Vergelijkende test

Mitsubishi Carisma 1.8 GDI Comfort - Seat Toledo 1.8 20V Signum - Vergelijkende Test

Beter goed gejat dan slecht bedacht

AutoWeek 1999 week 26

Je leest het in AutoWeek 1999 week 26

Ze hebben iets van elkaar weg, de vernieuwde Mitsubishi Carisma en de helemaal nieuwe Seat Toledo. Allebei doen ze denken aan een BMW. Toeval? En lijken ze verder ook op elkaar, of juist niet?

Goed voorbeeld doet goed volgen. Het is misschien een afgezaagd gezegde, maar ook een waarheid als een koe. En één ding is duidelijk, als het gaat om status en sportiviteit geeft BMW het goede voorbeeld. Dus heeft het zuid-Duitse merk volgers. Want het is natuurlijk beslist geen toeval dat de neus van de nieuwe Seat Toledo (tevens Seats nieuwe familiegezicht) onmiskenbaar BMW-trekken vertoont. En het staat hem goed, die sportieve en tegelijk ook agressieve lijnvoering.

Nu heeft ook Mitsubishi bij het ontwerpen van de vernieuwde Carisma een beetje afgekeken van BMW. Hoe is dat zo gekomen? Om dat te verklaren schakelen we de 'achteruit' even in en gaan een stukje terug in de tijd.

Net als andere Japanse fabrikanten wilde Mitsubishi in Europa auto's gaan bouwen. Het merk met de drie diamanten ontwierp de Carisma, een auto voor de grote markt van zakelijke rijders. Van meet af aan werd de Carisma specifiek opgezet als een auto voor de Europese markt, gebouwd bij NedCar in Born. Maar Mitsubishi vond niet meteen helemaal aansluiting bij de smaak van de automobilist op ons continent. Resultaat; een nogal pretentieloos model, een beetje een assepoester onder de auto's met een 'zuinig' frontje.

Hetzelfde sop

Met een facelift besloot men de zaken anders – Europeser – aan te pakken. En hoe kan dat beter worden gedaan dan door het designcentrum in het Duitse Trebur in te schakelen, waar Japanners en inboorlingen van Europa eendrachtig samenwerken. Een van de big shots daar is Gert Volker Hildebrand, een ontwerper die z'n sporen in het designvak verdiende bij de massamerken Opel en VW en kort geleden nog bij Seat. Waar hij nota bene verantwoordelijk was voor de vormgeving van de Toledo! Geen wonder dus dat gefacelifte Carisma en de totaal nieuwe Toledo met hetzelfde sop overgoten zijn. Gevolg is in ieder geval dat de vernieuwde Carisma er een stuk zelfbewuster en stoerder uit ziet dan de eerste versie. Maar het bleef niet bij uiterlijk vertoon alleen. De Europese Mitsubishi is ook echt flinker geworden. Z'n bodemplaat en kooiconstructie zijn verstevigd, waardoor hij niet alleen meer solide aanvoelt, maar dat ook werkelijk is zoals crashtests hebben bewezen.

Carisma te bont?

Behalve het koetswerk werd ook het interieur van de Carisma opgewaardeerd. Met als opvallendste wijziging een prominentere middenconsole, met bovenaan een digitaal scherm waarop je de buitentemperatuur, de tijd en het verbruik kunt aflezen. Het scherm is nóg multifunctioneler, want het doet ook dienst als display van de airconditioning, én van het audiosysteem (als dat van Mitsubishi is), én van het navigatiesysteem (indien aanwezig).

Hoe gaat het er binnen verder aan toe? Er wordt prettiger aanvoelende kunststof gebruikt dan eerst en wat betere bekledingsmaterialen. Niet dat dat nu meteen opvalt, maar het zijn kleine dingen die hun bijdrage leveren aan het 'kwaliteitsgevoel'. Dat gevoel geven ook de stoelen, flinke stevige zetels die het lichaam van opzij goed steunen. Ze zijn niet afgestemd op kleine, lichte Japannertjes, maar op het formaat van grote Europeanen, variërend van de 'dikke Duitser' tot de boomlange Nederlander. Ook de kleur van de bekleding is aangepast aan de smaak van de automobilisten in ons deel van de wereld, of althans wat daar naar Japans inzicht voor doorgaat.

Waarschijnlijk hebben we hier te maken met een misverstand. Zo hebben ook wij van AutoWeek jarenlang geklaagd over het dodelijk saaie grijs in het interieur van auto's uit het Verre Oosten. Japanse fabrikanten, we hebben het al vaak gezien, zijn best bereid naar de klanten te luisteren. Niet alleen omdat ze de beroerdsten niet zijn, maar gewoon omdat ze hun spullen willen verkopen. Maar nu maken ze het met hun bekledingsstoffen soms letterlijk weer wat al te bont. Want vergelijk zo'n nieuw Carisma-interieur maar eens met dat van de Toledo, die binnen meer de Duitse lijn aanhoudt. Hier vinden we – in ieder geval in onze testauto – 'beschaafd' grijs met een rustig motiefje. Nu ja, het is ook niet goed, of het deugt niet, zullen we maar zeggen.

Opgeruimde Seat

Zoals je van een product uit de VW-stal mag verwachten, zitten bestuurder en passagier in de Toledo op zetels van Europees formaat. Maar ze zijn niet zo hard als die van VW zelf, eerder comfortabel. De Toledo-chauffeur heeft de mogelijkheid z'n stoel hoger of lager te zetten; z'n stuur kan hij in hoogte en lengte verstellen. Aan boord van de Carisma kan het stuur alleen hoger of lager. De voor- en achterkant van de zitting laten zich afzonderlijk verstellen, dus kantel- én hoogteverstelling.

Dashboard en instrumentenpaneel van de Seat komen rechtstreeks uit de magazijnen van VAG, de combinatie lijkt zó overgenomen uit de Audi A3. En in de Toledo oogt hij net zo eenvoudig, strak en beschaafd als in de kleine Audi. Hier geen multifunctioneel display, maar aparte uitleesschermpjes voor de radio, de airconditioning en de boordcomputer.

En waar laten we de losse spullen die chauffeur en passagiers nu eenmaal altijd meenemen? In de Carisma die toch twee airbags en een handschoenenkastje van redelijk formaat heeft, kun je rechts op het dashboard nog wat kwijt. Maar het is daar glad. Meer heb je aan de ruimte onder aan de middenconsole en in de tunnelconsole, de vakjes onder de radio en links onder het stuur. Dan zijn er nog de portiervakken. Wel smal, maar gelukkig een beetje uitklapbaar. De Seat Toledo biedt een flink vak onder het handschoenenkastje en een kleiner exemplaar links onder het stuur. In de portieren redelijk ruime vakken en er is ook nog wat plaats vóór de versnellingspook, naast de handrem en in de middenarmsteun.

Hatchback of sedan?

Achterin, kun je daar nog een beetje zitten en is er aan de veiligheid van de achterpassagiers gedacht? Over de Carisma hebben we in ieder geval niet te klagen. Er is genoeg ruimte voor de onderdanen en er blijven ook genoeg centimeters over tussen schedeldak en autohemel. Zoals je dat van een hedendaagse automobiel mag verwachten, zijn er driepunts rolgordels voor drie passagiers, ook krijgt de Carisma achter drie hoofdsteunen mee.

De Toledo heeft een iets kortere wielbasis dan de Carisma en die paar centimeters verschil blijken er toch toe te doen. Hoofd- en beenruimte achter in de Spanjaard houden zeker niet over, en op het punt veiligheid laat hij ook een steekje vallen. Drie hoofdsteunen achter zijn wel standaard, maar we vinden niet meer dan twee driepunts rolgordels. De middelste achterpassagier moet het met een heupgordel doen. Voor een verrassing zorgt de achtersteven van de Seat. Met z'n korte kontje lijkt het wel een hatchback, zoals zijn voorganger ook was. Maar nu is de Toledo een sedan, met een heel kort kofferdeksel.

Dat kan het beladen wat minder makkelijk maken. Je moet de koffers, tassen en zo meer, naar binnen schuiven. Maar de bagageruimte heeft wél een volume van 500 liter en is mooi regelmatig van vorm. En uitbreiden kan altijd, want rugleuning en zitting van de Spanjaard gaan in ongelijke delen voorover. Met 430 liter inhoud is de bagageruimte van de Carisma kleiner dan die van z'n Spaanse concurrent. Dat merk je vooral aan het aantal grote koffers dat mee kan. Een voordeel van de Carisma hatchback is wel dat z'n ver openende vijfde deur de bagageruimte prima toegankelijk maakt. Moet er méér mee, dan kan dat ook, net als bij de Toledo kunnen rugleuning en zitting van de Mitsubishi voorover; in ongelijke delen.

Meer dorst

Onder de kap van de twee 'zakenauto's' in deze test motoren met een aparte techniek, maar elk heel verschillend. Mitsubishi monteert z'n GDI-motor met directe benzine-inspuiting. De viercilinder in de Seat heeft vijf kleppen per cilinder. Directe inspuiting of vijfkleppentechniek, het resultaat is hetzelf de: 125 pk. Ook het koppel laat met 174 Nm voor de Carisma en 170 newtonmeter voor de Toledo weinig verschil zien.

Prestaties? Opnieuw geen onderscheid om over naar huis te schrijven. Bij de acceleratie 0-100 klokten we de Carisma op tien seconden rond en de Toledo op 10,6. Optrekken van stadssnelheid naar buitenwegtempo: in 3 noteerden we voor allebei een kleine zes tellen, in 4 zo'n acht seconden. Inhaaloefening (80-120): in 4 rond 10,5 s voor alle twee. Wat meer verschil in 5. Hier blijft de Mitsubishi met 16,5 seconden wat achter bij de Seat, die een tijd van 14,2 tellen neerzette. Een winstje voor de Toledo ook bij de geluidsmetingen. Aan boord van de Spanjaard registreerden we bij honderd constant een nette 65,5 dB. In de Carisma ging de wijzer een streepje verder. Een volgehouden tempo van 120 leverde twee keer 70 decibel op.

Voor een teleurstelling zorgde het verbruik van de Carisma met z'n GDI-motor. Hoewel, na tegenvallers bij andere tests waren we er wel op voorbereid. De Mitsubishi verbruikte met 8,6 l/100 km wel minder dan de Seat, die voor elke honderd kilometer 8,8 liter nodig bleek te hebben. Maar er ging bij de Euro-Japanner wel een stuk méér doorheen dan de beloofde 6,8 liter, terwijl de Toledo in de praktijk niet zo veel dorstiger was dan de fabrieksopgave. En het voordeel van de GDI-techniek pakt dus weinig indrukwekkend uit.

Hetzelfde, maar dan anders

Hoe rijden ze, die twee concurrenten met een heel verschillende afkomst? Hetzelfde, maar dan anders, zou je kunnen zeggen. Voor alle twee geldt dat ze keurig stabiel en zeker op de weg liggen en dat ze zich met speels gemak snel door de bocht laten sturen. De verschillen zitten in de details. Bij de Carisma gaat het eigenlijk allemaal bijna ongemerkt en vanzelfsprekend. Hij ligt gewoon rustig op de weg en van wat er tussen de auto en het wegdek gebeurt, merk je meestal maar weinig. Vering en demping doen hun werk netjes zonder daar veel van te laten merken. De ritten verlopen meestal lekker gladjes.

Vanzelf spreekt eigenlijk dat de stuurbekrachtiging een 'Europees' karakter heeft en de chauffeur niet teveel werk uit handen neemt. Voor de besturing van de Toledo geldt – hoe kan het ook anders – idem dito hetzelfde. Maar hij heeft een ander veerkarakter: soepeler, meer ingesteld op comfort. Daardoor helt de Seat in bochten meer, maar nog niet hinderlijk. Wanneer er belabberd wegdek onder de wielen doorgaat, laat het soepeler afgestemde onderstel zich van z'n beste kant zien. Hobbels en kuilen worden netjes verwerkt.

Toch is het met het comfort aan boord niet altijd helemaal o.k. De 1,8-liter twintigklepper is nogal brommerig, en dat kan bij snelwegtempo hinderlijk worden. Een kwestie van wennen is misschien de lage slag van de koppeling. Geen klachten over het schakelen; de pook gaat geheel probleemloos door de versnellingen. Dat het nóg iets beter kan laat de Carisma zien, met een pook die je wel heel soepeltjes van het ene verzet naar het andere tikt.

Wat nu?

Stel, je moet kiezen tussen de twee wagens in deze dubbeltest en je hebt geen voorkeur voor een van de twee. Waaraan heb je dan houvast? Niet aan de prestaties, want die verschillen niet noemenswaardig. Het verbruik? Ook niet echt; de Carisma is wel wat zuiniger dan de Toledo, maar lang niet zo'n matige drinker als de fabriek belooft. De prijs dan? De Carisma 1.8 GDI Comfort Hatchback kost f 45.395 en is daarmee ruim f 1.000 voordeliger dan de Toledo 1.8 20V Signum. Maar bestel de Carisma met elektrisch bedienbare zijruiten achter, zoals de Toledo Signum standaard heeft, en het prijsverschil is al bijna overbrugd.

Voordeel van de Toledo is dat hij heel veel uitrusting mee krijgt. Zelfs zaken als een elektronisch sperdifferentieel, elektrisch inklapbare spiegels, een met leer bekleed stuurwiel en een oprolbaar zonnescherm zijn standaard. Mooi natuurlijk, maar wat ons betreft weegt al die luxe toch niet op tegen hét zwakke punt van de Seat; de beperkte ruimte achterin. Dat hij achter geen derde driepunts rolgordel heeft is trouwens ook jammer. Die steken laat de Carisma niet vallen. En dat bezorgt hem in deze tweekamp de zege.

Verder lezen?

Dit artikel is gratis te downloaden in PDF-formaat. Hiervoor maak je eenmalig een AutoWeek account aan, waarna je onbeperkt uit het AutoWeek archief kunt downloaden.

Inloggen of Registreren

Lees ook