Rolls-Royce Project Nightingale: Gigantisch, elektrisch én puur op uitnodiging

Door de jaren heen heeft Rolls-Royce geregeld tot een handjevol exemplaren gelimiteerde speciale modellen geleverd. We noemen de in opdracht van een extreem gefortuneerde klant gebouwde Sweptail en de tientallen miljoenen kostende Boat Tail en Droptail. Aan dat rijtje voegt zich nu deze Rolls-Royce Project Nightingale. Hoewel, nu ... de Nightingale is nu te zien, maar de eerste van de 100 te bouwen exemplaren worden pas in 2028 geleverd.

In tegenstelling tot de Boat Tail en Droptail heeft de Rolls-Royce Project Nightingale geen V12, maar een volledig elektrische aandrijflijn. De na de Spectre tweede elektrische Rolls-Royce is gebouwd rond het Architecture of Luxury-spaceframe dat de Engelsen ook gebruiken voor de Ghost, Cullinan, Phantom en Spectre. Technische specificaties meldt Rolls-Royce niet. Dat is niet voor niets, want bij Project Nightingale wordt het hoofdstuk design in kapitalen geschreven.

Deze Rolls-Royce 17EX uit 1928 is een van de inspiratiebronnen voor de Project Nightingale

Waar de elektrische Spectre met zijn lengte van 5,45 meter al een waar elektrisch slagschip is, evenaart de Project Nightingale met zijn lengte van 5,76 meter zelfs de Phantom. De ongetwijfeld voor de gewone sterveling niet te betalen Rolls is vernoemd naar - hou je vast - 'Le Rossignol', het Franse woord voor nachtegaal dat de naam is van de villa die Henry Royce voor de Rolls-Royce-ontwerpers liet bouwen nabij zijn huis waar hij overwinterde aan de Côte d'Azur. De naamgeving geeft dan ook al een hint dat er bij de Project Nightingale veel om het verleden te doen is. Voor het ontwerp van de auto - en voor diverse details - hebben de Engelsen zich laten inspireren door Rolls-Royces uit de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw, waaronder door de in 1928 gebouwde prototypes 16EX en 17EX.

Hoeveel overhang wilt u?

De fluisterstille open tweezitter heeft een gigantische en vooral dichte grille die als een Romeinse tempel het front siert. Aan weerszijden zien we opvallend weinig. De opulente grille wordt hier gecompenseerd dooreen dunne verticale lichtunit waarin zowel de reguliere verlichting als de led-dagrijverlichting is gehuisvest. De Project Nightingale heeft 'verkeerd om' scharnierende portieren. Verder naar achteren toe loopt de carrosserie taps af. Het levert de Nightingale een ogenschijnlijk gigantische overhang achter op. De wijze waarop de achterklep zijwaarts opent is een knipoog naar het verleden. De - vloeken in de kerk - ietwat Lynk & Co-achtige achterlichten zijn dat weer niet. Midden op de achterklep treffen we een langgerekt remlicht. Een aanzienlijk deel van de wagenlengte wordt gevuld door achterklep en voorklep. Over vullen gesproken: de wielkasten zijn volgeperst met 24 inch lichtmetalen sloffen.

Begint het te kriebelen? Dan moet je wachten op een handreiking van Rolls-Royce. Deelname aan het Coachbuild Collection-programma waar de Project Nightingale deel van uitmaakt is slechts op uitnodiging.