Volvo S60 2.4 170pk (2001)
autoreview
2
Signalement
| Uitvoering | S60 2.4 170pk |
|---|---|
| Versnellingen | 5, Handgeschakeld |
| Bouwjaar | 2001 |
| Jaar van aanschaf | 2001 |
| KM-stand laatst | 136.000 km |
comfortabel
Wat vond ik 'm mooi, die S60 toen ik de eerste plaatjes zag. En het grote voordeel: voor rond de 65000 gulden (wat lijkt dat lang geleden!) had je een redelijk potente 5-cilinder! Toen ik van baan veranderde en het budget voor een leuke lease-bak kreeg wist ik dus al snel wat het moest worden. Deze S60. Metallic groen, met lichtbruine bekleding en een Edition-pakket. Voor die tijd had ik een redelijk complete: 170 pk, half leer, dikke radio met stuurwielbediening, 17" en nog wat snuisterijtjes. Helaas geen navigatie, dat werd me net te gortig. Op LPG, want ruim 50.000 kilometer per jaar. Geduld om op de D5 te wachten had ik niet, dus over de nadelen van LPG stapte ik snel heen...
Komend vanuit mijn vorige auto (Peugeot 406 coupe 2.0) was de Volvo echt snel. Wel jammer dat in de nieuwe generatie vijfcilinders de zo kenmerkende roffel zo goed als verdwenen was. Daar had ik me enigszins op verkeken. De 17"velgen met sportchassis maakte 'm redelijk strak qua wegligging en de sportstoelen zitten echt super, ook voor lange mensen zoals ik. Een (klein?) nadeeltje was de beperkte actieradius op volle gastank. Normaalgesproken is de tank na ongeveer 320 km leeg (1:8), maar op (super)snelle ritten door Duitsland had ik 'm soms na ruim 200 km al leeg (1:5!). Eigenlijk schandalig. Op benzine was het niet veel beter.
Wat aan deze (en de meeste andere) Volvo zo geweldig is, is de zitpositie. De stoelen zijn werkelijk waar geweldig, zeker ook voor lange mensen. Het stuur is lekker goed verstelbaar en voldoende dicht naar je toe te halen.
Qua weggedrag ben ik zelf geëvolueerd. Waar ik in het begin toen ik de auto had de auto een goed weggedrag vond hebben, begon me na een 100.000 kilometer op te vallen dat het me allemaal een beetje te 'week' was. De vering is gewoon meer op comfort afgestemd dan ook rijgevoel, en ronduit vervelend vond ik het feiet dat de auto het vermogen niet altijd goed op de weg kon krijgen. De voorwielen gaan dan schaatsen en bonkig doorslippen. Op slechte wegen is de auto echter super. Comfortabel en stil.
De spreekwoordelijke Volvo-kwaliteit is mij eerlijk gezegd niet meegevallen. Ik heb veel ellende gehad met het (af-fabriek)ingebouwde alarm. Dit ging op de meest onmogelijke momenten af (meestal midden in de nacht uiteraard), zonder dat de monteurs konden vinden wat de oorzaak was. Verder ontstonden er al snel diepe groeven in het leer en verkleurden stuur, versnellingspook en sommige delen van het dashboard al snel. Ook vrat de auto banden: de banden om de voorwielen waren meestal na 30.000 km al kaal. Viel mij tegen. Het meest vervelend was echter de motor. Deze matchte blijkbaar niet goed met LPG, waardoor ik veel motor-storingen heb gehad en al bij 130.000 km de kleppen verbrand waren. Het was blijkbaar een bekend euvel bij motoren met LPG, want bijna geen enkele Volvo-dealer had zin om deze auto in te ruilen.
Al met al dus geen onverdeeld succes deze S60. Qua uiterlijk en comfort vond (en vind) ik het een geweldige auto. Maar het weggedrag begon me na enige tijd enigszins te storen en de motorproblemen door de combinatie met LPG waren echt erg. Hoe vaak ik me wel niet voor mijn kop heb geslagen dat ik niet op de D5 heb gewacht. Zeker omdat ik de auto na 16 maanden overgenomen heb van de leasemaatschappij. Omdat ik geen zin had in een dure reparatie is deze auto al bij 136000 km ingeruild. Mijn verlangen naar een wat sportiever rijgedrag maakte dat ik niet meer bij Volvo zal gaan winkelen. Hoewel ik sommige modellen nog altijd erg fraai vind, match ik blijkbaar niet zo goed met Volvo...
6,5
- Betrouwbaarheid
- Prestaties
- Comfort
- Kosten
- Zou u weer een auto van dit merk kopen? nee
Beoordeel deze review
Geef uw mening over schrijfstijl en bruikbaarheid. Bij tenminste vijf binnengekomen waarderingen zal de gemiddelde beoordeling getoond worden.
