Vanaf 1 januari 2027 komt er een einde aan de fiscale eisen die de Nederlandse belastingdienst aan een bedrijfsauto stelt. Dat betekent dat het een stuk eenvoudiger wordt om voor bedrijfsauto-voordelen in aanmerking te komen, hoewel er nog altijd specifieke eisen overblijven waaraan zo’n N1-voertuig moet voldoen. Dit zijn ze.
Als je twintig jaar geleden had gezegd dat de Belastingdienst de fiscale eisen voor bedrijfsauto’s zou loslaten, zouden heel veel Nederlanders waarschijnlijk in gejuich zijn losgebarsten. Die eisen - je vindt ze hier – zijn namelijk nogal ingewikkeld en betekenen dat Nederlandse bedrijfswagens vaak stevig afwijken van exemplaren die je in het buitenland ziet rijden. Zo zagen we hier in de loop der jaren maffe, uitstekende achterruiten op de eerste generatie Mercedes Vito, een extra lange laadbak op de vorige Volkswagen Amarok, talloze opgehoogde daken en rechtopstaande achterbanken in dubbele cabine-bussen die alleen op die manier nog als bedrijfswagen konden gelden.
Het is ook belangrijk om nog even op te merken dat fiscale eisen en de technische inrichting tot nu toe twee verschillende dingen zijn in Nederland. Een voertuig kan dus volgens de RDW een bedrijfsauto zijn (voertuigcode N1) en daarom een V-kenteken krijgen, maar toch niet aan de fiscale eisen voldoen en dus niet in aanmerking komen voor de voordeeltjes die voor bedrijfsauto’s gelden.
Volkswagen Amarok met extra lange laadbak: geboren om aan de Nederlandse eisen te voldoen.
Dit gaat vanaf 1 januari veranderen, maar dat is natuurlijk niet zomaar. De fiscale eisen verdwijnen om regels te vereenvoudigen nu het fiscale voordeel van een bedrijfsauto flink is teruggeschroefd. Niet-elektrische bedrijfsauto’s hebben inmiddels te maken met bpm en komen bovendien geen zero-emissiezone meer in, reden voor Volkswagen om nota bene expres ‘bedrijfsauto’s’ op personenauto-kenteken aan te gaan bieden.
Er zijn echter wel degelijk voordelen. Zo geldt de pseudo-eindheffing niet voor bedrijfsauto’s en is de wegenbelasting nog altijd fors lager, mits je een ondernemer bent. Ondanks de versobering van de voordelen is het daarmee wel degelijk goed nieuws dat die ingewikkelde eisen worden losgelaten. Bovendien scheelt het simpelweg gedoe. Wie toch twijfelt over de positie van het tussenschot, het achterruitje van zijn pick-up graag wil openen of twijfelt over de hoogte van zijn dak, kan nu rustig ademhalen. Vanaf volgend jaar is het bedrijfsauto-leven ineens heel overzichtelijk: elk voertuig dat op kenteken als N1 (lichte bedrijfsauto) wordt aangeduid, wordt ook door de Nederlandse belastingdienst als bedrijfswagen gezien. Dit is bijvoorbeeld het geval bij de Renault 4 Van, die voor de RDW wel, maar voor de Belastingdienst tot nu toe geen bedrijfsauto is.
Europese eisen N1-voertuig
Dat betekent niet dat je simpelweg de achterbank uit je RS6 kunt slopen om hem als ‘busje’ te kunnen rijden. Ook Europa stelt eisen aan N1-voertuigen, alleen zijn die flink minder ingewikkeld dan de Nederlandse fiscale eisen. We zetten de belangrijkste eisen even voor je op een rij:
- Gewicht: Het voertuig moet in de eerste plaats bedoeld zijn voor goederen. Het laadvermogen voor de vracht moet in kilo's altijd groter zijn dan het totale gewicht van alle passagiers samen. Daarbij wordt gerekend met een gewicht van 68 kg per passagier en telt de bestuurder niet apart mee. Die zit immers al in de ‘massa rijklaar’, die als basis dient om het laadvermogen te berekenen.
- Dus concreet: een Volkswagen Multivan weegt rijklaar 2.383 kg en heeft een laadvermogen van 597 kg. Vijf passagiers wegen samen 340 kg, wat meer dan de helft van het laadvermogen is. Dit is dus een personenauto. Met vier passagiers komt hun totaalgewicht op 272 kg. Minder dan de helft van het laadvermogen, dus wel een bedrijfsauto. Mits hij ook aan onderstaande eisen voldoet!
- Maximaal aantal zitplaatsen: Een lichte bedrijfswagen (tot 3.500 kg, categorie N1) mag maximaal zes zitplaatsen hebben, de bestuurder niet meegerekend.
- Veiligheid tegen schuivende lading: Passagiers en lading moeten in principe van elkaar gescheiden zijn (bijvoorbeeld door een schot). Zitten personen en lading toch in dezelfde ruimte? Dan zijn gecertificeerde sjorogen of afscheidingssystemen verplicht, zodat passagiers bij een noodstop of scherpe bocht niet geraakt worden door vliegende lading.
- Verdere eisen voor bestelauto’s uit één stuk (zoals gesloten bussen of omgebouwde SUV's):
- De laadvloer moet nagenoeg plat zijn en toegankelijk via een achterklep, achterdeuren of zijdeur.
- Bij een enkele cabine (één zitrij): De laadopening aan de achterkant moet minimaal 60 cm hoog zijn. De lengte van de laadruimte moet minimaal 40% van de wielbasis zijn.
- Bij een dubbele cabine (twee of meer zitrijen): De laadopening moet minimaal 80 cm hoog zijn en een aanzienlijke oppervlakte hebben van 12.800 cm2. De laadruimte mag hier wel korter zijn en moet minimaal 30% van de wielbasis bedragen. Dit wordt gemeten met alle stoelen in de normale stand en vanaf het achterste punt van de achterste zitrij of het tussenschot.
- Eisen voor pick-ups en bakwagens (aparte laadbak): De open of gesloten laadbak moet altijd minimaal 40% van de wielbasis lang zijn. Heeft de bak een dichte opbouw, dan geldt ook hier een minimale insteekhoogte van 80 cm.
- Alles of niets: Voldoet een voertuig op één of meerdere punten uit deze waslijst niet? Dan vervalt de N-status direct en wordt het voertuig voor de wet ingedeeld als een reguliere personenauto (categorie M1).
Dat was het! Overzichtelijk, toch? De EU stelt dus geen eisen aan de hoogte van het dak en geen eisen aan de hoeveelheid zijruiten, terwijl die nu nog volledig vervangen moeten worden door dichte panelen om in aanmerking te komen. Ook over het al dan niet kunnen openen van een ruitje in het tussenschot (pick-ups) of het zagen van gaten in dat schot voor bijvoorbeeld speakers (ja echt) is voor de Europese N1-eisen helemaal prima.
Toch nog twijfel? Een kentekencheck op AutoWeek.nl geeft uitsluitsel en laat direct zien of een auto een personenauto of een bedrijfsauto is.
