Met de eerste Accord begon Honda aan het serieuzere werk

Hoe zag het aanlooptraject eruit?

We schrijven mei 1976. Honda voegt wereldwijd een belangrijk nieuw model toe aan het gamma, de Accord. Een auto die overduidelijk boven de kleine Civic wordt gepositioneerd. De Civic is dan trouwens al een klinkend succes, in zowel Europa als de Verenigde Staten.

Het is nog steeds de tijd dat Honda vooral bekendstaat als de grootste motorfietsenbouwer ter wereld, maar de Japanse fabrikant heeft wel degelijk al signalen afgegeven dat het ook ambities heeft om mee te gaan spelen op de automobielmarkt. Het eerste signaal komt in oktober 1962. Dan kondigt de fabrikant de T 360 aan, een kleine pick-up-truck, en een kleine open sportauto, de S 360. Nog geen jaar later staan die auto’s er, alleen is de S 360 een S 500 geworden. In 1964 wordt de S 500 gepromoveerd tot S 600 en die komt ook als coupé. Hij wordt vanaf februari 1965 geëxporteerd. Met deze auto en de iconische S 800 (1965) zet Honda zich op de kaart als automerk waar rekening mee moet worden gehouden.

In 1967 komt de kleine stadsauto N 360 en in dat jaar wordt er een fabriek in Suzuka klaargestoomd voor de grootschalige productie van auto’s. En de export daarvan. Via de Honda 1300 (1968), de 1300 sedan (1969), de Life/Jazz (1971) is het in 1972 tijd voor de Civic 1200, die datzelfde jaar meteen wordt geëxporteerd. De Civic betekent de echte internationale doorbraak van Honda als autobouwer, want binnen vier jaar zijn er in 1976 een miljoen stuks van verkocht. Datzelfde jaar kondigt Honda de komst aan van de Accord, een slag groter. Tijd om door te pakken: het ‘serieuze’ werk gaat beginnen.

Hoe werd hij onthaald door pers en publiek?

Lastige naam hoor. Hoe spreek je het eigenlijk uit? Is het ‘Ekkert’ of ‘Akkoort’ of korter en krachtiger ‘Akkort’? Die eerste optie hoor je het minst vaak. De lange ‘akkoort’ is de meest gebezigde vorm in vooral de Engelstalige landen en de korte ‘akkort’ hoor je in de Lage Landen het meest. Nog iets bijzonders aan de lancering van de Accord: hij komt eerst als vlotte driedeurs hatchback, het lijkt bijna wel een coupé. De vierdeurs sedan komt pas in 1978 in Nederland en België. De ontvangst van de nieuwkomer is ronduit hartelijk te noemen. Het is het oude Japanse liedje: voor hetzelfde geld als Europese tegenstrevers krijg je meer uitrusting. Deze Honda staat meteen te boek als een royaal en compleet uitgevoerde auto en heeft voorzieningen die soms niet eens verkrijgbaar zijn op andere auto’s. Ga er maar voor zitten. Een AM/FM-radio met antenne, een wisser op de achterruit, hoofdsteunen en een toerenteller. Daarbij een houdertje voor parkeermuntstukken en een klein beeldscherm dat iets laat zien als de portieren niet zijn gesloten, maar ook of er verse olie of een oliefilter nodig is dan wel de banden aandacht behoeven. Er is ook een lichtje voor een uitgetrokken choke of een geactiveerd mistachterlicht. Zelfs een knop om de achterklep vanaf de bestuurderspositie te openen. Hij staat dan ook in de prijslijst als Honda Accord 1600 Coupé Luxe en moet ‘toch slechts’ 16.095 gulden kosten.

Hoe revolutionair was hij eigenlijk?

Niet heel erg. Elke Honda is voorzien van puike techniek die het lang volhoudt en veel verfijning biedt, en de Accord was dat ook. Maar een revolutie was het niet. Voor de consument althans. Voor Honda was het wel een ding: de grootste tot nu toe. Hij ging aantreden in een arena met louter klinkende namen. Bijzonder was dat de auto eerst als hatchback kwam en pas later als sedan. Ook een usp was de complete uitrusting, maar technisch was er niets bijzonders te noemen. Een 1.600-cc viercilinder lijnmotor (80 pk ) doet het werk, een afgeleide van de 1.500-motor uit de Civic. In tegenstelling tot het hoogtoerige motortje uit de S 800 is de krachtbron van de Accord meer easy going met een maximum toerental van 5.300. De auto reageert wel motorfiets-vinnig op het beroeren van het gaspedaal.

De allereerste Accord is dus een sportief gevormde hatchback, maar je hebt nog wel iets aan de achterbank: je kunt er je kinderen kwijt. Volwassenen wordt al wat lastiger. Ook vermeldenswaardig is dat de Accord leverbaar is met een automaat, de beroemde Hondamatic, maar dat kon ook al op de Civic. Een Accord met Hondamatic heeft geen koppelingspedaal. Dat is vervangen door een hydraulische koppelomvormer; de pook is echter wel gebleven en biedt twee rijstanden (laag/hoog) die de bestuurder dus handmatig moet inleggen. De Hondamatic wordt daarom ook wel een halfautomaat of semi-automaat genoemd.

Wat waren de keuzes bij de marktintroductie?

De keuze was niet bepaald reuze, destijds in 1976. Er was één motor, een 1.600-benzine van 80 pk, en één uitrustingsniveau, Luxe. En dan ook nog zonder ‘De’. Die uitvoering was dus zeer compleet met naast eerder genoemde zaken ook koelwatertemperatuurmeter, remvloeistof-waarschuwingslicht, elektrisch klokje, warmtewerend glas, anti-verblindingsbinnenspiegel, slaapstoelen, een neerklapbare achterbank en stoffen bekleding, plus schokabsorberende bumpers. En ... een vijfbak. Meer heb je toch niet nodig?

De motor was een zogenoemde langeslagmotor met vier cilinders en een inhoud van 1.599 cc, met één bovenliggende nokkenas, en goed voor 80 pk bij 5.300 tpm en een koppel van 125 Nm bij 3.700 tpm. Daarmee was de Accord-hatchback goed voor een topsnelheid van 163 km/h en een sprinttijd van 0-100 km/h in 13,4 seconden. Honda gaf 1 op 10,5 op als gemiddeld brandstofverbruik. De Accord woog 890 kilogram.

Voor de Amerikaanse markt en de thuismarkt maakte de Accord zijn debuut overigens met de 1,6-liter CVCC-motor. Compound Vortex Controlled Combustion werkt met een voorkamer waardoor een armer brandstofmengsel toch efficiënt ontbrandt. Hierdoor voldoet Honda aan strenge Amerikaanse emissie-eisen zónder een katalysator te hoeven gebruiken.

De marktintroductie van de Accord had trouwens ook gevolgen voor goudhaantje Civic. Want uit de Honda Civic sedan verdween de 1.500 cc-motor, je moest het met een 1.200 doen, om de meerwaarde van grotere broer Accord een beetje te vergroten.

Wat waren zijn concurrenten?

Als concurrenten ook vrienden zouden zijn, dan heeft de Accord een heel grote vriendenclub. Dat heeft er ook mee te maken dat de auto in de loop van zijn bestaan steeds meer boven het D-segment is gaan zweven, richting D-segment premium. Maar even terug naar 1976, het jaar dat de allereerste Accord het levenslicht zag. Toen was het aantal tegenstrevers een stuk kleiner. Omdat de grotere Honda zijn carrière begon als driedeurs hatchback met een sportieve inslag moest hij het opnemen tegen sportieve en vermaarde concurrenten zoals de Mitsubishi Celeste, de Renault 15 en de Volkswagen Scirocco. Toen de Accord sedan erbij kwam, moest Honda het opnemen tegen de Mitsubishi Galant, de Mazda 818, de Opel Ascona en de VW Passat, om er maar een paar te noemen. In 2020 zetten we in AutoWeek Classics een Accord met Hondamatic naast een andere debutant uit 1976 met een bijzondere automaat: de Volvo 343 met cvt.

Nog bijzonderheden tijdens zijn levensloop?

De loopbaan van deze eerste Accord Coupé van 1976 is behoorlijk compact. Want in 1981 komt er een facelift die toch wordt bestempeld als de tweede generatie Accord. Die auto ziet er een stuk hoekiger uit dan de Accord I. Zoals verwacht maken daar de CVCC- motoren hun opwachting, onder meer met een 1,8-liter van 100 pk. In 1977 wordt van de eerste generatie dus de sedan (foto) gelanceerd, die in 1978 in ons land komt. En er komt een LX-versie van de Accord Coupé met klimaatregeling. Daarmee is het verhaal van Accord I wel verteld. De tweede generatie wordt ook deels in de Verenigde Staten geproduceerd, vanaf 1982.

Welke uitvoering spreekt het meest tot de verbeelding?

Dat is wat ons betreft de sedanversie, want Honda koos met dat model echt voor een intrede in een prestigieus, belangrijk en voor de fabrikant nieuw marktsegment. Met een lengte van 4,35 meter is het een volwaardige middenklasser. Het is een schoolvoorbeeld van een sedan, van Japanse makelij, voor die tijd. Rijke uitrusting, prima techniek, fijne bediening, goed in elkaar geschroefd.

Voor echt bijzondere modellen moeten we het Accord-cassettebandje even doorspoelen, want Honda heeft wel wat ongein uitgehaald met het fenomeen Accord. Zoals futuristische Aerodeck-versies, een hip woord voor een lifestyle-stationwagon alias liftback, alias shooting brake. Versies met klapkoplampen (derde generatie vanaf 1985) die goed aansloten bij sportief gelijnde Honda-coupés als Prelude en Integra, Accords met vierwielbesturing en een heuse Type R-uitvoering (zesde generatie vanaf 1998). Kortom, er was best wat te doen rondom de Accord, maar het begon allemaal dus kalm en bescheiden, halverwege de jaren 70.

Wat is de impact van de Honda Accord geweest?

De Accord bewees dat Honda absoluut mee kon doen in het hogere segment van de automotivemarkt. Ze konden daar in Japan dus ook verfijnde grotere auto’s bouwen. Dat is behalve goed voor de inkomsten ook heel gunstig voor het prestige van een merk en het imago.

Daarover gesproken: er zijn weinig merken die zich zo hebben verbonden aan de auto- en motorsport als Honda. En met behoorlijk wat succes. Het merk gaat de uitdaging graag aan, tot op het allerhoogste niveau en dat straalt ook af op de producten voor alledaags gebruik.

In Nederland heeft de Accord altijd genoegen moeten nemen met een bijrol in het D-segment, hoe fijn deze Honda zich ook ontwikkelde in de loop der jaren als heerlijk rij-ijzer met een prachtige afwerking en betrouwbare geraffineerde techniek. En zoals gezegd: de actuele Accord die na elf generaties is voortgekomen uit de Accord hatchback van 1976 is nog altijd een hoogvlieger op een van de grootste personenautomarkten ter wereld, de Verenigde Staten. Bij ons is er al sinds 2016 geen nieuwe Accord meer.

Hoeveel zijn er nog over in Nederland?

Niet veel. Volgens de data van Vinacles zijn er nog welgeteld 60 Accords van de eerste generatie met een geldig kenteken. Bouwjaar 1980 en 1981 zijn daarbij het beste vertegenwoordigd met respectievelijk 19 en 21 stuks.