'Geboren 1923'

'Van oud vrouwtje geweest', las je vroeger over historische boodschappenautootjes met onwaaarschijnlijk lage kilometerstanden. Dan moest het wel goed zijn. Een oud vrouwtje kan geen kwaad.

Gek genoeg geldt onder youngtimerspecialisten de leeftijd van de eerste eigenaar nog steeds als aanbeveling. 'Van eerste eigenaar', klinkt het dan trots, 'geboren 1931'. Een kind begrijpt dat het een vreemde redenering is. De achterliggende veronderstelling dat die vooroorlogse Benz- of Audi-rijder goed op zijn auto heeft gepast lijkt me vrij gewaagd. Misschien reed opa als een idioot. Wie weet wat hij de koppeling aandeed als hij, doof en incontinent, zijn smetteloze 230 E uit de verwarmde garage haalde. Misschien reed hij permanent in de verkeerde versnelling. Of gaf hij met zijn beverige rechterpoot steevast vol gas met koude motor. Als ik mijn 80-jarige schoonvader hortend en stotend door het dorp zie rijden breekt mijn Lancia-hart. Daarom werd ik helemaal blij van die Golf-reclame waarin dat beestachtig rondscheurende besje alle seniorenclichés op de schop neemt. Eindelijk de keiharde waarheid: leeftijd zegt niets.

Geen auto is zo prudent bestuurd als mijn achttienjarige SL met zijn schamele 41.000 kilometer op de teller. Altijd zorgvuldig warm gereden. Nooit in de file gestaan. Zelden het onderste uit de kan gehaald. Gemiddeld verbruik: in de buurt van 1 op 12. Geen occasionboer zal het in zijn hoofd halen die auto aan te bevelen met het gevleugelde 'van liefhebber, geboren 1965'. Maar soms zou je willen dat de toekomstige koper me zag rijden. Die tekent blind.