Kun je leven zonder zescilinderboxergeluid dan heb je aan Porsche 912 prima 911-budgetalternatief

Zeg je Porsche, dan zeg je 911. Dat is de Porsche die bij ontelbaar veel liefhebbers bovenaan het verlanglijstje staat en velen wisten die jongensdroom te verwezenlijken. En ook al hebben de Cayenne en Macan de 911 qua verkoopcijfers een beetje naar de achtergrond verdreven, de begeerte blijft er niet minder om. Hij heeft een soort magische aantrekkingskracht en dat heeft zo zijn redenen. Door de decennia en generaties heen evolueerde de 911 tot een magistrale sportwagen, maar hij bleef toch min of meer trouw aan de oervorm van de eerste 901 uit 1963, die in 1964 als 911 op de markt kwam. Aan de motorisering viel evenmin te tornen. Al meer dan zestig jaar stuwt een zescilinder boxermotor de 911 voort. Lange tijd luchtgekoeld, sinds generatie 996 niet meer.

912 het minder dure 911-alternatief

Wat Porsche betreft blijft de 911 in deze vorm tot in lengte van dagen bestaan, indien nodig gevoed door synthetische brandstof uit eigen huis. Maar dat is de toekomst; wij gaan terug naar het verleden met een zestig jaar oude rode Porsche. Op het eerste oog een 911, totdat je het typeplaatje op de achterkant ziet. Een 912. Toen en nu het minder dure alternatief. Met eveneens een luchtgekoelde boxermotor, maar dan met twee cilinders minder. In eerste instantie bouwde Porsche de 356 nog door, naast de 911, totdat in 1965 de 912 het stokje overnam. Met de 1,6-liter motor van de 356, zij het met iets minder vermogen en juist wat meer koppel. Hoe pakt dat uit in de praktijk, met 40 pk minder dan de basis-911 van toen?

Korte wielbasis

Net als de 911 is ook de 912 een elegante en ranke verschijning. Zeker als je dat afzet tegen de woeste en brede 911 van nu. Hier staat een sportwagen voor de man of vrouw met goede smaak. Misschien minder expressief en flamboyant dan sommige van zijn Italiaanse of Engelse tijdgenoten, maar daarom niet minder aantrekkelijk. En eenvoud kenmerkt het ware, zo bewijst de praktijk. Dit is nog de versie met korte wielbasis; in 1969 nam die met bijna zeven centimeter toe tot 2,26 meter. De koets meet 4,16 meter, is 1,61 meter breed en slechts 1,32 meter hoog. Aan de achterkant valt op dat de typeaanduiding schuin en aan de rechterkant staat, terwijl dat volgens Porsche vanaf modeljaar 1966 recht en in het midden zou moeten zijn.

Minder klokken

In het interieur valt meteen op dat het instrumentenpaneel eenvoudiger van opzet is dan dat van de 911 en slechts drie klokken telt, maar gelukkig wel een centraal geplaatste toerenteller, geflankeerd door meters voor de snelheid, brandstofvoorraad en motortemperatuur. Tegen meerprijs kon je destijds alsnog kiezen voor de twee extra klokken. Dan verraadt louter het opschrift 912 op het dashboard nog de ware aard van deze Porsche. Totdat je de sleutel omdraait, met het contactslot eveneens links van het stuur. Dan klinkt toch echt het onmiskenbare geluid van een viercilinder boxer. Het houten stuur is in dit geval een periodecorrecte en fraaie accessoire en voor de purist ligt het origineel in het bagageruim.

Minder staartlastig

Een groot pluspunt van de 911 is de ruimte achter het stuur. Zit je met een lang lijf doorgaans nogal opgevouwen in sportwagens uit dit era, in deze Porsche is er alle ruimte voor lijf en leden. Er wacht nog een leuke verrassing: dit exemplaar heeft een vijfversnellingsbak, waarbij de eerste versnelling linksonder zit en daarmee de tweede en derde tegenover elkaar in het midden. Voor het gemakkelijke schakelen tijdens snelle ritten op bergwegen. De boxer met zijn vier potten vertoont weliswaar verwantschap met de motor van een Kever, het geluid is anders. Voller, een beetje luider en levenslustiger. De Porsche komt heel fatsoenlijk vooruit met zijn 90 pk en 122 Nm. Vergeet niet dat hij slechts 970 kg weegt.

Dat lagere gewicht speelt zeker een rol als het op de rijeigenschappen aankomt. De motor, die achter de achteras ligt, weegt minder en maakt de 912 minder staartlastig dan een 911. Die heeft bij abrupt gas loslaten de vervelende eigenschap zijn achterwerk naar de buitenkant van de bocht te gooien. Nu kan de 912 dat ook hoor, maar dan iets minder snel. Buiten de bebouwde kom geven we hem even flink de sporen en dan loopt de snelheid redelijk vlot op naar 130 km/h. Niet gek voor zo’n oud beestje met een bescheiden vermogen. Kun je leven zonder het karakteristieke geluid van de zescilinderboxer, dan heb je aan de 912 een goede en iets aangenamer geprijsde vriend.

Technische gegevens Porsche 912