Nissan probeert met de nieuwe Almera en Mazda met de 323 FastBreak een auto te maken die iedereen blij maakt. Zoveel mensen, zoveel wensen, dus dat is nog niet zo eenvoudig. Welke Japanner zal de familie Doorsnee (niet negatief bedoeld, hoor) het meest aanspreken?
Hoe vaak heeft u het al niet gehoord en/of gelezen: 'Deze auto is volledig afgestemd op de wensen van vandaag.' En: 'Hij zit vol handigheidjes, speciaal voor ú!' Gesneden koek dus. Nissan doet het ook met de nieuwe Almera. Met de wervende kreet: 'Om u heen ontworpen'. Daartoe heeft Nissan 'n hele groep zwangere vrouwen (jawel!), voetballers, tuinliefhebbers en doe-het-zelvers naar de studio gehaald. Met rollenspelen en video-observaties werden hun wensen vastgelegd. Al die waardevolle informatie belandde op de tekentafel en zie hier het resultaat: de nieuwe Almera. Wij voelen de uitvoering aan de tand waarvan wij denken dat die het meest verkocht gaat worden (lees: het meest doorsnee is): de 1.5 Comfort 5d. In deze dubbeltest laten we deze Almera het opnemen tegen een Mazda 323 FastBreak 1.5 GLX. Niet zo'n vreemde keuze, want toen deze auto uitkwam – in de zomer van 1998 – won hij het in een AW-test van de oude Almera. Hij streek met de eer vanwege z'n vele handigheidjes. Hoe zal de strijd ditmaal verlopen?
Veel mensen zijn heel uitgesproken in hun mening over het uiterlijk van Japanse auto's. Duf, saai, lelijk, oubollig. En zo vallen er nog wel wat weinig lovende bijvoeglijke naamwoorden te noteren. En ze doen nog wel zo hun best, daar in Japan, om hun ontwerpen zo 'Europees' mogelijk te maken. Nissan pakt het in dit geval heel rigoureus aan. De Almera is speciaal vóór Europa bedacht, ín Europa ontworpen en wordt ín Europa gebouwd. Nissan gaat op safe, zullen we maar zeggen. En eerlijk is eerlijk: wij vinden het een leuk ding om te zien. Goed, hier en daar herkennen we een andere auto, maar dat doet geen afbreuk aan de geslaagde lijn van de auto. Vooral het eerst aflopende en dan weer oplopende dak is opvallend. Surftail, noemen ze dat. In levenden lijve is het trouwens een grote auto. Hij is vrij hoog, heeft enorme achterlichtunits en met die brede C-stijl toont hij ook 'dik'. Voorop prijkt 'n gigalogo. Allemaal dingen die je de indruk geven dat hij net een maatje groter is.
Harakiri
Mazda doet het met de 323 FastBreak heel anders. Géén ontwerpers in Europa, géén fabriek in Europa, nee, de 323 F is in Japan bedacht en wordt daar in Hiroshima gebouwd. Kortom, hij is zo Japans als sushi, sake en harakiri. Oud-collega Hoogeslag schreef destijds in de 323-Almera-test dat hij het uiterlijk wat aan de suffe kant vond. Ondergetekende is het daar niet helemaal mee eens. Zo'n FastBreak heeft toch wel wat. Met z'n scherpe lijnen is het geen typische vijfdeurs hatchback én ook geen station. De achterlichten steken – smaakvol – iets verder naar achteren uit en die dakspoiler staat 'm ook heel goed.
Doordacht?
Over welke auto heeft de fabrikant nu het meeste nagedacht? Of laten we het zo zeggen: aan welke auto heb je het meest? Tenslotte is ergens over nadenken één, maar het ook uitvoeren is iets anders.
Een voorbeeldje: zo'n vijfdeurs gezinsauto heeft natuurlijk centrale deurvergrendeling. Dat spaart een hoop gedoe met het steeds weer op slot doen en ontgrendelen van elke deur afzonderlijk. Mazda doet er in de GLX-uitvoering een afstandsbediening bij. Kijk, da's dus nóg handiger. De Almera in Comfort-trim heeft dat niet; moet je een luxueuzere uitvoering nemen. Doordacht?
Aan de andere kant heeft Nissan het wel helemaal voor elkaar met z'n vakjes en bakjes. Er zijn er circa twintig in diverse vormen en dieptes, maar er is er een die we een pluimpje zouden willen geven. Naast de handrem zit namelijk een langwerpig vakje, speciaal voor je gsm'etje. Doordacht? Dacht 't wel.
Lange latten
Praktische bruikbaarheid, daar hebben beide Japanse fabrikanten zich optimaal op geconcentreerd. Mazda heeft die opdracht duidelijk vertaald naar de indeling van het interieur. En vooral: hoe kun je mensen en hun spullen zo eerlijk mogelijk verdelen? En Mazda komt daarbij met een heel goede oplossing voor langwerpige bagage. Hoe krijg je toch die nieuwe lamellen voor in de slaapkamer van de doe-het-zelf-winkel naar huis? Daar heb je al gauw een beetje diepte voor nodig. In de FastBreak klap je gewoon even de leuning van de passagiersstoel neer. Niks lange dingen tussen de stoelen door schuiven, zodat je met je rug in een bocht zit en je eigenlijk ook niet meer kunt schakelen. Je zult het niet dagelijks doen, maar als je een jaar of vier met je auto doet – en wie doet dat niet? – zul je zeker een keer gebruikmaken van deze mogelijkheid.
Met standaard toeters en bellen zit het verder wel goed in beide auto's. Alles wat gemeengoed is in een doorsnee middenklasser zit erop, -aan of -in. Elektrische te bedienen ramen vóór, elektrisch verstelbare buitenspiegels en een in hoogte verstelbare bestuurdersstoel. Ook een airco zit er bij alle twee standaard op. Drie in hoogte verstelbare hoofdsteunen achterin? Ja. Een derde driepuntsgordel achterin? Van de partij! Het 12V-stopcontact achter in de Nissan is erg welkom in deze tijd van draagbare speeltjes van Sony, Nokia en Nintendo.
Alleen op veiligheidsgebied heeft de Nissan wat meer te bieden. Heel wat meer zelfs. Buiten de bestuurdersairbag, ook standaard op de Mazda, heeft hij een passagiersbag en twee sidebags. En ook nog eens ABS met remkrachtverdeler en actieve hoofdsteunen. Zó! Op de GLX-uitvoering van de 323 zit dat allemaal niet. Wil je ze wel heel graag hebben, dan zou je voor een GLS kunnen gaan. Die kost slechts f 500 meer, en dan krijg je zij-bags, een passagiersairbag, ABS en traction control. De airco zul je er dan los bij moeten kopen.
Gelijkvermogend
Wij zijn klaar om de weg op te gaan met ons duo. Maar dat doen we niet voordat we even bekeken hebben wat we kunnen verwachten. Beide auto's hebben een 1,5-litermotor met ongeveer hetzelfde vermogen en koppel. Zo rond de 90 pk en 130 Nm koppel; voor de precieze details verwijzen we naar de tabellen met technische gegevens op de laatste pagina van deze test. Des te opvallender is het dat de prestaties van beide auto's nogal uiteen liggen. De Mazda is duidelijk sneller dan de Nissan, die behoorlijk wat moeite heeft om met het verkeer mee te komen. Gezien het veel gunstiger brandstofverbruik is onze indruk dat de afstelling van de Almera meer op economie is afgestemd dan op dynamiek.
Ook de afstemmingen van de onderstellen liggen mijlenver uit elkaar. Is de Almera duidelijk gericht op comfort, de 323 is sportief. Keihard geveerd – zó hard dat als je in het donker met je lampen aan rijdt, je de bundels van het licht op en neer ziet stuiteren. Als je uit de Nissan overstapt in de Mazda, denk je dat ze in Japan gewoon vergeten zijn er vering onder te zetten. Maar het went heel gauw en het zorgt voor een strak weggedrag. Zoek je de grens 'n beetje op, dan wil in een snelle bocht de achterkant wel eens duwen en een klein stapje opzij zetten. Meer niet, van echt overstuur is zeker geen sprake. Een serieus minpuntje dat we noteren: de FastBreak is erg zijwindgevoelig.
Op de bediening hebben we weinig commentaar. Hooguit dat de versnellingsbak licht haakt en de besturing iets vager is dan die van de Nissan Almera.
Goedmoedig baasje
Zoals gezegd: de Almera is vooral comfortabel. Gemaakt voor een rustige reis zonder al te veel haast. Het is een goedmoedig baasje, dat heel prettig geveerd is en heel voorspelbaar stuurt. In snelle bochten glijdt hij hooguit wat over de voorwielen weg.
De bediening is een stapje verfijnder dan die van de Mazda. Hij stuurt licht en lekker precies. Hij schakelt net even beter en de bedieningshendels aan het stuur voelen iets minder plastiekerig.
Comfort vind je ook in het meubilair terug. Voorin heb je goed de ruimte en zit je lekker. Het zijn puike stoeltjes, met goede steun ook op de plekken waar veel stoelen het vaak laten afweten: schouders en bovenbenen.
Achterin heb je ondanks die deuk in het dak (de surftail) absoluut geen problemen om je hoofd kwijt te kunnen. Meer moeite hebben volwassenen met hun ben en. Want je moet niet al te lange stelten hebben, anders zit je continu met je knieën de rug van de bestuurder te masseren. En of die daar zo blij mee is...
Nee, als het de bedoeling is om veel achterin te zitten, neem dan de Mazda. Want daar is dus helemaal geen gebrek aan ruimte voor je benen. Je hoofd zit iets dichter tegen het plafond, maar mensen tot 1,85 m zullen waarschijnlijk geen problemen hebben. Opmerkelijk is dat de bank heel hoog lijkt en er dus vast een centimetertje of wat vanaf had gekund. Die achterbank is trouwens een klein wondertje. Want niet alleen kun je het geheel naar voren schuiven – wat natuurlijk invloed heeft op de beenruimte – ook de leuning is verstelbaar. Niets bijzonders, maar de leuning kan bijna helemaal plat achterover gelegd worden. Da's heel apart natuurlijk. Net als de tot tafel transformeerbare passagiersstoel. We hebben nog niet gemeld dat de voorstoelen trouwens prima zitten. Waar je aan moet wennen of zelfs van moet houden, is dat de leuning harder is dan de zitting. En dat zit in het begin een beetje vreemd. Maar de steun is ook op deze stoelen goed voor elkaar.
Doorsnee-winnaar kiezen
De Nissan blijkt een heel goede auto die op veel punten de Mazda nipt verslaat. Als we dus in dit vergelijk een winnaar moeten kiezen, dan is dat zeker de Almera. Maar om nu meteen te zeggen dat het nu een o zo handige om-u-heen-gebouwde auto is... Nou, nee. De handigheden blijven in de Comfort-uitvoering beperkt tot die twintig vakjes en een tassenhaak. Voor handige zonnebrilhouders, bagagenetten en aktentassenvasthouders moet je in de luxere uitvoeringen zijn. En da's jammer voor die zwangere huismoeders, doe-het-zelvers en tuinierfanaten die in een voordelige uitvoering zouden willen stappen. Die 323 FastBreak is sneller en heeft een handiger in te delen interieur, maar hij is wat minder geraffineerd. Bovendien kost hij met f 36.995 f 2.200 meer dan de Almera. Daarmee is de Mazda tweede, maar eerlijk is eerlijk: wel een hele goeie tweede.
Dit artikel is gratis te downloaden in PDF-formaat. Hiervoor maak je eenmalig een AutoWeek account aan, waarna je onbeperkt uit het AutoWeek archief kunt downloaden.
