Uitvoering

Passat Variant 1.5 TSI 150pk Comfortline Business

Versnellingen

6, Handgeschakeld

Bouwjaar

2019

Jaar van aanschaf

2025

KM-stand bij aanschaf

49.581 km

KM-stand laatst

56.300 km

Ruime cruiser

56.300 km

3 januari 2026

Vorige zomer kochten mijn toenmalige vriendin en ik deze Passat aan, nadat onze versleten Peugeot 207 1.4 HDI uit 2008 na meer dan 330 000km eindelijk de geest gaf. Oorspronkelijk waren we op zoek naar een Touran of Sharan, omdat we in het verleden veel gebruik gemaakt hadden van de Sharan van mijn vader, en er allebei graag mee reden.

We wilden graag een grote auto omdat we geregeld carpoolen met vrienden en hobbies hebben die veel kofferbakruimte vereisen. Hij moest ook comfortabel zijn om lange reizen mee te maken, want we zijn er niet vies van om af en toe effe tienduizend kilometer te roadtrippen. Een VW (of ander VAG-merk) genoot daarbij onze voorkeur.

Al gauw bleek echter dat Sharans snel duur waren voor hoeveel kilometers er op de teller stonden, en Tourans kwamen vaak in uitvoeringen die ons niet echt aanspraken. Ook van de nagenoeg identieke Seat Alhambra vonden we geen eenheden die ons aanstonden.

We begonnen iets verder te kijken. De VW Passat en de Škoda's Superb en Octavia kwamen op onze radar. Een plaatselijke verkoper had een aantal Passats en Superbs op stock en het duurde niet lang vooraleer we onze selectie hadden beperkt tot twee auto's: een witte Superb uit 2021 en een grijze Passat uit 2019.

De Superb had enkele extra opties, zoals Android Auto, elektrisch verstelbare stoelen en een zonnedak. Het was ook een diesel, de 2.0 met 110kW. Hij had echter een heleboel kilometers op de teller, iets van een 150 000 als ik het me goed herinner.

De Passat had was iets eenvoudiger, maar het interieur vonden we prettiger en er stond minder dan 50 000km op de teller. Verder was het een naftje (of "benzine", voor de Noorderburen), wat betekende dat we er langer (of zoals nu blijkt, voorlopig voor altijd) mee de nabije grootsteden binnen zouden mogen, in ruil voor een iets hoger verbruik.

Beide auto's kostten net geen 20 000 euries.

Het is uiteindelijk dus toch de Passat geworden, met het oog op zowel de nabije als de verre toekomst.

Het interieur van de Passat is erg fijn. Het stuur voelt lekker, de airco is makkelijk te regelen en de stoffen kuipstoelen bieden de nodige verstelbaarheden. De pook voelt ook lekker strak aan.
De smalle A-stijlen bieden uitstekend zicht door de voorruit, en het zicht door de achterruit wordt niet belemmerd door de achterste zuilen.

Op de achterste zetels (of "achterbank" voor de Noorderburen) hebben grote volwassenen meer dan voldoende knieruimte, zelfs wanneer ik in mijn ideale rijpositie zit.

De stereo klinkt zuiver, en na een beetje prutsen in de instellingen heb ik de equalizer kunnen instellen op een manier die ik graag heb wanneer ik naar muziek luister.

De kofferbak is met zijn 650 liter ruim groot genoeg voor de meeste gelegenheden. Zo reed ik overlaatst rond met vier volwassen passagiers en zes valiezen. Hoewel we het geheel net niet volledig onder de stoffen hoedenplank verborgen kregen, was het zicht door de achterruit onbelemmerd.

Wanneer er toch meer plaats nodig is, kunnen de zetels plat gelegd worden om een totale laadcapaciteit van net geen 1800 liter te creëren. Daarin krijg je een heleboel weg. Zo kon ben ik er een volledige laminaatvloer van een vijfhonderdtal kilogram mee gaan halen om te leggen in het huis dat ik net gekocht had met mijn toenmalige verloofde. Ook hier had ik nog steeds perfect zicht door de achterruit.

De achteruitrijcamera geeft een helder beeld, zij het aan een ietwat lagere resolutie. Niet dat mij dat wat uitmaakt. De parkeersensoren zijn soms ietwat pessimistisch, maar dat kan geen kwaad wanneer je met een auto van net geen vijf meter lang rondrijdt.

De LED-koplampen zijn ook meer dan fel genoeg, en het feit dat deze meedraaien in de bochten vind ik oneindig grappig. De grootlichten zijn ook meer dan voldoende.

De 110 kW aan vermogen uit de 1,5l voelt goed aan. De variabele turbogeometrie zorgt voor een mooi vlakke koppelcurve en dat voel je. Hij trekt gestaag door van beneden tot bovenaan de toerenteller. Zo kun je lekker lui in derde van de 50 naar de 120 trekken, al begint hij tegen het einde daarvan wel wat te schreeuwen.

Ook het verbruik zit goed. Met gemengd verkeer halen we doorgaans een 6l/100km (of "1:16,67" voor de noorderburen). Met vlot verkeer over binnenwegen valt dat zelfs goed onder de 5l/100km te houden. Ik ben ook niet bepaald 's werelds allerbraafste bestuurder op dit vlak, dus dat wilt wel wat zeggen.

Toen ik vorig weekend met mijn vrouw een tripje naar Texel maakte, hing het verbruik tegen 130km/h rond de 6,3l/100km. Aan zo'n verbruik kun je makkelijk 1100km en meer doen met op één tank van een slordige 72 liter.

Op datzelfde tripje ging ook voor het eerst de vermoeidheidsdetectie af. Daar schrok ik wel even van, want ik voelde me niet bepaald vermoeid. Het zal de wind zijn geweest.

Om toch even een paar kleine minpuntjes aan te halen die ik in deze auto niet geheel ideaal vind:

Ik vind het soms vervelend hoelang de achteruitrijcamera paraat blijft staan, zelfs wanneer je als bestuurder bent uitgestapt. Soms sta je daar dan maar te wachten tot-ie zich terugtrekt.

Ook de locatie van de CD-speler kon beter. Wie bedenkt het toch om die in de handschoenkast te steken?

Wanneer de motor koud is, voelt de eerste versnelling wat schokkerig aan. Ook is het verschil met tweede vrij groot, dus dat was toch effe wennen om het niet te doen voelen alsof ik nog maar net mijn rijbewijs had.

Maar goed.

Zoals je intussen wel door hebt, ben ik erg blij met deze auto. Hij voldoet aan al onze eisen, en biedt ruimte voor ons als jong getrouwd koppel om er nog jaren van te genieten.

9,0