Gereden: Toyota Yaris

Als je de opgefriste Yaris van voren bekijkt, lijkt het alsof we hier te maken met een compleet nieuw model in plaats van een facelift. De Japanners hebben bij deze opfrisbeurt dan ook geen half werk geleverd. De anonieme neus maakte plaats voor een neus met stijlkenmerken van de nieuwe Aygo, waarbij er nu een soort X-vorm in de voorzijde lijkt te zitten.

Hoewel het uiterlijk suggereert dat dit een dynamisch rijdende auto is, is de Yaris nog altijd hoofdzakelijk gericht op comfort. Zo is de elektrische stuurbekrachtiging verbeterd, maar veel feedback van de voorwielen krijg je niet. Wel werkt de besturing licht en nauwkeurig. De Hybrid waarmee we de eerste meters maken, is met zijn standaard automaat vooral een goedmoedige kilometervreter.

Het onderstel werd bij de facelift flink onderhanden genomen, met onder andere een stijvere torsiestang achter en anders afgestelde veren en dempers. Dit moet voor meer rijcomfort en een dynamischer rijgedrag zorgen. De missie is ten dele geslaagd, want hoewel het veercomfort duidelijk is verbeterd ten opzichte van de huidige Yaris, wordt het onderstel bij grotere oneffenheden wat onrustig.

Opvallend stil

Jammer dat de verbeterde geluidsisolatie niet kan verhullen dat de 1,5-litermotor van de Hybrid waarmee we op pad zijn nadrukkelijk van zich laat horen als je het gaspedaal wat dieper intrapt, met dank aan de CVT. De bijbehorende versnelling valt vervolgens wat tegen. Traag is hij niet met zijn systeemvermogen van 100 pk, maar echt enthousiast doet-ie evenmin aan. Op constante snelheid is hij daarentegen opvallend stil, ook het windgeruis blijft zelfs op hoge snelheid keurig op de achtergrond. Ook de samenwerking tussen de elektro- en de benzinemotor verloopt opvallend soepel.

Als we even later overstappen in de 1.3 viercilinder, vragen we onszelf af waar de geclaimde 99 pk's zijn gebleven. Je moet echt aandringen om hem lekker te laten presteren en dan brengt hij een geluid voort dat verre van prettig is. De prestaties zijn op zich best voor elkaar, maar echt zin lijkt deze motor er niet in te hebben.

Dat geldt gek genoeg wel voor de basismotorisering, de 69 pk sterke driecilinder eenliter. Eenmaal boven de 2.500 tpm begint hij er verrassend gretig aan te sleuren, het is alleen wel jammer dat de puf er boven de 4.000 tpm alweer uit is. De powerband is dus nogal smal, maar de Yaris kan met deze motor beter uit de voeten dan de specificaties doen vermoeden. Wel ontgaat het je geen moment dat er drie cilinders hard aan het werk zijn om de boel op stoom te houden, wat raffinement betreft is dit geen topper.

De Yaris is ondanks zijn jeugdige uiterlijk vooral bedoeld voor mensen die comfort, ruimte en gemak hoger op de prioriteitenlijst hebben staan dan dynamiek en prestaties.

De volledige eerste rijtest lees je binnenkort in AutoWeek.