Polestar 4 Long Range Single Motor Plus (2025) #2

autoreview

18 januari 2026 om 18:10

Uitvoering	4 Long Range Single Motor Plus
Versnellingen	1, Automaat
Bouwjaar	2025
Jaar van aanschaf	2025
KM-stand laatst	10.000 km

10000 km met de Polestar 4

10.000 km
18 januari 2026

KENMERKEN AUTO

Koetswerkkleur: Electron (lichtblauw)
Velgen: standaard 20” Aero velgen
Opties: Pilot pack; Plus pack; Nappa upgrade; privacy glas achteraan; trekhaak Accessoires: kofferbeschermmat; zonnescherm
In gebruik: februari 2025
Kilometerstand: 10.000 km
Vorige auto: Peugeot 508 GT Line 1.6 benzine 180 pk

KOETSWERK

Meteen de doorslaggevende reden waarom ik voor deze auto heb gekozen. Ik vind hem zeer mooi. Niet té SUV, sober, stijlvol. De kleur Electron doet het design helemaal tot zijn recht komen. Grotere velgen ware nog knapper geweest, maar dat mocht niet van de baas. 😊En zolang je de schitterende 21” of 22” er niet naast ziet staan, zijn de basisvelgen best wel ok.

Wat opvalt: het metaal van het koetswerk is flinterdun. Je hoort het bij aanraken en je merkt het ook meteen als de auto een voorwerp raakt – ik spreek helaas uit ervaring. Volgens Polestar is dit een bewuste keuze omwille van gewichtsbesparing, maar op een wagen van meer dan 2,3 ton is dat argument een druppel op een hete plaat.

Wat ook opvalt: de breedte van de wagen, die met de spiegels erbij ruim de 2 meter overschrijdt. Dat was in het begin wennen op de weg. De eerste dagen met klamme handjes aan het stuur, angstig dat ik ofwel de stoep ofwel een tegenligger zou raken. Ondertussen moet ik er enkel nog rekening mee houden bij het parkeren. Het duurt net iets langer vooraleer je voor deze auto een geschikt plaatsje vindt. En dan maar hopen dat de chauffeurs van de auto’s naast me zorgzaam zijn bij het openen van hun portier.

Leuk detail bij het Plus pack: het Polestar-logo dat oplicht wanneer je de auto nadert. Teleurstelling voor de kerstboomliefhebbers: het dooft nadien wel weer en blijft dus niet verlicht tijdens het rijden.

Een aandachtspunt zijn de verzonken deurgrepen: raak ze bij het instappen niet aan in de zone om ze te sluiten, want bij gebrek aan een klembeveiliging loop je het risico vier vingers te verliezen. Onverantwoord.

De omvang van de auto is heel moeilijk in te schatten. Je moet bijgevolg volledig vertrouwen op de 360° camera’s. Gelukkig zijn die 360° views fantastisch. Het lijkt wel alsof er altijd een virtuele drone boven en rond de auto cirkelt, die je met vlijmscherpe beelden helpt bij het parkeren, achteruit rijden of manoeuvreren in smalle baantjes. Die beelden poppen ook spontaan op wanneer je stapvoets rijdt, wat soms een zegen is, maar soms ook een vloek (wanneer je net op de navigatie wou zien welke route je moet volgen).

INTERIEUR

Een van de verrassend grote pluspunten van deze auto: het ruime interieur. Je zou het niet verwachten, maar de ruimte voor de achterste passagiers is indrukwekkend.

De zetels zijn zeer comfortabel. Ik heb het dan over de extra regelbare exemplaren van het Plus pack, die ook beschikken over een regelbaar dijbeenkussen. Zeker het betere zitmeubilair, al vond ik het zitcomfort in mijn Peugeot beter. Je zit meer op de zetel dan in de zetel. Waarschijnlijk is dit gevoel vooral te wijten aan het feit dat deze auto mijn eerste SUV-achtige is.

Ik heb gekozen voor de Nappa upgrade in Zinc (quasi wit) leder. De afwerking van het interieur is dan ook top. Op fora zie je soms meldingen van vroegtijdige slijtage van zetels of deurbekleding, maar daar heb ik nog niets van gemerkt.

De sfeerverlichting in 9 mogelijke kleuren is heel mooi verwerkt in het ganse interieur, tot de voetruimte en de (gesloten) zone achter de achterbank toe. In het bijzonder het sterretjeseffect in de deurbekleding bij het Plus pack oogt heel premium.

Een issue waar al veel om te doen is geweest: de ‘aanraakzones’ voor de bedieningen op het stuur. Eerlijk gezegd, ik heb er nog nooit een probleem mee gehad. (Allicht omdat Polestar die modules heeft verbeterd voor auto’s van bouwjaar 2025. Vanaf modeljaar 2026 is de aanraakgevoelige bediening nu zelfs vervangen door echte toetsen.) Doordat de bedieningstoetsen niet geïdentificeerd zijn én de functie anders is afhankelijk van wat je op dat moment aan het doen bent (de spiegels aan het afstellen bij voorbeeld) duurt het wel even vooraleer je alles onder de knie hebt. Onlogisch blijft wel de bediening van de toetst voor de Pilot Assist: één keer klikken activeert Pilot Assist (adaptive cruise control + Lane Keeping Aid); bij nogmaals klikken hou je enkel het ACC actief. Andersom lijkt me logischer.

Met de draaiknop op de middenconsole kan je enkel het volume van de radio regelen of het afspelen pauzeren.

Radio en klimaatregeling kunnen bij het Plus pack via een centraal schermpje achteraan worden bediend door de passagiers op de achterbank. Bij het Plus pack kunnen die ook de helling van de achterbank (afzonderlijk) regelen. Sjiek.

De enige ‘snelle’ usb c aansluiting (60 W) zit ook achteraan, wat jammer is, want om mijn smartphone (die niet geschikt is voor inductieladen) op te laden moet ik dus altijd daar zijn.

PRAKTISCH

De koffer kan je openen via het centrale scherm, met een toets op de kofferklep of (bij het Plus pack) door middel van een voetswipebeweging. Dat laatste lukt meestal pas na de derde of vierde poging. Vaak dus argwanende gezichten wanneer je op de parking van de supermarkt in de gietende regen met handen vol boodschappen achter je auto je danspasjes lijkt te staan oefenen …

De koffer is voor mij voldoende ruim en praktisch. De optionele koffermat heeft geen gladde, rubberen zijde (wat ik wel had verwacht) en blijkt wat onpraktisch, doordat de lengte in de langsrichting niet helemaal overeenkomt met die van de koffer en daardoor telkens verschuift.

Iets wat ik ga onthouden bij de volgende keuze van een auto: een frunk van 17 liter is geen frunk. Compleet nutteloos. Ook omdat je de klep net zoals een motorkap enkel kunt openen met een hendel onder het dashboard. Nu moet ik dit wel relativeren, want ook zonder frunk valt het leven nog mee; de laadkabel neemt alleen wat plek in de koffer en het zorgt voor wat vuiligheid.
De verlichting dan. Vooraan is die zeer doeltreffend. Zeker met de optionele (Plus pack) dynamische pixel-LED koplampen die van zodra het kan de grootlichten inschakelen, maar voor- en tegenliggers perfect ‘verduisteren’ om ze niet te verblinden. Grappig is dat de richtingaanwijzers ook best krachtig zijn: de omgeving baadt in het oranje knipperlicht. Het is dan ook verbazend dat de achteruitrijverlichting compleet ontoereikend is. Ze zal wel voldoende zijn als signaal voor buitenstaanders, maar je ziet er zelf niks mee, wat extreem vervelend is wanneer je in het donker achteruit moet rijden.

De automatische ruitenwissers werken feilloos.

De trekhaak heb ik nog niet gebruikt.

En dan … the elephant in the room: het ontbreken van de achterruit en de digitale achteruitkijkspiegel die daar bij hoort. Van mensen die weten wat een Polestar 4 is, krijg je gegarandeerd de vraag ‘En, lukt dat zo’n beetje zonder achterruit ?’. Mijn antwoord: Absoluut! Ik heb me hieraan niet moeten aanpassen en die camera heeft een aantal voordelen. Het beeld is bijna altijd beter dan het zicht door een achteruit. Geen belemmering van passagiers op de achterbank of hoofdsteunen en een veel ruimer zicht. De camera blijft ook altijd proper in tegenstelling tot een achterruit. Handig is ook dat het beeld zijwaarts verschuift als je de richtingaanwijzer gebruikt en neerwaarts schuift wanneer je achteruit wil rijden. Voor mensen met een bifocale bril zoals ik is er wel een probleem. Door de werkelijke afstand tussen je ogen en de spiegel is het beeld niet scherp. Om het scherp te kunnen zien zou je je hoofd naar achter moeten tillen, zodat je door de onderkant van je brilglazen kijkt. Ik heb er mee leren leven; je wil uiteindelijk gewoon zien wat er zich achter je bevindt; dat vlijmscherp kunnen zien is geen must. Waar ik niet aan wen is wanneer ik in een reflex van ijdelheid even wil checken of mijn haar nog goed ligt en dan domweg op dat camerabeeld kijk. Je kan de spiegel ook in een echte spiegelstand zetten, maar dat vind ik dan weer te veel gedoe.

SOFTWARE EN MULTIMEDIA

De Polestar 4 is een computer die draait op Google, waarmee je ook kan rijden. Om maar te zeggen dat alles om software draait. En die software is een zware teleurstelling. Er zijn wel regelmatig over the air (OTA) updates – we zitten ondertussen aan update nummer 8 – maar die hebben nog steeds niet alle issues opgelost en het blijft een processie van Echternach: twee stappen vooruit en één achteruit. Zo zat er na een update eens plots een fractie vertraging op de achteruitrijcamera, met als gevolg dat menig gebruiker de kreukelbestendigheid van de achterbumper of kofferklep heeft uitgetest (auteur inclusief). Een ander voorbeeld is dat je sinds de laatste update de 360° camera niet meer kan uitschakelen wanneer die actief is. En aangezien deze pop-up het centrale display inneemt als de wagen in achteruit staat, kan je sindsdien de buitenspiegels niet meer bijregelen in hun achteruitstand.

Er zijn verschillende manieren om de auto te ontgrendelen en te activeren:
- met de zogenaamde key fob (afstandbediening ter grootte van een luciferdoosje) die je op zak hebt,
- met de sleutelkaart ter grootte van een bankkaart,
- via de Polestar app,
- met de digital key (voorlopig nog niet beschikbaar voor Android).
Ik gebruik enkel de key fob. Die heeft op zich geen knopjes waarmee je de portieren of koffer van op afstand kan openen. Maar het doet zijn ding. De auto opent wanneer je nadert en sluit wanneer je wegwandelt. Dat laatste kan gevaarlijk zijn als er op dat ogenblik net een passagier een portier wil openen. Want als jij wegwandelt met de key fob dan trekken de portierkrukken zich in, desnoods met de vingers van de passagier ertussen. Auw.
Op fora lees je vaak frustraties over de digital key en de herkenning van het juiste profiel. Aangezien ik de enige bestuurder van de auto ben, gebruik ik enkel de key fob; de sleutelkaart laat ik thuis liggen en de digital key gebruik ik niet. Zodoende heb ik nooit problemen gehad met toegang tot de wagen, noch met de herkenning van mijn persoonlijk profiel.

De software start ook traag op. Dit duurt soms tot 20 seconden en dat lijkt snel, maar als je dringend ergens moet zijn, lijkt het wel alsof je een computer met Windows 95 opstart.

Als er eens iets blijft haperen of niet meer werkt, kan je door middel van een toetsencombinatie een reboot van het systeem doen. Soms los je het probleem hiermee op, vaker niet.

Zowel het head-up display (Plus pack) als de schermen voor de instrumenten en de multimedia zijn zeer praktisch en in alle omstandigheden leesbaar. Alle schermen tonen de info die je wenst, op de plaats waar je ze verwacht. De reactietijd van je handelingen op het scherm is goed.
Het kleine scherm aan het stuur heeft drie mogelijke weergaven: een met de focus op navigatie (het interessantst), een met de focus op de pilot assist (waarover zo dadelijk meer) en een met een minimale weergave.
Het grote centrale scherm is personaliseerbaar, maar stel je daar niet te veel bij voor. Navigatie kan het halve of volledige scherm vullen, je kan 6 favoriete apps (muziek, dashcam, boordcomputer, …) toevoegen alsook jouw 6 favoriete bedieningsfuncties. Die laatste zijn er eigenlijk te weinig, want je hebt er al snel 6 die essentieel zijn: koffer openen, handschoenkastje openen (want ja, dat moet ook via dit scherm), twee irriterende verklikkers uitschakelen en mistlichten bedienen. Verder zijn er op dit scherm nog wat shortcuts voor de klimaatregeling en de 360° camera’s. Een shortcut voor het ontdooien van de buitenspiegels is niet mogelijk en dat blijkt een gemis.

Verder ga ik me beperken tot de problemen die zich vandaag nog stellen. Het heeft geen zin woorden te verspillen aan de absurde tot zelfs hilarische situaties die ik heb meegemaakt, maar die ondertussen dankzij updates opgelost zijn.

De adaptieve cruise control werkt ondertussen stilaan behoorlijk. De afstandsbewaking tot voorliggers is goed, maar het systeem reageert nog te bruusk op zaken die op een andere rijstrook gebeuren. De Lane Keeping Aid werkt sinds de laatste update ook behoorlijk op snelwegen, maar zeker nog niet ideaal. Naar mijn gevoel rijdt de auto dan te veel naar links. Op lokale wegen is het systeem nog altijd onbruikbaar. De auto stuurt daar automatisch te veel naar links op het baanvak en op wegen zonder markering in het midden gaat hij gewoon in het midden van de weg rijden ! Het systeem blijft op lokale wegen nog altijd onbetrouwbaar en daardoor eigenlijk ronduit gevaarlijk: laat het zijn ding doen en je hebt na een paar honderd meter gegarandeerd een geparkeerde auto of een voetganger mee. In mijn vorige auto werkten al die rijhulpsystemen nagenoeg perfect. Zeer teleurstellend dus.
In principe zou de auto ook zelfstandig moeten kunnen inhalen (Lane Change Assist), maar die functionaliteit heb ik zelfs nog niet durven uitproberen.

Zelfstandig parkeren of een stukje rijden (zoals een ID.7 of i4 dat kunnen) is niet voorzien.

De verkeersbordherkenning werkt letterlijk voor geen meter. Het lijkt wel alsof het systeem random snelheidslimieten spuwt. Van 90 waar je 50 km/h mag tot 30 km/h op de autosnelweg waar wij in België ("Ik dacht het al" hoor ik jou denken) toch nog meestal 120 km/h mogen. Waardeloos dus. Maar doordat je bij overschrijding van de limiet meteen op een hels gebiep getrakteerd wordt, moet je die verklikker dus meteen uitschakelen.

Een heus biep-orkest krijg je ook te horen in de carwash, want de nochtans speciaal voorziene carswash-modus schakelt de parkeersensoren niet uit.

Een andere modus werd ontwikkeld voor het geval je je huisdier achterlaat in de auto: de klimaatregeling blijft dan actief en voor ongeruste passanten verschijnt dan de boodschap ‘Mijn baasje komt zo terug’ op het centrale scherm. Geinig als je die modus aanzet wanneer je partner in de auto blijft zitten. 😊

Nog zo’n vreselijke ergernis: één keer op vier weet de navigatie bij het starten van de wagen niet meer waar hij is. Dan denkt de auto dat hij zich 200 meter meer naar links of rechts bevindt ten opzichte van de werkelijke positie. Met als gevolg dat de navigatie volledig het noorden kwijt raakt. Een ramp wanneer je net dan die navigatie echt nodig hebt. Meestal corrigeert het systeem zich na een paar minuten, maar het probleem houdt soms ook de hele dag aan. En overschakelen van Google Maps naar Waze helpt niet, want ook daarmee weet de auto gewoon niet waar hij zich bevindt. Afgezien van dit probleem is de Google navigatie met satellietbeelden op het grote centrale scherm wel schitterend. De navigatie is indien gewenst ook zichtbaar op het kleine scherm aan het stuur en er is een pijlweergave in het head-up display, maar augmented reality is er niet. Je kan de Waze app installeren, maar Waze gebruiken blijft bij mij een probleem. Na een tijdje loopt de navigatie dan vast.

Kleine ergernis waar maar niets aan gedaan wordt: bij het starten van de wagen moet je de radio telkens opnieuw aanzetten en dat gebeurt dan bij een te hoog volume. Via de instellingen is dit niet aanpasbaar. Samen met het uitzetten van de Driver Alert (aandachtsmonitor) en de pieper die in paniek slaat wanneer je 1 km/h te snel rijdt, behoort de aanzetten en stiller zetten van de radio dus tot de opstartroutine.

Die Driver Alert blijkt niet overweg te kunnen met brillen. Van zodra die geen ogen meer detecteert, omdat bij voorbeeld een laag zittende zon je brilglazen doet spiegelen, slaat die in paniek, doet die je zetel trillen en begint die volop koude lucht in je gezicht te blazen in de hoop je nog te kunnen reanimeren.

Het geluid van de richtingaanwijzers is dan weer te stil en je kan dit ook niet bijregelen. Waardoor ik soms niet in de gaten heb dat een richtingaanwijzer blijft aan staan. Dit heeft al een paar keer geleid tot een bijna ongeval met een wagen die plots voor me opduikt omdat die dacht dat ik naar rechts ging afslaan.

Android Auto gebruik ik niet. Dankzij het Google systeem dat gelinkt is aan je smartphone en de standaard beschikbare apps beschik je over alles wat je nodig hebt en heb je Android Auto (of Apple Carplay) nooit nodig.

De telefoonfunctie gebruik ik zo weinig mogelijk. Het geluid hiervan is in beide richtingen zeer goed. Raar is wel dat het centrale scherm tijdens een inkomend gesprek geen specifieke pop-up geeft, waardoor je bij voorbeeld zelf niet kan inhaken.

Ik heb het al enkele keren over de radio gehad en dan bedoel ik eigenlijk de muziekinstallatie, want naast digitale radio zijn standaard ook de gekende streaming apps zoals Spotify beschikbaar. Over de geluidskwaliteit van het Harman Kardon soundsystem (Plus pack) bestaan er zeer uiteenlopende meningen, maar ik vind die subliem. Op voorwaarde dat je de equilizer wat bijregelt (in fora vind je voorbeelden van goeie instellingen). Enig minpuntje is dat de subwoofer in de koffer snel aan het trillen gaat; daar zit ergens iets los wat vast hoort te zitten.

Een gadget die ik toch wel een meerwaarde vind: de speaker in de hoofdsteun van de bestuurder. Je kan het systeem zo instellen dat je daar de navigatie-instructies hoort, zodat het muziekvolume niet aan elk kruispunt volledig gedempt wordt.

Enkele maanden geleden werd de dashcam door Polestar geactiveerd. Ook daar was veel om te doen, omdat de registratie van de beelden gebeurt op een minuscuul klein micro-SD kaartje dat je op de meest onpraktische plaats in het handschoenkastje moet zien te plaatsen; iets waarvoor een fijngevoelige vingermotoriek vereist is. De scherpe beelden worden dus enkel op het kaartje geregistreerd en zijn niet toegankelijk via een export-functie of via een app. Je kan ze wel herbekijken op het centrale scherm. De beelden worden opgeslagen in afzonderlijke fragmenten van telkens enkele minuten. Van zodra het geheugen van de kaart vol is, worden de oudste beelden overschreven. Manueel kan je dit verhinderen door bepaalde fragmenten blijvend te bewaren. Naast videobeelden kan je ook zelf foto’s nemen tijdens het rijden, iets wat me in de meeste omstandigheden niet zo veilig lijkt. De recentste update heeft voor de dashcam een positief effect gehad: nu wordt die bij elke rit automatisch geactiveerd, terwijl je dat voordien elke keer handmatig moest regelen. Toch weer vier klikken minder.

De buitentemperatuur die op het centrale display wordt getoond is altijd enkele graden hoger dan de werkelijke. Een gekend probleem, vooralsnog zonder oplossing.

Polestar biedt zelf twee apps aan: ‘Polestar Charge’ is een app met beschikbare laadstations, waar ik zelf geen ervaring mee heb. De app ‘Polestar’ legt de connectie met jouw auto en biedt de volgende informatie of functionaliteiten:
- informatie over rijbereik en status van de batterij,
- openen of vergrendelen van de auto,
- klimaatregeling in- of -uitschakelen, eventueel met timer en stuur- en zetelverwarming,
- laden, met aanpassing van laadlimiet en tijdsinterval,
- aangeven van locatie en geven van een lichtsignaal,
- specificaties en gegevens van de auto,
- chat-, support- en FAQ-functies en de handleiding.
Die handleiding is gebruiksvriendelijk, maar is vaak te beperkt in zijn uitleg, waardoor je er net niet in slaagt om een bepaalde handeling uit te voeren.

AANDRIJVING, BATTERIJ EN LAADCAPACITEITEN

De LRSM heeft één motor van 272 pk die de achterwielen aandrijft. Voor mij volstaat dat ruimschoots.
Met de batterij van 100 kWh raak ik 370 (bij laden tot 80 %) tot 470 km (bij 100 %, in plaats van 610 km volgens WLTP) ver. Ruim voldoende voor de meeste verplaatsingen. Het verbruik schommelt tussen 18 en 22 kWh/100 km en dit bij een gemengd parcours (20,2 kWh/100 km met een gemiddelde snelheid van 47 km/h). Een pluspunt is dat de inschatting van het rijbereik altijd zeer nauwkeurig blijkt.

Mijn ervaringen met laden zijn eerder beperkt. Ik heb nog nooit geladen aan een huishoudelijk stopcontact en in de 11 maanden dat ik de auto heb, was het nog maar één keer nodig om langs de snelweg te laden aan een snellader (DC). Dat lukte toen vanaf de tweede poging en op een kwartiertje was de batterij voldoende bijgeladen om thuis te geraken. Ik laad dus quasi altijd aan gewone laadpalen (AC) en door de optionele 22 kW lader (Plus pack) gaat dit meer dan snel genoeg. De mogelijkheden om het laadproces te sturen zijn eerder beperkt: Enerzijds kan je de laadstroom instellen (in Ampère); bij ‘thuisladen’ stel ik die in op het minimum om dure piekstromen te vermijden. Anderzijds kan je een tijdinterval instellen waartussen de auto mag laden. Maar dat tijdsinterval is dan wel hetzelfde voor elke dag. Naar het schijnt zou de batterij voorverwarmen wanneer je naar een laadpunt onderweg bent, maar dat werkt enkel bij gebruik van navigatie met Google Maps. Je kan dit dus niet manueel instellen.

COMFORT

Benieuwd hoe de Polestar 4 scoort in dit domein? Wel, laat ons beginnen met de pluspunten.

Zoals eerder aangehaald is het interieur opvallend ruim, in alle richtingen. Het zitcomfort is zeer goed. En de instap vooraan gaat bij het Plus pack vlot dankzij de elektrisch achteruitschuivende bestuurderszetel.

Echt opvallend is ook de stilte in het interieur. Motorgeluid is onbestaande. Omgevingsgeluid wordt zo goed gedempt dat het soms problematisch is. Zo had ik eens de loeiende ambulance achter me niet horen naderen. Op slecht wegdek heb je dus enkel wat geluid van de dobberende banden, maar op biljartvlak asfalt is het muisstil. Soms zet ik de radio uit om dan te genieten van de absolute stilte.

Op zo’n biljartvlak asfalt is het ophangingscomfort ook subliem; de auto lijkt dan een vliegend tapijt dat boven de weg zweeft. Maar op een minder perfect wegdek (en dat komt wel eens voor in België) merk je dat de auto heel stug is opgehangen. Nu hoor je dit wel vaker bij elektrische auto’s, maar hier is het echt oncomfortabel. En het wordt helemaal erg op wegen met repetitieve dwarsnaden, zoals het in België voorkomende platenbeton. Aan een snelheid van ongeveer 60 km/h gaat de auto dan aan het stuiteren als een hobbelpaard in een speeltuin. Het is zo oncomfortabel dat passagiers – die bij het instappen nog laaiend waren over de beenruimte – zich afvragen wat er in godsnaam mis is met deze auto.

Als er één reden is waarom je zou opteren voor de LRDM dan is het deze wel. Die beschikt namelijk om een regelbare ophanging en uit wat ik mag geloven van de reviews van die versie is het ophangingscomfort daar van een totaal andere orde. (Keerzijde van de medaille zou een minder leuke wegligging zijn, maar daar kan ik me dus niet over uitspreken.)

Zetel- en stuurverwarming doen het wat mij betreft perfect. Van de zetelkoeling – die meekomt met de Nappa upgrade – heb ik het effect nog niet echt gevoeld. Bij het Plus pack heb je naast de stuurverwarming ook verwarming van de achterbank. De massagefunctie van de zetels (bij de Nappa upgrade) bestaat uit 4 mogelijkheden met 3 intensiteiten. Persoonlijk vind ik enkel de onderrugmassage aangenaam. Ook op dit punt scoorde mijn vorige auto veel beter.

De interieurtemperatuur is makkelijk regelbaar via het centrale scherm, maar verder vind ik de regeling van de andere klimaatparameters niet zo handig als bij mijn vorige auto’s. Het moet allemaal via het scherm en het is te complex, waardoor je hier beter niet aan begint tijdens het rijden. Bij vochtig weer dampen de ramen snel aan en met meerdere passagiers moet je dan volop lucht blazen om het zicht te garanderen. Oncomfortabel en onveilig.

Omwille van het grote glazen dak was ik bij de keuze voor deze auto wat bang voor oververhitting van het interieur in de zomer. De meerprijs voor het electrochrome glasdak vond ik te hoog en bovendien zorgde die optie voor een aanzienlijke verlenging van de leveringstermijn. Daarom opteerde ik voor het manueel aan te brengen zonnescherm. Maar eerlijk, ik heb het nog nooit nodig gehad. Oké, het interieur wordt warm in de zomer, maar het is nog nooit van die aard geweest dat ik eraan gedacht heb om het zonnescherm uit de verpakking te halen.

RIJGEDRAG

We hebben te maken met een SUV-achtige en dan nog een elektrische met een joekel van een batterij. De auto is zwaar en dat kan hij niet verbergen. Het gewicht heeft het voordeel dat de auto aan de weg kleeft en dat hij in elke omstandigheid onverzettelijk lijkt. In Duitsland heb ik al eens 200 km/h gereden op een kaarsrechte verlaten snelweg en de stabiliteit die de auto op dat moment vertoonde is werkelijk uit de kunst.

Keerzijde van de medaille is dat dit geen rijdersauto is waarmee je voor het plezier kronkelende landelijke wegen opzoekt. In die habitat merk je dat dit een logge auto is met een artificieel stuurgevoel.

Remmen doet de Polestar afdoende. Er zijn drie reminstellingen: one pedal drive, freewheelen en een tussenstand die heel natuurlijk aanvoelt en het remmen op een brandstofmotor simuleert.

BUDGET

Op dit vlak ben ik slecht geplaatst om een objectief oordeel te vellen. Als werknemer met een leasingauto is het makkelijk om bij de bestelling door te gaan tot je aan de limiet van je budget zit. Voor dit geld had ik ook een full option ID.7 of i4 kunnen kiezen. Hiermee vergeleken scoort de Polestar beter op bepaalde vlakken, maar zeker ook minder goed op andere. Een aanrader is zeker het Plus pack. Het kost een bom geld, maar het biedt echt wel héél erg veel voor dat geld.

CONCLUSIE

Aan het einde van deze review komt dan de hamvraag: zou ik deze Polestar opnieuw kiezen? Moeilijk te beantwoorden; ik twijfel. Als ik terug in de tijd ga en in de toen gegeven situatie zou moeten kiezen, zou ik hem waarschijnlijk opnieuw kiezen, vóór de ID.7 of i4. Op dit moment zou ik twijfelen: de ondermaatse rijhulpsystemen, het comfort op slecht wegdek en de regelmatig ‘verloren’ navigatie wegen zwaar negatief door. Maar anderzijds ben ik nog altijd verliefd op het design en de look and feel van de auto. Op de recente Brussels Motor Show heb ik eens rondgekeken en er zijn weinig wagens die zo knap afgewerkt zijn. Zelfs de Polestar 3 en 5 scoren wat mij betreft een tikkeltje minder op dat vlak. Wat maakt dat ik het mezelf waarschijnlijk toch opnieuw zou aandoen. Nu begrijp ik de haat-liefde verhouding die mensen in de jaren ’70 en ’80 hadden met hun Alfa Romeo.