Saab 9-3 Sport Estate 1.8i Norden (2008)

autoreview

Uitvoering	9-3 Sport Estate 1.8i Norden
Versnellingen	5, Handgeschakeld
Bouwjaar	2008
Jaar van aanschaf	2009
KM-stand bij aanschaf	17.000 km
KM-stand laatst	79.800 km

De eerste 6 maanden

43.070 km
31 december 2009

En jawel, ondanks alle moeite die ik genomen had om een zo onmogelijk eisenpakket bij mijn wagenparkbeheerder te droppen dat ik wel een nieuwe auto zou krijgen werd ik verrast met een beschikbaar exemplaar dat daadwerkelijk aan al mijn eisen voldeed...een Saab 9-3 Sport Estate (station, wens 1), met groen lavel C (minimale wens 2), met een nieuwwaarde onder 35000 (wens 3) met airco (wens 4), en lederpakket (wens 5).

Tja, daar sta je dan met je goede voornemens, oog in oog met een Saab 9-3 Sport Estate, en thuis op de oprit als 2e auto een Saab 900 uit 1987, die werkelijk niet stuk te krijgen is. Toch wel geinig, terwijl ik op voorhand nooit aan een Saab gedacht had (ik dacht eerlijk gezegd dat ze veel duurder waren, maar had buiten de benzinevarianten gerekend).

We zijn nu een half jaar en zo'n 25.000 kilometer onderweg, mijn vrouw is helemaal gek van het ding, en ook ik moet met wat moeite erkennen dat die vermomde Vectra best een fijne auto is. De afwerking binnen en buiten is bovengemiddeld (doch net niet zo premium als Saab zou willen), het ding stuurt bovengemiddeld (doch haalt mijn oude Mondeo niet), de wegligging idem, de luxe is prima (gescheiden climat controle, leer, stoelverwarming, parkeersensoren, Xenon) en de gimmick's (centrale sleutel, night pannel) gewoon geinig.

Helaas heeft mijn voorganger gekozen voor een beige met zwart interieur: prachtig om te zien, waardeloos vlekkengevoelig in het gebruik.

Dan de ruimte.....Sportestate zegt natuurlijk al alles. Voorin een concurrent van de Mondeo (oud model), op de achterbank vergelijkbaar met een Focus (at best) en dan het bagageruimtetje....schribarend klein voor een station, wel mooi recht van vorm en bekleed als een salon.

Al met al nog steeds niet echt de auto van mijn keuze, maar, een heel mooie auto (althans naar mijn smaak), en als je even vergeet dat het een vermomde Vectra is verdwijnt ook die dissonerende bijsmaak, want, wat maakt het eigenlijk uit? Behoudens imago is er met de Vectra ook nu niet weer heel veel mis tenslotte.

Och ja, dat vergat ik bijna.....de stoelen zijn heerlijk! Voor mijn werk derhalve een perfecte auto, voor het privegebruik wat dubbel: mooi, fijn en apart contra vulgevoelig en wat beperkt in ruimteaanbod voor zijn afmetingen.

Kleine storingen zijn er wel. Allemaal kleine electronische hick-ups gehad die voor zo'n jonge auto niet moeten kunnen: 1 keer viel de cruise controle uit, 1 keer herkende de auto zijn sleutel niet. Beide keren opgelost bij opnieuw starten, maar toch......momenteel is de auto van mening geen ruitensproeiervloeistof te hebben, terwijl er net 1,5 liter ingegaan is.

Al met al...niet gek voor een vermomde Vectra! Maar, een echte Saab....neu, dat is het toch niet.

Au revoir waterpomp....

55.000 km
2 april 2010

Tja, op een mooie morgen starte ik de Zweedse trots (of goed vermomde Opel) en hoorde ik geluiden die bepaald deden denken aan een mixer in een metalen beslagkom.

Deze autoleek opent de motorruimte, en constateert dat het geluid angstvallig veel ritmische overeenkomst vertoont met de cruciale dikke band die alle vitale delen op het juiste moment in beweging brengt.....

Gezien ik een afspraak had vlak bij de dealer toch maar gaan rijden, en uiteraard meteen naar de dealer. Die constateerde een versleten waterpomp.

Of ik iets geks had gedaan met de auto.....zoals ? De tango dansen? Een rondje zwemmen? Beetje idiote vraag natuurlijk, alsof je als bestuurder het gebruik van de waterpomp kunt beinvloeden. Remmen, banden, oke. Maar een waterpomp....

Enfin, de waterpomp en de aandrijfriem zijn allebei vervangen, geheel onder garantie, en de vervangende auto stond direct klaar, dus het is allemaal netjes opgelost. Maar het blijft teleurstellend dat het nu al nodig was.

Verder is het prachtige interieur (zwart/creme) zoals te voorspellen is enorm vuilgevoelig. Tja, wie mooi wil zijn....

Voor het overige is en blijft het een zeer comfortabele, redelijk sportieve auto, en de wat mindere ruimte raak ik inmiddels aan gewend.

79.800 km
12 september 2010

Sinds het gevalletje waterpomp is de Saab onverwachts slijtagegevoelig gebleken de afgelopen maanden. Dieptepunt waren het losschieten van een deurdrenger, waardoor er geen "rem" meer op de deur zat, waarvoor ik wel een rammelaar in de deur terug kreeg, dat dan weer wel.

Verbazingwekkend was vervolgens de binnenbekleding van de 5e deur. Deze viel er namelijk spontaan van af, en laat zich ook niet meer netjes herstellen.

Teleurstellend voor deze kilometerstand is de enorm krakende stoel, het scheef afgesleten rempedaal, en een trillende voorruit.

Wie dit leest moet zo langzamerhand wel gaan denken dat ik de auto mishandel, maar, ik ben het me niet bewust: er wordt normaal mee gereden, er wordt niet met deuren gesmeten, etc. Ik behandel de auto net als al zijn voorgangers, maar, kan er niet omheen dat deze een minder degelijke indruk maakt.

De motor-versnellingsbak combinatie is overigens tijdens de zomervakantie in de heuvels en bergen van Duitsland zwaar door de mand gevallen. De 3e versnelling is regelmatig gewenst om heuvel op vooruit te komen. In ons vlakke land is het allemaal prima, al draait het hoog in de toeren, maar, voor het betere Autobahnwerk is deze combinatie te licht.

Toch ook wat lof. Ben je op een vlakke autobahn, dan loopt ook deze Saab moeiteloos 200+ op de teller. Stabiel, rustig, zonder enige aarzeling of hapering. En, ondanks alle kleine tegenvallers, het is een prima en mooie dagelijkse werkplek, en ondanks alles voel ik me dan ook nog dagelijks verwend.

Maar voor Victor Muller zijn doelstelling haalt (Audi niveau) is er echt veel werk te doen!

8,0