Mercedes-AMG GLC met limousinehart nog steeds performance-SUV

Wat is er met de Mercedes-AMG GLC gebeurd?

Tot voorkort was de huidige Mercedes-AMG GLC er alleen met tweeliter viercilinders. Prima machines waarmee je belachelijk snel vooruit kon. In de 43 4Matic piekte de vierpitter in zijn eentje al bij 422 pk. En in de 63 S Performance was de tweeliter benzinemotor onderdeel van een ingenieuze plug-in hybride aandrijflijn en samen met de elektromotor goed voor een systeemvermogen van 680 pk (476 + 204 pk). Maar toch: een viercilinder – hoe bruut ook – in een serieuze SUV onder AMG-vlag, waar sta je dan? BMW heeft tenslotte de X3 M50 en Audi de SQ5 met zespitters. Kennelijk hebben ze zich dat in Affalterbach ook afgevraagd. Resultaat: de viercilinders zijn geschrapt; voortaan heeft de AMG GLC een 449 pk drieliter zes-in-lijn onder de kap en gaat dan voluit door het leven als Mercedes-AMG GLC 53 4Matic+.

De viercilinders zijn geschrapt; voortaan heeft de AMG GLC een 449 pk drieliter zes-in-lijn onder de kap.

Wat hebben ze aan de motor gedaan?

In de door Mercedes verstrekte informatie lezen we dat de opgewaardeerde motor – intern aangeduid als de M 256 Evo – voorzien is van een nieuwe cilinderkop met verbeterde in- en uitlaatpoorten en een nieuwe inlaatnokkenas. Daarnaast heeft het inlaatkanaal een groter volume en is er een nieuwe intercooler. Behalve de turbo is er ook nog een elektrische compressor die met 7,5 kW in de bus blaast, terwijl dat eerder nog met 5,0 kW ging. Alles bij elkaar resulteert dit in een groter toerengebied waarover het maximum koppel van 600 Nm beschikbaar is, terwijl dat in overboost zelf tien seconden kan oplopen tot 640 Nm. Indrukwekkend al die verbeteringen. Maarrr …  de AMG GLC was helemaal niet verkrijgbaar met een zescilinder. Hoe kun je die dan verbeteren?

De opgewaardeerde motor wordt intern aangeduid als de M 256 Evo.

Is deze GLC nog wel een echte AMG?

De motor in de AMG GLC 53 is exact dezelfde 449 pk zescilinder die in de vernieuwde S-klasse zit, om precies te zijn in de S 500. En voor die S is de motor inderdaad compleet herzien, vooral om aan de nieuwe emissie-eisen te voldoen zonder aan prestaties in te boeten. De motor komt dus gewoon bij Mercedes vandaan en niet bij AMG. Op het kleppendeksel zoek je dan ook tevergeefs naar het aluminium plaatje met handtekening van AMG-specialist die de motor in elkaar heeft gezet. Als het je daarom te doen is, is het jammer. Maar als je je daar overheen kunt zetten, is er absoluut geen vuiltje aan de lucht. Enne, van voor de update kennen we deze zescilinder met zijn 449 ook al in de Mercedes-AMG CLE 53.

Helaas: de handtekening van de AMG-specialist ontbreekt.

Wil het een beetje vooruit?

Waar we de motor in de S-klasse prijzen om zijn souplesse en rustige loop, doet de zescilinder in de GLC niets af aan wat een AMG een AMG maakt. Het begint al bij het starten. Dankzij een andere uitlaat klinkt de motor in de GLC rauw en gemeen. Dit doet in niets denken aan de S-klasse. Om niet met de buitenwereld in conflict te komen en er toch maximaal van te kunnen genieten wordt dat geluid via de speakers extra versterkt, dat dan weer wel. Nadat we de motor eerst rustig op temperatuur hebben laten komen, zetten we de voet op de rem en trappen het gaspedaal tegen de bodem, de motor staat te schudden van puur enthousiasme. Rem los en als door een wesp gestoken schiet de auto er vandoor. Vlak voor het bereiken van de rode streep van de toerenteller schakelt de negentraps automaat razendsnel op en gaat de motor onverminderd verder met duwen. Na goed vier tellen (4,2 seconden volgens opgave) passeert de naald van de digitale snelheidsmeter het getal 100. Niet veel later houdt het op bij 250 km/h (volgens de meter 254).

De limousinemotor staat zijn mannetje in de performance-SUV.

Hoe dynamische is de motor?

De M 256 Evo legt een enorme elasticiteit aan de dag, ogenschijnlijk onvermoeibaar. Hij vormt een prima duo met de AMG Speedshift TCT 9G-transmissie. Die automaat weet zelf precies wanneer hij razendsnel van verzet moet wisselen maar reageert ook scherp op interventies via de schakelflippers achter het stuur. Hierdoor is er mede dankzij het vlakke koppelverloop van de zescilinder altijd genoeg trekkracht beschikbaar.

Met alle knoppen in de juiste stand wordt de flinke SUV lekker speels.

Hoe rijdt de Mercedes-AMG GLC 53 4Matic+?

Nu zijn er meer auto’s die rechtuit heel snel zijn, zeker de volledig elektrische. Maar de GLC legt daarbij ook nog eens heel veel stabiliteit aan de dag. Het uitgebalanceerde onderstel en de bij autobahnsnelheden licht met de voorwielen meesturende achterwielen geven bovengemiddeld veel vertrouwen. Mooi dat het kan. Maar zijn ware aard toont de GLC op slingerende binnenwegen. Zodra de eerste bocht opdoemt weet het remsysteem zonder problemen de snelheid uit de auto te halen. De remmen voelen beter aan dan we ons van de PHEV 63 kunnen herinneren. Dat zal voor een belangrijk deel ook komen doordat we nu alles met de schijfremmen doen en er geen regeneratieve component meer tussen zit. Bovendien is er een aanzienlijk gewichtsvoordeel: 230 kg. Met precies genoeg gevoel en scherpte gaat de auto rap en toch heel mooi neutraal de bocht om; de Michelins Pilot Sport hebben geen enkele moeite om de aandrijf- en spoorkrachten van de bijna twee ton wegende SUV het hoofd te bieden. Daarbij zorgt het onderstel met zijn schroefveren en adaptieve dempers dat de auto slechts in beperkte mate overhelt. Deze machine geeft geen krimp, het levert bij het jagen van bocht naar bocht een groot gevoel van veiligheid op. Wanneer we even later met de knoppen in de juiste stand het ESP naar de achtergrond dirigeren en de elektronica het gros van de aandrijfkrachten naar de achterkant dwingt wordt het karakter van de GLC meteen een stuk speelser. Natuurlijk, het is geen lage sportwagen, maar deze auto heeft genoeg in huis voor een continue, grote grijns van oor tot oor bij ondergetekende.

De Michelins Pilot Sport zorgen voor een flinke portie grip.

Kan het dynamischer?

Ja, met het optionele AMG Dynamic Plus-pakket reageert de 4WD GLC over het hele snelheidsspectrum als een achterwielaandrijver, waarbij het limited-slip differentieel en de drift-modus weinig aan de verbeelding overlaten. Maar, gehecht als we zijn aan ons rijbewijs, hebben we deze auto op de openbare weg nog niet tot de limiet gedreven. Al kostte het overigens moeite om ons in te houden, want de verleiding is bij deze speelse sports utility erg groot.