Een van de kenmerken waaraan klassieke Volvo’s hun robuuste uitstraling ontlenen, zijn hun brede schouders. Die keerden na een lange periode van afwezigheid in 1998 terug bij de toen geheel nieuwe S80.
Wie moeten traditiegetrouw de zwaarste lasten dragen? Inderdaad, de sterkste schouders. Wie daarmee gezegend is, zal eerder gevraagd worden om even te helpen sjouwen dan zij die tot de meer frêle gebouwde soort behoren. En dat goed kunnen sjouwen is iets wat we onbewust van een stoere, stevige Volvo verlangen. De schouders van een auto vind je onderaan de raamlijn, waar glas en blik op elkaar aansluiten. Bij de Volvo’s Amazon, 140 en 240 waren die schouders bij wijze van spreken breed genoeg om onverwachts aangewaaid bezoek op te laten plaatsnemen. Belangrijker was het immense vertrouwen dat uit die schouders sprak; ze lieten mooi zien hoe enorm dik de deuren waren en dat de inzittenden zich beschermd wisten door een massief pak ondoordringbaar staal. Maar de schouders verdwenen bij Volvo, om te beginnen bij de 760 van 1982. Waarom? Misschien omdat brede schouders ook ruimteverlies communiceerden, misschien omdat de nieuwe tekenstijl het gewoon niet toestond. De 440 volgde dezelfde weg, de 850 eveneens. Terwijl de S40 en V40 in 1995 al duidelijk een heel andere, want veel vloeiendere vormtaal spraken, maakten geprononceerde schouders daarvan nog geen deel uit.
S80 markeerde de terugkeer van de breedgeschouderde Volvo
Die situatie veranderde pas toen de S80 in 1998 het wereldtoneel betrad, want hij markeerde de terugkeer van de breedgeschouderde Volvo. Het viel alleen niet zo op, omdat het model nog veel meer nieuwe, bijzondere details bezat. Feitelijk was zelfs alles radicaal anders dan bij de S90 die hij opvolgde, van zijn spitse snuit tot de achterlichten die bovenaan uitliepen in een opvallende punt. Daarmee was de S80 best een waagstuk, omdat hij de belangrijke rol had om Volvo een solide positie in het E-segment te geven. Geen sinecure, omdat het beoogde cliënteel daar een wel heel royale keuze had. De BMW 5-serie en Mercedes E-klasse domineerden er, zodat de S80 in hun kielzog de strijd aanging met bekoorlijke automobielen als de Saab 9-5, Audi A6, Lexus GS, Jaguar S-type en de topversies van de Opel Omega en Peugeot 607. In hun midden bokste de S80 zich knap op tot de subtop. Aan zijn brede schouders, die we trouwens op de nieuwe ES90 ook weer terugzien, zal het niet gelegen hebben.
