Om goedkoop te kunnen slapen tijdens huwelijksreis van drie maanden kocht Marcel deze Besteleend

Die foto van jullie met de besteleend ademt aan alle kanten jaren 70. Wat is het verhaal van de AK400?

“In 1975 kochten Marga en ik onze eerste auto, een splinternieuwe Citroën AK400. We hadden ervoor gespaard en we waren jong en reislustig. In dat jaar gingen we trouwen en we hadden het plan opgevat om na de bruiloft drie maanden lang door Europa te trekken. Er moest dus een auto komen die ruim genoeg was om in te slapen. Ik had een bed gemaakt dat je heel eenvoudig over de stoelen kon schuiven. Onze bagage zou daar dan nog makkelijk onder passen. We waren er helemaal klaar voor, maar helaas zou de reis niet doorgaan. Vlak voor vertrek kregen wij het verschrikkelijke bericht dat het directie-echtpaar van haar voormalige werkgever bij Jeugdhulpverlening was verongelukt. Er stond ineens een delegatie bij ons op de stoep met de vraag of Marga alsjeblieft kon terugkomen, want ze zaten in grote nood. We gingen allebei weer aan het werk. Niet veel later kwam er gezinsuitbreiding.”

De Europa-reis strandde, maar de Citroën speelde een bijzondere rol op jullie bruiloft?

“Het was de auto waarin wij trouwden. Een van mijn broers, Emile, had speciaal voor die gelegenheid een kleine kopie van de auto gebouwd met onderdelen voor de AK, zoals een mistachterlicht, achteruitrijlamp en boxen. In de kleine replica zat een accu en op onze grote dag kwam hij daarmee binnen rijden, terwijl er muziek uit het autootje galmde. Dat was echt onwijs leuk en creatief bedacht.”

Er is een niet malse 125.000 kilometer in tweeënhalf jaar tijd op de teller gezet. Die sympathieke AK400 werd goed gebruikt?

“Wij woonden in Kolhorn en hadden vrienden en familie in het hele land. We legden elk weekend heel wat kilometers af met de besteleend. Dan gingen we op vrijdag op bezoek bij vrienden in Nijmegen en op zaterdag op familiebezoek in Twente. Overnachten deden we dan gewoon achterin de Citroën. Met al die reisjes tikten de kilometers wel aan.”

Het Eendje staat bekend om zijn uitzonderlijke vering. Dat zal best bijzonder rijden?

“De auto had een paar fantastische eigenschappen. Hij was straffer geveerd dan de reguliere 2CV, maar het was alsnog lekker comfortabel. Ik herinner me nog een boerenopstand. De boeren hadden snelwegen geblokkeerd, maar met de Citroën kon ik prima door het drassige grasveld onder het snelwegviaduct ploegen. De boeren stonden met gebalde vuisten te zwaaien naar ons. In die tijd werkte ik in Amsterdam en daar ontkom je niet aan strak inparkeren. Dat was een fluitje van een cent met de AK400. Ik stak de auto schuin een parkeervak in en vervolgens tilde ik hem onder de achterbumper gewoon recht het vak in. Hij was hartstikke licht aan de achterkant. Praktisch was hij ook. Als coach van een handbalteam had ik regelmatig het halve team achter in de Eend. In de lengterichting paste er zomaar een mannetje of acht in. Met zulke dingen kom je nu niet meer weg.”

Met de komst van de kinderen ruimde de AK400 het veld voor een Ami. Was vond Marga daarvan?

“De AK400 was wel heel spartaans en blikkerig, maar tegelijkertijd ontzettend leuk. De portieren waren een centimeter of drie dik en als je harder dan 100 km/h ging, gingen ze bol staan. Het ding was bijna niet warm te stoken in de winter en als je in de zomer wat frisse lucht wilde, draaide je een soort schroef open in het dashboard of zette je de klapraampjes open. De Ami was in alle opzichten meer auto, maar als ik nu nog een Eend voorbij zie rijden, maakt mijn hart nog steeds een klein sprongetje.”