"De passie is terug!"
Al wekenlang drentelen de twee Toyota-adepten op de redactie onrustig rond de bureaus op de newsdesk. "Wanneer wordt die Toyota FT-86 nou officieel?" Dit weekeinde, aan de vooravond van de Tokyo Motor Show kwam het wachten tot een einde. Eindelijk weer eens een Toyota met bezieling. Een fraaie afwisseling de grauwe middenklassers en de magnetrons-op-wielen die Toyota ons de laatste jaren heeft voorgezet. "De passie is terug!" klinkt het gejuich vanuit Japan. En zo is het maar net, want die GT 86 is een auto om van te watertanden.
Om de 'passie terug te krijgen' had Toyota wel even een zetje nodig van het zustermerk Subaru. Want die nieuwe coupé, is eigenlijk helemaal geen Toyota. Technisch is het op en top een Subaru – kijk maar naar de boxer, kijk maar naar het platform en het onderstel. Bij dit project doet Toyota de marketing en de vormgeving en Subaru is de stille kracht en verzorgt de techniek. Tot in de perfectie aan toe, zoals altijd.
Best tragisch, dat het merk dat ons in het verleden een hele serie leuke Celica's gaf en de maker is van de beroemde Supra's nu de handen ineen moet slaan met een ander merk om tot een werkelijk begeerlijke Toyota te komen. De GT 86 mag er wezen, maar ik wacht nog even met het naar buiten hangen van die vlag. Subaru kan deze truc zelf namelijk vast een stuk beter. "Wanneer wordt die BRZ nou officieel?"
Nic De Boer
Autojournalist
Al van jongs af aan ben ik autogek en verslind ik autoblaadjes. Ik wist dus ook al vroeg wat ik wilde worden: het werken bij een titel als AutoWeek lag voor de hand. Mijn eerste klus bij AutoWeek was het bemensen van de nieuwsdesk. Saillant detail: het allereerste bericht dat ik ooit schreef, was de aankondiging van de prijzen van de CityRover – een auto die achteraf nooit is gekomen. Toch was het helemaal in mijn straatje want ik heb een voorkeur voor auto’s die buiten het normale vallen en een bijzonder verhaal hebben. Sinds enige jaren ben ik occasionredacteur en werp ik mijn op als Beschermheer van de Roestplek. Moderne auto’s vind ik weldegelijk interessant maar een auto die al een tijdje ‘geleefd’ heeft, zegt me een stuk meer. Mijn eerste auto was een Citroën ID19B uit 1969. De nieuwste auto die ik ooit kocht, is uit 2002 en de kans is maar heel klein dat ik ooit een auto van later datum aanschaf.
