Citroën ID19 (1957) - Extreem comfortabel op pad met ex-auto van de flitspaalbedenker

Staat daar nou Maus Gatsonides op het portier? De grote Gatsonides, die van de flitspalen? Inderdaad, niemand minder dan de in 1998 overleden rallyrijder zat ooit achter het stuur en was tevens de eigenaar van deze ID19. Met naast hem eveneens een bekende: André Jetten. Getuige de stickers op de voorruit reed deze ID in 1994, 1995 en 1996 de bekende Tulpenrally.

We weten niet of Gatsonides bewust voor dit bruin gekozen heeft, feit is wel dat de ID19 waarmee de Franse schoenenfabrikant en rallyrijder Paul Coltelloni in 1959 de rally van Monte Carlo won, dezelfde kleur droeg. In dat jaar verschenen er maar liefst 25 Citroëns ID en DS aan de start. Maus schreef de befaamde rally overigens in 1953 op zijn naam, achter het stuur van een Ford Zephyr. Eind jaren 50 en begin jaren 60 deed hij vervolgens meerdere keren mee aan de Mobil Economy Run, eveneens een kolfje naar zijn hand. Met een ID19 noteerde hij uiterst knap een gemiddeld verbruik van 1 op 15,3.

70 jaar ID, 72 jaar DS

We hebben hier een ID met een interessante historie, uit het eerste jaar dat de ID werd geleverd en daarmee viert het model in 2027 zijn zeventigste verjaardag. Dat zal minder uitbundig worden gevierd dan hetzelfde jubileum van de DS, die in 1955 alles en iedereen omver blies bij zijn debuut op de Salon van Parijs. In een tijd dat auto’s als de Peugeot 203, Mercedes-Benz 170 en bij Citroën de Traction Avant nog in de showroom stonden. Alsof buitenaardse wezens met hun ruimteschip in de Parijse beurshallen waren geland. Pers en publiek reageerden uitzinnig.

Gaspedaal en een bolletje

Het regende bestellingen, maar na de uitleveringen ook klachten. Misschien was Citroën toch iets te snel met de marktintroductie. Want niet alleen de vormgeving van de DS is revolutionair, ook onderhuids zijn alle registers opengetrokken, afgezien van de motor. Die werd, zij het in aangepaste vorm, overgenomen van de Traction. Zeer opzienbarend in die tijd was het hydropneumatische veersysteem, inclusief een remsysteem dat daaraan is gekoppeld, semi-automatische transmissie, stuurbekrachtiging en in plaats van een conventioneel rempedaal een half bolletje op de vloer. Je had bijna een cursus nodig om hiermee de weg op te gaan.

Hydropneumatische vering bleef op eenvoudiger ID

Al die spraakmakende technologie maakte de DS gecompliceerd en duur. Het duurde dan ook niet zo heel lang voordat Citroën met een voordeliger alternatief kwam: de ID, die eind 1956 werd aangekondigd. We hebben het dan over een sterk vereenvoudigde uitvoering van de DS. Een conventionele vierversnellingsbak, geen bekrachtiging voor de remmen of de besturing en het kunststof dak is niet gespoten. En zo zijn er hier en daar nog een aantal verschillen, met als doel de prijs omlaag te krijgen. Dat werkte, de ID viel goed bij het publiek. Want wat bleef, waren de futuristische vormgeving en de ongekend comfortabele rijeigenschappen, dankzij de hydropneumatische vering. Maar behalve comfortabel is de ID ook vlot, zo bewees Coltelloni in 1959, toen hij in een standaardauto met startnummer 176 als snelste van de 322 deelnemers aan de finish verscheen.

Extreem comfortabel

Toch een hele eer om nu achter het eenspaaks stuur van een zeer bijzondere ID te mogen stappen. Met bekleding die net zo excentriek is als de auto zelf. Het lijkt op een tijgerprint, maar dat is het niet. Het dashboard is voorzien van allerlei apparatuur om de tijd en de afstand te meten, van cruciaal belang in de rallysport en een mooie herinnering aan het verleden. Direct rechts van het conventionele instrumentarium zit een klok die op een stopwatch lijkt, uiteraard van het merk Gatsometer. De binnenspiegel zit op het dashboard, dat hadden wel meer auto’s in die tijd. Wat vooral opvalt is de enorme hoeveelheid ruimte en de comfortabele zit op een zetel die meer op een luxe sofa lijkt.

Voelt ondanks bescheiden vermogen niet traag

Met zijn bescheiden motorvermogen is de ID19 allesbehalve een sprinter, toch voelt hij niet traag aan. Koppeling en transmissie laten zich gemakkelijk bedienen en de motor reageert gewillig op het gaspedaal. Na de laatste rotonde in het dorp kunnen we versnellen op een provinciale weg. De teller gaat soepeltjes naar 100 km/h, zonder oorverdovend lawaai. De vierde versnelling haalt het motortoerental flink omlaag, wat voor rust aan boord zorgt. Voor een auto die in feite al meer dan zeventig jaar oud is, rijdt de ID verrassend goed. En extreem comfortabel. Dit is nooit meer geëvenaard en dat zal ook nooit meer gebeuren. Hiermee rijd je voor je plezier honderden kilometers, het liefst over de Route National door glooiende landschappen. Om de Godin bij elke stop in het zicht te parkeren en vanaf het terras te genieten van het nooit vervelende lijnenspel.

Technische gegevens