Vergelijkende test

Citroen Xsara Picasso 1.8i 16V - Opel Zafira 1.8 16V - Renault Scénic 1.6 16V - Test

Overtreft de leerling de meester?

AutoWeek 2000 week 2

Je leest het in AutoWeek 2000 week 2

In de wereld van de kunst komt het regelmatig voor dat een leerling z'n meester overtreft. De mensen van Citroën hebben bij het ontwerpen van een midi-MPV goed kunnen kijken naar 'voorbeelden' die al op de markt waren. Hebben ze daarbij zoveel geleerd dat met de Xsara Picasso een meesterwerk is afgeleverd dat de concurrentie overtreft?

Terwijl Renault een gigantisch succes boekte met de Scénic en andere merken zich op de groeimarkt voor de midi-MPV's presenteerden, bleven Renaults 'landgenoten' Citroën en Peugeot hopeloos achter. Ze konden nog wel een graantje meepikken met hun ludieke kruisingen tussen een bestelauto en een MPV – de Berlingo en de Partner – maar het ontbrak ze toch aan een serieus wapen in de strijd tegen de monospace van Renault en de vele trendvolgers die daarna kwamen. Peugeot heeft geen midi-MPV in de planning, maar Citroën heeft de uitdaging nu eindelijk aangenomen en de Xsara Picasso op de markt gezet.

De naam van Citroëns nieuwste model verraadt dat het gebaseerd is op de Xsara. Maar goed dat ze dat erbij zeggen, want behalve het Citroën-beeldmerk valt er geen enkele overeenkomst met de vijfdeurs hatchback te ontdekken. Om te beginnen heeft de Picasso een 22 centimeter langere wielbasis dan de 'gewone' Xsara. Maar als we naar de totale lengte kijken, blijft daar maar tien centimeter van over. Dat komt doordat de ruimte-Xsara vóór en achter maar een korte overhang heeft. Behalve een decimeter langer, is de Picasso ook een halve decimeter breder.

Wat de familiegeschiedenis betreft is het met de Renault Scénic in feite van hetzelfde laken een pak. Hij is een variatie op Renaults kleine middenklasser, de Mégane. Jarenlang heette hij dan ook Mégane Scénic. Maar bij de facelift die het model vorig jaar onderging, werd de Scénic een zelfstandig type met een meer eigen gezicht. Dat hij verwant is aan de Mégane blijft ondanks dat zonneklaar. De modellen delen ook nog steeds dezelfde bodemgroep, met tussen de voor- en achteras een lengte van 2,58 meter. Wel een heel verschil trouwens met de 2,76 m lange wielbasis van de Xsara Picasso.

Astra-lijnen

De twee Franse midi-MPV's komen in deze test tegenover elkaar te staan. Maar omdat het een triotest is, betreedt nog een derde auto uit hetzelfde segment het strijdperk: de Opel Zafira. Die had van het begin af aan een eigen naam, maar dat wil nog niet zeggen dat het een op zichzelf staand model is. De Zafira is namelijk de ruimte-versie van de Opel Astra. Dat kun je ook wel zien; niet alleen aan de neus, maar ook aan de rest van het koetswerk, dat onmiskenbaar Astra-lijnen vertoont. Maar net als de Picasso is de Zafira niet zonder meer op een bestaand onderstel gezet. De MPV heeft een langere wielbasis en is daardoor langer dan de langste Astra-versie en ook in breedte en hoogte overtreft hij de auto waarop hij is gebaseerd.

Digitaal display

Doet het uiterlijk van de Xsara Picasso al helemaal niet aan een 'gewone' Xsara denken, met het interieur is het net zo. Als je achter het stuur gaat zitten zou de gedachte makkelijk in je op kunnen komen dat je in een Renault bent gestapt. Want midden op het dashboard zie je een digitaal instrumentenpaneel, net zoals bij de kleine Renault Twingo en de grote Renault Espace. De snelheid wordt met grote cijfers weergegeven. "Leuk voor de achterpassagiers", hebben ze bij Citroën gedacht. "Weten die ook hoe hard het gaat." De meters voor de brandstofvoorraad en de koelvloeistofstemperatuur zijn als pictogram uitgevoerd. Een toerenteller is er niet. Op het rechterdeel van het fors uitgevallen paneel kun je zien of de portieren vergrendeld zijn en of de kindersloten op de achterportieren zijn ingeschakeld. En er valt ook andere informatie af te lezen: tijd, datum en buitentemperatuur bijvoorbeeld, maar ook op welke zender de radio staat en op welk volume je hem hebt gezet. Maar dan moet wel een – als optie leverbaar – bijpassend audiosysteem gemonteerd zijn. Op het display verschijnen ook waarschuwingen, als er gevaar voor gladheid bestaat bijvoorbeeld, of als er een portier niet goed gesloten is. En: alles keurig in het Nederlands. Multifunctioneel als het display is, kun je er ook de informatie van de boordcomputer op aflezen.

De Renault Scénic heeft nu juist geen digitaal instrumentenpaneel, maar net als de Mégane 'gewone' klokken en meters. Wél is er een digitaal display voor een bij de auto passend audiosysteem, dat als extra verkrijgbaar is. Ook in de RT-uitvoering van de Scénic een standaard boordcomputer, die zit in de instrumentenwinkel gestopt.

Ondanks dat de instrumentenpanelen van de Scénic en de Picasso erg van elkaar verschillen, hebben de dashboards van de twee Franse midi-MPV's wel wat van elkaar weg. We zien bij allebei afgeronde vormen. Het interieur van de Zafira heeft duidelijk die Opel-stijl: zakelijker dan het Franse duo en met een 'gewoon' instrumentenpaneel. Maar toch ook bij de Duitse wagen een digitaal display dat in ieder geval de tijd en de buitentemperatuur weergeeft en als uitleesscherm van een Opel-radio dienst kan doen. Voor f 695 méér wordt het scherm een 'Multi-info display' dat informatie van de check-control en de boordcomputer laat zien.

Comfortabele fauteuils

De overeenkomsten tussen de twee Franse wagens beperken zich niet tot de vormgeving. In het interieur heerst ook dezelfde soort sfeer. In allebei de MPV's zitten bestuurder en passagier op comfortabele fauteuils, die toch nog wel zo stevig zijn dat ze het lichaam opzij voldoende steunen. Maar er is voorin toch nog wel een vrij opmerkelijk punt van verschil te vinden. De Scénic heeft namelijk – gewoon – de versnellingspook op de vloer, terwijl die van de Picasso uit de middenconsole steekt. Citroën heeft de pook speciaal op die plaats gezet om de ruimte tussen de voorstoelen vrij te kunnen houden, zodat je van voren naar achteren kunt stappen. Ook de handrem staat niet in de weg, want die is pal naast de bestuurdersstoel gemonteerd. De Zafira heeft de pook weer op de normale plek. Zoals bij Opel gebruikelijk zijn de voorstoelen aardig ruim en behoorlijk stevig, maar niet hard.

Vakken en nog eens vakken

De drie modellen in deze test bieden meer ruimte dan andere carrosserievarianten in dezelfde klasse. We hebben het dan over ruimte voor de inzittenden, voor bagage en voor losse spullen. En van het creëren van opberg-/aflegruimte is veel werk gemaakt. Dat zien we meteen al als we even rondkijken voor in de Xsara Picasso. Er is aflegruimte links en rechts op het dashboard, we vonden een muntenvakje links onder het stuur, een uitklapbaar vak onder aan de middenconsole en een lade onder de stoel van de bijrijder. En dan hebben we nog de forse portiervakken; ze zijn zo ruim dat je er een volwassen fles frisdrank in kunt leggen. Daarvóór zit dan nog een uitsparing waar een blikje of beker in past. Maar vlak ook de Renault Scénic niet uit met z'n opbergvak met klep rechts op het dashboard en een vak, eveneens met klep onder aan de middenconsole. Dat vak is speciaal bedoeld voor het meenemen van blikjes of flesjes. Als de Scénic airconditioning heeft, kun je ze in dat vak ook koel houden. En dan zouden we de grote portiervakken bijna nog vergeten. De Zafira komt ook aardig voor de dag: bekerhouders voor de versnellingspook en bekerhouders in de (kleine) portiervakken. Naast de voorstoelen heeft Opel vakken van flink formaat aangebracht.

Vliegtuigtafeltjes

Achter de voorstoelen wordt pas echt duidelijk waarom de Picasso, de Scénic en de Zafira multi purpose vehicles of wel multifunctionele voertuigen zijn. Kijk maar naar het zitmeubilair van de Xsara Picasso. Drie stoelen van gelijk formaat op een rij. De middelste kun je een stuk naar voren schuiven, waardoor elk van de drie achterpassagiers meer ruimte op schouderhoogte krijgt. De mensen die op de twee buitenste stoelen zitten kunnen gebruik maken van vliegtuigtafeltjes – met bekerhouder – die aan de rugleuningen van de voorstoelen zijn gemonteerd. Er zijn achter ook weer diverse plekken waar je spullen in kwijt kunt; net als voorin portiervakken met plaats voor een fles en een blikje en 'kelderruimte', twee vakken onder de vloer. Met het zitmeubilair achter valt heel wat te goochelen. Klap je de rugleuning van de middelste sto el voorover, dan krijg je een tafeltje met twee bekerhouders. Ook de leuningen van de twee andere stoelen laten zich omklappen. Wil je de stoelen helemaal voorover klappen? Dat gaat ook. En je kunt ze elk afzonderlijk verwijderen.

Achter in de Scénic gaat het er ongeveer hetzelfde aan toe als in de Picasso. Ook hier drie aparte stoelen. Maar de middelste – die je een eind naar voren kunt schuiven – is smaller dan de twee buitenste. Met de rugleuning neergeklapt wordt de middelste stoel een tafeltje, maar nu zonder bekerhouders. De stoelen zijn ook elk apart voorover te klappen en te verwijderbaar. Nóg een optie: wanneer je de middelste stoel thuis laat kun je de twee andere wat verder naar het midden zetten, waardoor de achterpassagiers aan de raamkant wat meer plaats krijgen. Ruimte om losse spullen op te bergen heb je achter in de Scénic ook, en hoe! De portiervakken zijn klein, maar er is ook nog plaats in vakken onder de voetruimte en onder de bank. En je hebt grote flessenhouders naast de stoelleuningen.

Stoelen onder de vloer

Opel pakt de zaken in het achtercompartiment van de Zafira heel anders aan. Om te beginnen heb je er geen losse stoelen, maar een driepersoonsbank. Er zijn dus ook geen zetels die afzonderlijk kunnen worden omgeklapt of verwijderd. De bank van de Zafira kan er ook niet uit. Maar er zijn wel andere kunstjes mee uit te halen. Hij kan bijvoorbeeld in stappen naar voren worden geschoven, waardoor er achterin meer ruimte komt. De in ongelijke delen omklapbare rugleuning biedt ook zo z'n mogelijkheden. En je kunt de hele bank tegen de rugleuningen van de voorstoelen plat vouwen. Dan heeft de bagageruimte z'n maximale volume. Het is beslist handig dat de opgevouwen bank in de auto blijft. Er hoeft dan immers niets in een garage of berging te worden gezet. En de bank is steeds klaar voor gebruik, want je hebt hem altijd bij je. Maar helemaal vernuftig is de manier waarop de Zafira tot zevenpersoonsauto kan worden omgetoverd. In de bodem van het achtercompartiment liggen twee stoelen. Wanneer je de driezitsbank naar voren schuift, zijn die 'in een handomdraai' op te klappen. Daarna kun je de bank weer in z'n oorspronkelijke stand brengen. Even makkelijk klap je de twee achterste stoelen weer weg. En ook voor deze zetels geldt, dat je ze altijd bij je hebt, want ze blijven in de auto. Met opbergruimte achterin is de Zafira niet zo scheutig als z'n Franse concurrenten, maar er zijn wel grote portiervakken. Voor bekerhouders is ook gezorgd. Twee kunnen er uit de middenarmsteun van de driezitsbank te voorschijn worden getoverd en twee zijn er links en rechts van de stoelen helemaal achterin te vinden.

Derde zitrij

We hebben het nu wel uitvoerig over gestoei met stoelen en banken achterin de drie MPV's gehad. Maar hoe zit je er eigenlijk? Beginnen we met de Picasso. Die kan met z'n lange wielbasis achterpassagiers genoeg beenruimte bieden. En dat doet hij ook. Maar met de hoofdruimte is het maar matig gesteld. Dat komt door de aflopende daklijn achter. Daar hebben de ontwerpers van Citroëns midi-MPV duidelijk voor gekozen, om hem z'n karakteristieke carrosserielijn te kunnen geven. De gevolgen voor de ruimte in het interieur namen ze voor lief. Ondanks dat de Scénic een veel kortere wielbasis heeft dan z'n concurrent van Citroën, hebben achterpassagiers niet over gebrek aan plaats voor de benen te klagen. Maar ook bij dit model houdt de hoofdruimte niet over.

En de Zafira? Met de driezitsbank achter in z'n 'uitgangspositie' biedt hij mensen achterin flink wat plaats voor de onderdanen en genoeg centimeters boven de kruin. Passagiers helemaal achterin – op de derde zitrij – moeten met weinig hoofdruimte genoegen nemen. En ook wat de beenruimte betreft komen ze er bekaaid af. Maar daar valt wat aan te doen. De middelste zitrij kan immers iets naar voren. Dat gaat dan wel weer ten koste van de beenruimte voor de mensen die daar meereizen. Het is natuurlijk mooi dat er in de Zafira zeven personen mee kunnen, maar helemaal achterin is het toch een beetje behelpen. Dat geldt niet alleen voor de ruimte die je daar hebt, maar ook voor de bereikbaarheid. Je moet de bank van zitrij twee naar voren schuiven om achterin te kunnen komen. En dan nog gaat dat niet echt makkelijk.

Heupgordel

En dan nu nog even wat anders. Hoe zit het achter met hoofdsteunen en gordels? In de Picasso en de Scénic is er voor elke zetel een in hoogte verstelbare hoofdsteun en een driepuntsrolgordel. Ook in de Zafira in hoogte verstelbare hoofdsteunen voor alle zitplaatsen, dus ook de twee helemaal achterin. En er zijn vier rolgordels. Alleen als je op de tweede zitrij van de Zafira in het midden zit moet je het met een heupgordel doen.

De bagageruimte van alle drie de modellen is makkelijk toegankelijk. Met alle stoelen gereed voor gebruik, kan de Picasso de meeste bagage aan; op de voet gevolgd door de Scénic. Achter in de Zafira blijft weinig plaats voor koffers over wanneer er op zeven inzittenden wordt gerekend. Maar gaan er evenveel mensen mee als er in de twee Franse wagens kunnen – vijf dus – dan groeit de bagageruimte van de Opel tot 600 liter.

Ingebakken comfort

Het interieur van de drie wagens in deze test kun je uitgebreid verbouwen, al naar gelang de vervoersbehoefte. En daar is het toch allemaal om begonnen: vervoer. Rijden dus. Hoe gaat dat met deze MPV's? Denk je aan Citroën, dan denk je aan comfort. Vering en demping van de Picasso zijn ook beslist ontworpen om dat te bieden. Ze zorgen voor gerieflijke ritten. Maar ze laten Citroëns nieuwe monospace in bochten ook wel overhellen. Niet echt hinderlijk, maar toch. En op slecht wegdek kan het comfort wat tegenvallen. Hobbels en kuilen gaan niet altijd ongemerkt onder de wielen door. De besturing doet z'n werk onopvallend en volgt de bevelen van de chauffeur 'vanzelfsprekend' op. Schakelen gaat probleemloos. De pook laat zich zonder mankeren verzetten. En je staat er eigenlijk niet bij stil dat hij uit de middenconsole steekt en niet op de vloer staat.

Voor de Scénic geldt in grote lijnen hetzelfde als voor de Picasso, want Citroën heeft niet het alleenrecht op comfort. Ook bij andere Franse wagens zit het eigenlijk als vanzelf 'ingebakken'. Net als z'n nieuwe concurrent uit eigen land schakelt de Scénic zonder problemen. Maar het is niet allemaal van precies hetzelfde laken een pak. De Renault stuurt iets strakker en de chauffeur heeft ook een wat ander zitpositie. Hij zit in de Scénic wat meer op de bok. En de Scénic maakt een wat kwiekere indruk, maar z'n prestaties verschillen niet veel met die van de Picasso. Wel laat de Renault-motor zich nadrukkelijker horen, als hij hard moet werken. Hij klinkt dus wel vlot.

Bij de Opel Zafira liggen de zaken duidelijk anders. Die doet het meest aan een 'gewone' personenauto denken. Je zit er relatief laag in en door z'n steviger afgestemde vering en demping helt hij in bochten nauwelijks over. Maar stug is hij niet. Hij zal z'n inzittenden meestal trakteren op comfortabele ritten. Ook de besturing van de Opel is wat steviger uitgevallen dan die van de twee Fransen; hij werkt directer, strakker en de Zafira ligt ook strakker op de weg. De versnellingspook laat zich bedienen op een manier die bij het karakter van de Duitse MPV past. Hij gaat niet heel soepel maar wel vlot en trefzeker door het schakelpatroon. Wat het comfort-aspect 'geluid' betreft, moet de Opel de eer aan z'n Franse concurrenten laten. Dat wil niet zeggen dat de Zafira lawaaiig is, maar de Scénic is stiller en de Picasso biedt nog iets meer rust in het interieur.

Wie wint?

Maar welke midi-MPV moeten we nu tot winnaar van deze triotest uitroepen? Als we naar de prestaties kijken, schieten we niet veel op. Die ontlopen elkaar maar weinig. Wel verschillen de rij-eigenschappen. De twee Franse wagens zijn duidelijk op comfort toegesneden MPV's; de Opel heeft meer het rij-karakter van een 'gewone' personenauto. Als het om multifunctionaliteit gaat, geven de Picasso en de Scénic elkaar weer heel weinig toe. Het is duidelijk dat Citroën erg goed naar de trendsetter uit eigen land heeft gekeken.

Opel volgde z'n eigen koers. Er valt minder te stoeien met de tweede zitrij, maar de Zafira heeft wél twee extra stoelen achter. Die zijn erg makkelijk op- en wegklapbaar. En ze blijven aan boord, net als de bank op zitrij twee, zonder dat het veel ruimte kost; handig. Bij de uitrusting vinden we weer weinig verschil tussen de Fransen. Ja, het ontbreekt de Picasso aan een toerenteller, dat is jammer. De Zafira wijkt weer af. Zij-airbags en een boordcomputer zijn bij de Duitse auto opties, maar als enige van de drie krijgt hij traction control mee.

Maar dan de prijs. Voor de Opel Zafira 1.8 16V Comfort betaal je f 45.950. Daarmee is hij met afstand de duurste van de drie. De Citroën Picasso 1.8i 16V komt op f 42.790 en de Renault Scénic RT 1.6 16V kost met z'n prijs van f 41.795 het minst. Omdat hij zeker niet onder doet voor z'n nieuwe concurrent van Citroën roepen wij hem uit tot winnaar.

Verder lezen?

Dit artikel is gratis te downloaden in PDF-formaat. Hiervoor maak je eenmalig een AutoWeek account aan, waarna je onbeperkt uit het AutoWeek archief kunt downloaden.

Inloggen of Registreren

Lees ook