De laatste martelgang van de Budgetbrigade: tijd voor de Monstertocht

Terwijl de mussen dood van het dak vallen en half Nederland gevlucht is naar nóg warmere oorden, blijven wij wat dichter bij huis. De Budgetbrigade vervolgt zijn weg langs pech, olieverbruik en kokende motoren namelijk in Duitsland. Daar is vorige week gestreden om keiharde punten op het circuit van Meppen en vandaag rijden we nog wat verder naar het oosten. Althans, het startpunt van de zogeheten Monstertocht van dit jaar ligt een stukje dieper Duitsland in. We beginnen in Münster. Stéphan legt die keuze graag uit: “Aangezien we op het circuit wel erg veel ellende hebben achtergelaten, doen we graag nog even wat Duitsland-promotie. Toch even wat terugdoen voor die Duitsers. En het staat allemaal erg in het teken van ‘monster’ vandaag.” Marco vult aan: “Ja, Münster klinkt wel een beetje als ‘monster’ en omdat wij hier bij de Budgetbrigade niet al te lang nadenken over dingen, dachten we dat dit wel een leuk begin van de Monstertocht is.”

Zodoende staat het viertal vol goede moed voor het paleis in de stad waar ooit een einde kwam aan de Tachtigjarige Oorlog. Een prachtig gebouw, met twee enorme rampenbakken ervoor. Alleen het stukje van Meppen naar Münster leverde al de nodige ellende op, terwijl de werkelijke tocht hier pas begint. In het drukke stedelijke verkeer op weg naar het paleis begon de PT Cruiser alweer bijna te koken. “We hebben bij elk verkeerslicht de motor even uitgezet en de verwarming stond vol aan, om zoveel mogelijk warmte af te voeren”, aldus Joy. Op een zeker moment ging het zo hard met de temperatuur, dat het goudgele gedrocht in allerijl langs de weg geprakt werd om hem een tijdje te laten afkoelen. Iets verderop stopten Stéphan en Joas bij een tankstation om voor de zekerheid maar alvast een sleepkabel te kopen. De meeste kilometers moeten nu immers nog komen en dit biedt weinig vertrouwen. Overigens zien zij het met hun Mazda wel zitten, zeker omdat het andere team al een tijdje geen pluimen meer uit de uitlaat heeft zien komen. “Oh top, maar dan is hij waarschijnlijk gewoon leeg”, lacht Joas. “We zullen zo toch nog maar weer even peilen voor de zekerheid.” ‘’

Nu al klaar?

Met een verse en broodnodige lading olie in het blok, leidt de Mazda de Budgetbrigade Münster uit. Tijd voor een prachtige rit door het zonnige westen van Duitsland. We rijden binnendoor in de richting van Duisburg. Hoewel we hier in de buurt van meerdere grote steden zijn, is onze route lekker landelijk. Niet in de laatste plaats omdat we in eerste instantie de Autobahn mijden. Vanochtend vroeg hebben we daar nog wel een stukje van meegepakt op weg naar Münster en durfde Joas het aan om de Mazda even naar zijn topsnelheid te rijden. “Als dat blok nu niet schoon is, weet ik het ook niet meer.” De bijzonder wispelturige airconditioning heeft ook nog eens besloten om vandaag gewoon keurig zijn ding te doen, dus de mannen zitten er tevreden bij.

In de PT Cruiser is de sfeer beduidend minder vrolijk. Marco zit achter het stuur en houdt angstvallig de koelwatertemperatuur in de gaten, terwijl Joy vooral peentjes zweet vanwege de op volle toeren blazende verwarming. Net op een stukje weg waar stoppen eigenlijk niet mogelijk is, besluit de Chrysler plotseling dat hij niet meer wil schakelen. Althans, Marco kan roeren wat hij wil, maar er gebeurt niks. Gooit nu opnieuw een versnellingsbak roet in het eten? “Ik haat deze auto. Wij hebben echt iets met versnellingsbakken”, zegt Joy, terwijl Marco het hoopje ellende ternauwernood nog ergens een stoep op weet te manoeuvreren. De mannen in de Mazda zien het allemaal voor zich gebeuren en komen met een ietwat meewarige glimlach snel kijken wat er aan de hand is. Joas geeft direct een stukje goedbedoeld advies: “Ik zou hem hier lekker in de berm laten staan en niet meer omkijken.” Marco en Joy weten echter al wat het probleem is, want direct na de race op het circuit speelde dit ook al op. De verbinding tussen de pook en het werkelijke schakelmechanisme is losgeschoten en gelukkig kunnen ze daar vrij makkelijk bij. Nadat zonder enige subtiliteit de interieurafwerking rond de schakelpook is verwijderd, zijn twee tie wraps genoeg om het geheel weer met elkaar te verbinden. “Twee tie wraps deze keer, want de vorige keer hebben we er maar eentje gebruikt en dat is kennelijk niet genoeg”, vindt Joy. Met lood in de schoenen stappen zij en Marco weer in hun auto, die voorlopig toch nog weer even verder kan.

Wat een handige plek om te stranden!

De wisseltruc

Terwijl de PT Cruiser op alle mogelijke manieren vervloekt wordt, bloeit er in de Mazda juist wat op. Joas begint een beetje van de Mazda 6 te houden: “Het is echt een fijn ding. Het voelt allemaal nog best strak aan, hij geeft geen krimp, de airco doet het vandaag ook nog. Die airco is denk ik het enige wat ik nog zou willen aanpakken aan die auto, dat je daar ook echt van op aan kan.” Toch weten de heren ook wel dat het einde voor de Mazda nabij is. Het olieprobleem is dermate groot dat het eigenlijk niet logisch te verantwoorden is om deze auto op de weg te houden. Met dit verbruik loopt dat nogal in de papieren. “Als je nu voor €400 een ruilmotor op de kop zou kunnen tikken”, oppert Stéphan nog, maar Joas vreest dat helemaal niemand die moeite nog zou willen doen. “Ik vind dat stiekem wel een beetje zielig voor die auto. Hij wil nog zo graag en hij is verder nog best goed, maar die motor wordt zijn Waterloo.”

Er wordt dus geen motor gewisseld, maar ter hoogte van Emmerich is het wel tijd voor een autowissel. Joy en Marco nemen plaats in de Mazda, Stéphan en Joas in de Chrysler. Marco geeft even wat instructies mee aan de mannen. Volgens hem moet je elke keer dat je langer dan een minuut stilstaat even de motor uitzetten. De airco werkt alleen boven de 50 km/h en de motor bokt enorm onder de 3.000 tpm. Dat klinkt goed. “Op alles na is het dus een topauto”, concludeert Joas. Dat blijkt ook wel meteen tijdens de kilometers die volgen. “Als je wegrijdt, voel je al meteen de hele voortrein heen en weer schokken, zoekend naar iets om zich aan vast te grijpen.” Met een prachtig uitzicht op de rookwalmen die toch weer uit hun Mazda komen, verklaart Stéphan zijn haat voor deze auto vanaf de bijrijdersstoel. Hij laat het rijden liever aan Joas over: “Ik heb vaak zat met die PT Cruisers gereden. Dat plastic is vreselijk en ik ben nooit fan geweest van het uiterlijk. De Chevrolet HHR was wel leuk.”

Het tweetal besluit na pakweg een kilometer dat ze genoeg gezien hebben en vreest dat de Chrysler – nu hij weer in Nederland is – de geest gaat geven, maar Marco en Joy blijven liever nog even in de Mazda zitten. Joy zit achter het stuur en voelt zich voor het eerst fijn in een auto vandaag: “Dit voelt gewoon normaal. Ik kan hem gewoon stationair laten lopen zonder oververhitting; ik heb hier helemaal geen stress. Mocht ik die motor toch opblazen, is het mijn auto niet, dus dat scheelt.” Marco geniet vooral ook heel erg van de werkende airco. “Er zijn momenten waarop deze auto echt heel goed is.” Ze begrijpen overigens ook wel dat de Mazda, ondanks zijn lagere vermogen, zo snel was op het circuit. Volgens Joy voelt het onderstel, ondanks de twee linkerveerpoten, nog strak aan.

Nu we er toch zijn …

De twee teams komen in de buurt van Utrecht in een fikse file terecht en natuurlijk is er meteen de vrees voor een oververhitte Chrysler. Althans, Marco en Joy maken zich zorgen. De inmiddels weer in hun eigen auto rijdende Mazda-mannen zoeken juist hoopvol in hun binnenspiegel naar een rokend uitvallende PT Cruiser. In de buurt van Den Haag zijn ze hem kwijt en lijkt het er daadwerkelijk op dat Joy en Marco gestrand zijn. Er is ook via de walkietalkie geen contact meer met ze te krijgen. De Mazda rijdt onvermoeibaar verder richting het eindpunt van de Monstertocht: Monster, een kleine plaats net achter de duinen onder Den Haag. Met een grijns van oor tot oor stappen Stéphan en Joas daar uit. Ze zijn blij, want zij hebben het gered, maar het tweetal blijft nog even gespannen wachten op hun ‘tegenstanders’. Een klein kwartier later komt dan toch ook het wrak van de dag de hoek om zetten. “Deze auto wil maar niet dood”, meent Marco, die zichtbaar opgelucht uitstapt.

Toch krijgt de Chrysler daar nog een laatste, ultieme kans voor, want nu iedereen in de buurt van Den Haag is, is het tijd voor het allerlaatste onderdeel van deze Budgetbrigade. Zoals je vast al is opgevallen, heeft de PT Cruiser de rollenbank overgeslagen en dat gaan we meteen nog maar even rechtzetten bij Beek Auto Racing. Marco en Joy krijgen het voor elkaar om toch nog wat optimisme bij elkaar te harken, gesteund door de opmerking van Stéphan dat de PT Cruiser opmerkelijk vlot was op de sprint op het circuit. “Als we op de rollenbank nu 400 pk weten te scoren, dan winnen we deze Budgetbrigade nog.” Zoveel is er stiekem niet eens nodig: ze lopen 500 punten achter op Joas en Stéphan, nu die vanwege hun vrij probleemloze Monstertocht er weer 100 punten bij hebben. Dat verschil kunnen Marco en Joy goedmaken als de Chrysler meer dan 5 pk boven fabrieksopgave zit. Er zijn immers 100 punten per extra pk te verdienen.

Een positieve noot

Met gezonde spanning kijken de vier deelnemers naar Ferry Jongeleen, die zelden zo’n intense frikandel op de rollenbank heeft vastgezet. Nog één keer gooit de terminale goudklomp alles in de strijd. Er klinkt een voorzichtig applausje als het resultaat bekend wordt. “140 pk en 188 Nm, dat is precies wat hij volgens fabrieksopgave zou moeten doen.” Dat verbaast iedereen toch nog wel een beetje, in positieve zin. Een mooi resultaat, maar het is niet genoeg om de enorme achterstand nog in te lopen.

En zo is het dus met 700 punten tegen 200 punten helder: Stéphan en Joas winnen als eerste duo ooit de Budgetbrigade, met hun Mazda 6 Sportbreak. “Voor mij de eerste keer en voor jou al de tweede keer dat je wint hè, Joas. En we zijn niet alleen helemaal met die Mazda vergroeid, we zijn ook dichter naar elkaar gegroeid”, zo concludeert Stéphan, terwijl dappere doorzetters Marco en Joy de felicitaties overbrengen. Zo komt er op een totaal niet zoetsappige wijze een eind aan de Budgetbrigade 2026. Nu nog even de auto’s naar de sloop brengen.