Terwijl de Mazda stond te glimmen op de rollenbank, zat Team Joy/Marco met de handen in het vettige haar. Na hun hele ziel en zaligheid (en een groot deel van het klusbudget) in het vervangen van de transmissie van hun Seat Toledo V5 te hebben gestoken, blijkt alle pijn en moeite voor niets te zijn geweest.
Zo liep het af met de Toledo
In hun haast is het klusteam vergeten om te controleren of het drukgroeplager van de ‘nieuwe’ transmissie wel goed is. Helaas blijkt dat niet zo te zijn. Dus na dagen volop sleutelen zit de Seat weer in elkaar, maar werkt de auto vandaag alsnog niet. Dat het team het niet gaat redden om ermee naar Den Haag te komen, staat vast en dus is enige improvisatie vereist.
Daarmee bedoelen ze: bedelen bij de Content Director of ze alsjeblieft wat geld kunnen krijgen voor vervangend vervoer. Gelukkig is Damiaan de beroerdste niet en hij rondt het overgebleven klusbudget van het andere team naar boven af, waardoor Team Joy/Marco voor de lieve som van €500 een nieuwe auto mogen uitzoeken. Voor dergelijke bedragen schraap je over de bodem van de occasionmarkt en iets fatsoenlijks zit er eigenlijk niet in.
Nooit eerder vertrouwde iemand deze woorden toe aan het papier, maar ... gelukkig bestaat de Chrysler PT Cruiser. De semi-retroauto met opmerkelijk hotrod-uiterlijk is wél te vinden voor een dergelijk budget. Sommige exemplaren starten zelfs nog! Zo’n exemplaar hopen Joy en Marco in het vizier te hebben. Daarvoor moeten ze wel naar Heerhugowaard, waar een geel exemplaar te koop staat voor precies hun budget.
In hun haast is het klusteam vergeten om te controleren of het drukgroeplager van de ‘nieuwe’ transmissie wel goed is.
Lekke band
Het uiterlijk is in ieder geval in erbarmelijke staat, maar vanbinnen ziet de Chrysler er nog best oké uit. Helaas blijkt de rechterachterband lek. Dat hoeft bij een kwaliteitsbedrijf zeker geen probleem te zijn en dus wordt het wiel van de Chrysler met gezwinde spoed onder de auto vandaan gehaald en bij een lokaal bedrijf opgelapt. Onder het genot van een kopje koffie wachten Joy en Marco geduldig tot het euvel is verholpen, zodat ze in ieder geval iets van een proefrit kunnen maken.
Dat de tijd ondertussen doortikt, werkt niet in hun voordeel. Met een geplakte rechter achterband, kan het team dan toch een grondige proefrit van drie minuten maken. Daarin blijkt al snel dat de Chrysler op zijn laatste benen loopt, met een bokkende motor en meer bijgeluiden uit het onderstel dan geluid uit de stereo, maar veel keuze heeft het team niet meer op dit punt. Dus rekenen Joy en Marco snel af en gaan ze op weg. Voor de rollenbanksessie is het inmiddels te laat. Maar het team doet in ieder geval nog mee. Met deze nieuwe parel in bezit liggen alle kansen nog open. Alleen dan wel voornamelijk voor het concurrerende team.
Zorgwekkende geluiden
De Budgetbrigade 2026 dreigt een behoorlijk eenzijdig verhaal te gaan worden. Hartstikke leuk voor Team Joas/Stéphan, dat met hun terminaal zieke, maar tot op heden feilloos functionerende Mazda 6 Sportbreak fluitend door alle rondes gaat. Iets minder leuk voor Team Joy/Marco, dat na een flinke investering in tijd, energie en geld de Seat Toledo V5 moest inruilen voor een gele Chrysler PT Cruiser 2.0 16V. Een auto waar ze allebei een hartgrondige hekel aan hebben. Niet in de laatste plaats omdat de retro-Amerikaan bepaald niet feilloos functioneert. Zo komen er allemaal zorgwekkende geluiden uit het onderstel en bokt de motor enorm onder de 3.000 toeren per minuut. Tot overmaat van ramp blijkt dat de Chrysler zijn parkeerplek in een subtropisch zwemparadijs heeft veranderd op de ochtend van de circuitdag. Er ligt ongeveer een liter koelvloeistof verspreid over de vloer van de parkeergarage. Blijkbaar zit er ergens een lek in het koelsysteem en als de koelvloeistof serieus warm wordt, drukt die dat lek verder open en gaat het er met serieuze hoeveelheden uit. En dan moet het daadwerkelijke circuitrijden nog beginnen. De vraag lijkt dus niet zozeer of Team Joy/Marco de finish gaat halen, maar of het team überhaupt mee kan doen.
Niets van dat soort hoofdpijn bij Team Joas/Stéphan, dat sinds het fixen van de rechter veerpoot eigenlijk een perfect rijdende auto heeft. Zolang je er niet achter rijdt dan, want uit de uitlaat komt bij een beetje gasgeven nog steeds een oliewalm waar de juristen van Milieudefensie meteen een rechtszaak over zouden starten. Dat de Mazda meer jaren achter zich heeft dan voor zich, is duidelijk. Totdat hij sneuvelt, is het echter een prima rijdende auto. Binnen de context van de Budgetbrigade dan uiteraard.
Ai, daar gaat een pylon bij Team Joas/Stéphan.
Vier proeven
Om te bepalen of beide auto’s nog een beetje veilig zijn, hebben we dit jaar vier proeven bedacht op Circuit Meppen. Allereerst is er de slalom, om behalve de stuurkunsten van beide teams ook de wegligging van de auto’s te testen. Het concept is simpel: je slalomt tussen de pylonen door, keert aan het einde om en doet hetzelfde op de terugweg. Dan wissel je van bestuurder en die doet hetzelfde trucje nog een keer. Elke pylon die je omstoot kost je tien seconden extra en degene met de snelste totaaltijd wint. Aangezien de PT Cruiser niet te lang belast kan worden zonder in de fik te vliegen, trapt Team Joas/Stéphan af met de Mazda. Beide mannen gaan er in ieder geval vol voor. Joas weet behendig om de pylonen heen te draaien. Stéphan zeilt een stuk scherper aan de wind. Dat betekent dat zijn op-en-neertijd korter is dan die van Joas, maar daarbij sneuvelt wel een pylon en dat betekent 10 seconden tijdstraf. Uiteindelijk weet team Joas/Stéphan een doeltijd neer te zetten van 1.40 met één omgestoten pylon.
Daar hopen Joy en Marco onder te duiken en omdat de motor min of meer is afgekoeld, kan het tweede team gelijk aan de bak. Daarbij is Stéphan dan wel zo sportief om de startprocedure dermate onduidelijk te maken, dat de eerste seconden al verloren zijn voordat Joy zelfs maar is gestart. Uiterst rustig en beheerst slalomt ze zich vervolgens een weg door de pylonen. Het gaat niet supersnel, maar wel buitengewoon netjes. Zo’n beetje diametraal tegenovergesteld aan Marco, die bij het overnemen van het stuur meteen vól in de aanval gaat. Dat resulteert weliswaar in een aanzienlijk snellere tijd, maar er gaat ook een pylon om. Daardoor komt de totaaltijd van Team Joy/Marco op 2.02. Een duidelijke overwinning voor de Mazda dus.
Omdat koeling een probleem is voor de PT Cruiser, modificeren Joy en Marco ter plekke de luchtstroom.
Storing
Er is bovendien weinig reden om aan te nemen dat de tweede proef anders gaat uitpakken, want we gaan remmen vanaf 80 km/h om te kijken welke auto de kortste remweg heeft. Daarbij is ABS een superhandige voorziening. Dat hebben beide auto’s weliswaar, alleen is het dashboard van de Chrysler ongeveer net zo geel als de buitenkant door alle lampjes die erop branden. Lampjes die lijken aan te geven dat het ABS niet werkt. Dat soort problemen speelt voor Team Joas/Stéphan in ieder geval niet. Hoewel de rookpluim achter de Mazda inmiddels mijlenver te zien is, staat de auto dankzij z’n werkende ABS binnen een keurige afstand stil. En eigenlijk geldt hetzelfde voor Team Joy/Marco, alleen blijkt het ABS inderdaad niet te werken. Toch zet het team de PT Cruiser in een respectabele afstand stil. Helaas alleen net niet respectabel genoeg om de overwinning te pakken, die dus wederom naar de Mazda gaat.
Wat het voor Team Joy/Marco nog erger maakt, is dat nu de proeven gaan beginnen waarbij koeling een rol gaat spelen: de acceleratiemeting en de race over het circuit. Gelukkig hebben de leden van het team inmiddels ruime sleutelervaring. Dus terwijl de Mazda voor de zoveelste keer deze editie wordt voorzien van een liter verse olie, verwijderen Joy en Marco de halve voorzijde van de PT Cruiser om de koeling in ieder geval zoveel mogelijk te optimaliseren.
Vervolgens is het tijd voor de quarter mile sprint, een sprintrace over 400 meter vanaf stilstand. Inmiddels weten we dat de Mazda iets meer vermogen heeft dan de fabriek destijds opgaf. Vermoedelijk deels omdat de Sportbreak een soort bifuel is, die naast benzine ook nog olie verbrandt. Wat de Chrysler van zijn oorspronkelijke vermogen over heeft, is gissen. In theorie heeft de retro-Amerikaan zo’n 20 pk meer dan de Mazda. En als het startsignaal wordt gegeven, lijkt het er sterk op dat de Chrysler dat ook daadwerkelijk nog levert. Onderin is de 2.0 helemaal kapot, maar zolang je vol gas geeft en in de bovenste helft van het toerenbereik blijft, functioneert de PT Cruiser kennelijk nog prima. Met een wagenlengte voorsprong komt de gele Chrysler als eerste over de streep en weet zo de eer van team Joy/Marco te redden.
Om te bepalen of beide auto’s nog een beetje veilig zijn, hebben we dit jaar vier proeven bedacht op Circuit Meppen.
Onwaarschijnlijk gelijkspel
Daarmee mag het team blijven dromen van een onwaarschijnlijk gelijkspel. Het laatste onderdeel van de circuitdag is immers een race over drie ronden en op de rechte stukken is de Chrysler dus in het voordeel. Daarbij kent Marco het circuit beter dan de anderen én heeft hij in z’n enthousiasme iets bedacht. De PT Cruiser is namelijk een MPV uit begin deze eeuw en destijds was het goed gebruik dat de achterbank verwijderd kon worden. Dat scheelt enkele tientallen kilo’s. Met dat in het achterhoofd, lijnen beide teams op aan de startlijn voor het laatste onderdeel. De spanning is te snijden. Niet in de laatste plaats omdat de teams vertegenwoordigd worden door Stéphan en Marco, bepaald niet de minst fanatieke leden van de AutoWeek-redactie. En dus gaat het in de eerste bocht al bijna mis als Marco de deur dichtgooit. Bij het ingaan van de derde bocht blijkt de wegligging van de Chrysler echter dermate belabberd dat de Mazda veel meer snelheid mee kan nemen de bocht uit. Zelfs het hogere vermogen van de PT Cruiser kan dat niet compenseren. Daardoor pakt de Mazda 6 voor de volgende bocht de binnenkant en omdat die auto wél werkend ABS heeft, durft Stéphan ook net wat later aan te remmen dan Marco. Daardoor pakt Team Mazda de leiding over. Zo begint een kat-en-muis-spel. Het vermogen van de Chrysler is groter, waardoor de gele auto op het rechte stuk dichtbij komt. Maar in de bochten kan de Mazda zoveel meer snelheid vasthouden, dat inhalen er niet meer inzit. De twee bestuurders zijn bovendien aan elkaar gewaagd. Nergens wordt de afstand groter dan twee wagenlengtes. Maar uiteindelijk zijn het wel wagenlengtes in het voordeel van de Mazda. Die pakt dus ook op het laatste onderdeel de overwinning. Met nog één onderdeel te gaan, lijkt de Budgetbrigade 2026 dan ook wel zo’n beetje beslist. Maar dat onderdeel is wel de Monstertocht. En dus zou het zomaar kunnen dat de slachtpartij de volgende keer heel anders uitpakt.
