Tonnie heeft ook meerdere MR2's maar de GT86 is zijn leukste auto ooit

Tonnie, jij hebt iets met auto’s.

“Als boer ben je altijd in je eentje aan het werk op het land. In de weer met trekkers en landbouwmachines. Maar toen ik in 1994 een Toyota MR2 AW11 kocht en kort daarna lid werd van de MR2 Club, werd mijn wereld een stuk groter. Ik raakte besmet met het virus en daar ben ik nooit meer bovenop gekomen. Vroeger kwam ik zelden in het westen van het land, maar ineens reed ik overal naartoe voor toertochten. Via de club ontmoette ik de meest uiteenlopende mensen, van machinisten en belastinginspecteurs tot politieagenten en vrachtwagenchauffeurs. Van de MR2 heb ik inmiddels van elke generatie een exemplaar. Na de laatste generatie, die tussen 1999 en 2007 werd gebouwd, bleef het op sportief Toyota-gebied een tijd stil. Tot in 2011 de GT86 werd gepresenteerd. De pers was lovend, net als ik: ik wist meteen dat ik die auto wilde hebben.”

Was het lastig om een goede te vinden?

“Ik kan heel veel geduld opbrengen. Eerst spaar ik voldoende geld, daarna wacht ik net zo lang tot de juiste auto voorbij komt. In de schuur staat bijvoorbeeld ook een gele Plymouth Prowler, compleet met bijpassende aanhanger. Naar die combinatie heb ik vijf jaar gezocht, omdat ik per se een exemplaar met alle opties wilde. Met de GT86 ging het precies zo. Ik zocht er een met een tweekleurig interieur en de originele Aero Kit. Dan kom je al snel in Duitsland terecht, want de Nederlandse importeur leverde die uitvoering niet. In 2020 vond ik precies de auto die ik voor ogen had. Natuurlijk in het rood, net als mijn MR2’s. Dat is tenslotte de kleur van de passie.”

Wat maakt de GT86 voor jou zo leuk?

“Het is een pure rijdersauto met de klassieke lay-out: de motor voorin en de aandrijving op de achterwielen. Als ik de hele week op het land heb gewerkt, steek ik op zondag graag even de grens over naar Duitsland om mijn hoofd leeg te maken op de bochtige binnenwegen. Voor een bocht terug naar de tweede versnelling, insturen, een beetje gas erbij en je voelt de achterkant mooi meewerken. In de MR2 is dat een gevaarlijke bezigheid, maar met de GT86 kan dat veilig en beheerst. Ik ben zuinig op mijn auto’s, maar ze zijn gemaakt om te rijden. Een turborotonde laat ik niet links liggen en een klein beetje driften hoort er af en toe gewoon bij. Maar wel met verstand. Ik wil zowel de auto als mezelf graag heel houden. De auto nodigt uit om sportief te rijden en dat doe ik dan ook graag.”

Heb je er veel aan veranderd?

“De GT86 is vrijwel helemaal origineel. Alleen aan het in- en uitlaattraject heb ik wat aangepast. Ik heb hem nooit op de rollenbank gehad, maar er zijn ongetwijfeld wat pk’s bijgekomen. Er wordt weleens gezegd dat de GT86 een slome bak zou zijn, maar die mening deel ik niet. Hij is gretig aan het gas en wil goed vooruit. Bij een stoplichtsprintje is het vast niet de allersnelste, maar op een bochtig parcours kan ik het veel duurdere sportwagens knap lastig maken. Door de clubleden word ik als oudste lid gekscherend de opa van de club genoemd, maar deze opa kan nog prima meekomen met het jonge spul.”

Staan er nog mooie ritten op de planning?

“Binnenkort gaan we met de club lekker toeren in de Harz. Een prachtige omgeving vol stuurmanswegen. We gaan met 32 auto’s die kant op. We zijn er eerder geweest en er zit daar ergens een fantastische ijssalon. Wat is er nu mooier om vanaf het hotel honderd kilometer binnendoor te rijden voor een ijsje, en vervolgens weer honderd kilometer terug te sturen naar het hotel? Ik heb er enorm veel zin in.”

Eigenaar

NIEUWE SERIE