Volvo YCC concept car

In Amerika is meer dan de helft van de Volvokopers een vrouw, maar in Europa is dat een stuk minder. Daarom werd hulp van buitenaf ingeschakeld: tijdens een presentatie op het hoofdkantoor in oktober 2001 vertelde een marketingdame hoe Volvo beter zou kunnen scoren bij vrouwen. Waarop enkele Volvowerkneemsters het idee opvatten om met andere vrouwen een concept car te bouwen. Zij vroegen managers van de diverse afdelingen om met namen te komen van vrouwelijke medewerkers die konden worden vrijgemaakt voor zo'n project. Een half jaar later werd het plan gepresenteerd aan Volvo's grote baas Hans-Olov Olsson als MCC, My Concept Car. Na veel wikken en wegen werd het groene licht gegeven en konden de dames aan de slag.

"Omdat," volgens Olsson, "het voorstel past in de lange termijn strategie en onze agressieve product planning." Het is dan ook niet ondenkbeeldig dat een model als de YCC (het project is inmiddels omgedoopt tot Your Concept Car) model staat voor een toekomstige Volvo.

AutoWeek kon al in november zien hoe ver de dames met de concept car waren gevorderd. Dat is zeker bijzonder, want maar zelden betrekt een fabrikant journalisten bij een geheim project. Het team vertelde toen ook dat er veel is gediscussieerd over vragen als: wat mis je in de auto, of hoe bereik je de vrouw. Omdat niemand van de ploeg eerder aan een concept car had gewerkt waren er bovendien veel vragen. Daardoor werd het project zó vertraagd, dat er 'opnieuw begonnen moest worden'. Zo ontstond 'Eve', een denkbeeldige vrouw bij wie het niet gaat om leeftijd, maar om de leefwijze. Zij propt alles in één dag: kapper, lunch, familiebezoek, winkelen, yoga, bellen, dineetje thuis voorbereiden. Ze heeft geld en weinig tijd en wil graag dingen op háár manier doen.

Voor Eve werd dus geen familieauto worden ontworpen, maar een vlotte coupé, niet klein en niet vrouwelijk, wél met voldoende opbergruimte en goede ergonomie, eenvoudig te parkeren en gemakkelijk in het onderhoud.
Zo ontstond een opvallend stoer ontwerp, met al even opvallende oplossingen. De auto heeft geen motorkap in de zin zoals wij hem kennen. Onderhoud gebeurt in de garage en bij de YCC kan je alleen benzine en ruitensproeiervloeistof bijvullen door twee openingen die naast elkaar zitten. Die voor benzine is overigens een snelvulopening zonder dop, zoals gebruikt in de racerij. Verder zijn er bijzondere oplossingen gekomen voor de portieren, zoals de uit twee helften bestaande vleugeldeuren. De onderste helft is een soort grote dorpel die naar beneden toe wegdraait: de vuile buitenkant verdwijnt en broekspijpen of lange jassen blijven schoon bij het instappen.

Het interieur is ruim en licht gehouden en het YCC-ontwerpsters kwamen met leuke ideeën voor de middenconsole en de stoelbekleding. Voor de laatste zijn verwisselbare kussens bedacht, die in combinatie met tapijt als set beschikbaar zouden kunnen zijn bij de dealers. Zo kan je 's zomers of 's winters een combinatie kiezen die past bij het weer en/of het gebruik, of kleuren kiezen die je gewoon leuk vindt.

Bij onze eerste aanblik van de YCC waren we verrast door het stoere voorkomen van de tweederust coupé, die is gebouwd op de bodemplaat van de S60 en keuze biedt uit twee rijhoogtes ( 1,42 en 1,48 m). De dag van ons bezoek vormde voor de dames van het YCC-team een mijlpaal: voor de eerste keer werden de bijzondere deuren van de concept car elektrisch geopend en gesloten. Ontwerpster Anna Rosén was er stil van en wij konden alleen nog maar benieuwd zijn naar het uiteindelijke resultaat dat nu in Genève staat.

De volledige reportage over de YCC staat in AutoWeek no. 11 van 3 maart.