occasionredacteur en werp ik mijn op als Beschermheer van de Roestplek. Moderne auto’s vind ik weldegelijk interessant maar een auto die al een tijdje ‘geleefd’ heeft, zegt me een stuk meer. Mijn eerste auto was een Citroën ID19B uit 1969. De nieuwste auto die ik ooit kocht, is uit 2002 en de kans is maar heel klein dat ik ooit een auto van later datum aanschaf.
