Uitvoering

V60 D6 AWD Plugin-Hybrid Momentum

Versnellingen

6, Sequentiële Automaat

Bouwjaar

2015

Jaar van aanschaf

2015

KM-stand bij aanschaf

15 km

KM-stand laatst

3.500 km

De spreekwoordelijke kop is eraf

3.500 km

4 januari 2016

Hierbij mijn bijdrage aan de stortvloed van nieuwe reviews van hybride voertuigen die snel nog even voor 1 januari 2016 op kenteken gezet moesten worden. Of een review van mijn Volvo V60 D6 in 2016 nog van toegevoegde waarde zal zijn, zal zich moeten uitwijzen. Ik ben benieuwd in hoeverre de mensen die zich primair laten leiden door fiscaliteiten interesse zullen hebben in deze auto die wat mij betreft (minimaal 10K) te duur in de markt gezet wordt; dat maakt denk ik dat er weinig mensen zullen zijn die overwegen om deze auto privé te kopen (en dat is jammer, maar daar kom ik later op terug).

Ik reed sinds begin 2012 naar volle tevredenheid in een Volvo V60 T3. Op twee kapotte lampen na heb ik 110.000 km zonder enig mankement rondgetoerd. Het is zonder meer de mooiste en fijnst rijdende auto geweest die ik tot nu toe heb gehad (cq heb mogen leasen), dus toen de keuze voor een nieuwe lease auto gemaakt mocht worden, ben ik me gaan oriënteren op een nieuwe Volvo. Ik heb nog kort overwogen om ook bij BMW (voor een 3 of een 5) en Skoda (de nieuwe Superb lijkt mij een prima auto) te kijken, maar na het bezoek aan de Volvo dealer in Goes was ik ervan overtuigd dat de volgende auto weer een Volvo zou worden.

Zoals geschreven was ik heel erg tevreden over de Volvo V60 T3 waar ik in reed. Ik had één expliciete wens voor een volgende auto en dat was een motor met meer vermogen en meer koppel. Met de 150 pk benzinemotor en de bijbehorende overbrengingen van de T3 kom je mee met het verkeer, maar er is niet veel vermogen of koppel over om snel(ler) in de halen of in te voegen. In de zesde en vijfde versnelling had ik vaak het gevoel dat ik zelf moest meetrappen om met iets meer vaart dan normaal in te halen; terug naar de vierde versnelling was dan de enige oplossing.

Ik twijfelde nog tussen een V60 D4 of een V70 D4. Ik heb in beide auto's een proefrit gemaakt, waarbij de V60 mij het meest aansprak. De wegligging is prettiger, de stoelen zitten prettiger en ik vind het model mooier dan de V70. De D4 motor overtrof mijn verwachtingen; de motor was gekoppeld aan een achttrapsautomaat. Ik was tot dan toe van mening dat alleen bejaarden met een automaat rijden, maar ik was na die proefrit overtuigd van de toegevoegde waarde van het algehele comfort. De volgende auto zou dus ook bij voorkeur een automaat moeten hebben.

De V60 D4 automaat zou het dus moeten worden. Maar ja, toen bleek het leasebudget toereikend te zijn voor een D6 twin engine. Met een aandrijflijn van én een elektromotor (ik heb enkele keren in de Nissan Leaf van het bedrijf gereden en dat beviel prima), én een 5 cilinder motor (yes!). En fiscaal aantrekkelijk, dat is een prettige bijkomstigheid. Over de zin en onzin van de fiscale voordelen is al genoeg geschreven en gedebatteerd; ik heb verder geen interesse om daar veel meer woorden aan vuil te maken, want het betreft een review van een auto en niet van politieke en fiscale keuzes om het gebruik van milieuvriendelijke auto's en investeringen in de laadinfrastructuur te bevorderen.

Goed, de voordelen van een D6 twin engine waren snel opgenoemd. De auto heeft ten opzichte van de D4 ook nadelen. De D6 is een stuk zwaarder en dat merk je bij het rijden. De rechtuitstabiliteit is prima maar in bochten merk je het extra gewicht goed; het is dan weer niet zo dat het gewicht ten koste gaan van het vertrouwen in de wegligging maar je gaat automatisch iets voorzichtiger de bocht in. Ander nadeeltje is dat de kofferbak door het plaatsen van de batterijen iets kleiner is dan die van de V60 D4 (in mijn vorige V60T3). Ik ervaar dat echter niet als een substantieel nadeel; in tests en reviews wordt de matige kofferruimte vaak als een van de grootste nadelen aangemerkt, maar ik vind dat overtrokken. De functionaliteit van de kofferruimte verandert nauwelijks door de vorm en de (estate)toegang van de kofferruimte. Onder het afdekzeil heb je iets minder ruimte ja, maar met afdekzeil gesloten of niet, heb je nog steeds voldoende ruimte voor 340 dagen van het jaar (met gezin inclusief twee kleine kinderen). Die overige 25 vakantiedagen gaat er net als bij de V60 T3 en de daar aan voorafgaande Peugeot 5008 een koffer op het dak. Een punt dat ik niet als nadeel ervaar maar wat anderen wel als zodanig zouden kunnen ervaren is de D5 dieselmotor die veel nadrukkelijker aanwezig is dan de D4 dieselmotor. Alhoewel de D5 motor in de V60 niet zo mooi klinkt als in de S60 en V70 die ik in het verleden gereden heb, ben ik blij met het geluid en het karakter van de D5. Een nadeel wat inherent aan Volvo lijkt te zijn is het vrij waardeloze navigatiesysteem. Ik begrijp niet waarom er zo'n gebruiksonvriendelijk systeem gebruikt wordt. Het is nog te doen als je zoveel mogelijk via het spraaksysteem invoert, waarbij ik overigens constateer dat ook dat systeem er qua gebruiksvriendelijkheid niet op vooruit is gegaan ten opzichte van de vorige V60 T3.

Hoe rijdt het? Sinds de afleverdatum 7 december 2015 heb ik er inmiddels 3.500 km opzitten. Rijden op de elektromotor is comfortabel, rustig, leuk en uitdagend. Ik heb geen huisaansluiting om op te laden (ik woon in de stad en kan niet voor onze woning parkeren) en ben dus veroordeeld tot het publieke oplaadpunt dat 10 minuten lopen is. Geen probleem; zo is het een auto die niet alleen potentieel milieuvriendelijker is maar ook gezonder. Als de prik op is of als de D5 erbij komt, dan merk je daar heel weinig van behalve het geluid van de dieselmotor. Geen schokken, het werkt perfect samen. De aandrijflijn is prima voor elkaar; er is altijd voldoende vermogen en koppel aanwezig om snel of heel snel snelheid te maken. De 'vermogen' knop heb ik in tegenstelling tot de 'pure' en 'hybrid' knoppen daarbij nog nauwelijks gebruikt; dat is in de praktijk eigenlijk helemaal niet nodig en leidt enkel tot een nerveuzere automaat en loop van de dieselmotor.

Het verbruik... tja, de combinatie van elektrisch rijden met een D5 motor ligt niet voor de hand. De 150 pk benzinemotor in de V60T3 is in de praktijk een stuk zuiniger dan de D5 dieselmotor. Lange stukken rijden staat daarom garant voor een vrij hoge dieselconsumptie. Mijn woon-werkverkeer is beperkt tot 25 km en daarmee perfect voor elektrisch rijden. Ik heb de afgelopen weken vakantie gehad en vooral veel lange stukken gereden. Over 3500 km heb ik een gemiddeld verbruik van 5.9/100km (met de T3 zat ik op 7.2/100km gemiddeld na 110.000km). Dat zal de komende tijd een stuk beter worden is mijn verwachting en hoop; desalniettemin is het verschil met het theoretische (fabrieks)verbruik wel heel erg groot (maar nog altijd een stuk lager dan een D5 zonder elektrische ondersteuning :-).

Hoe is de betrouwbaarheid? Na 3500 km zou je daar eigenlijk nog niets over kunnen zeggen. Mijn goede ervaringen met mijn vorige V60 ten spijt stond ik helaas na drie dagen stil. De auto was ermee opgehouden en moest weggesleept worden naar de dichtstbijzijnde dealer in Utrecht. Die constateerde een elektronische storing; de auto was in de crash modus geraakt... Een reset was voldoende. Waarom zit er eigenlijk in een auto geen resetknop?? Die valse start gaf een dipje in het opgebouwde vertrouwen met onze vorige auto. Ik hoop dat het de laatste storing is, maar als ik de ervaringen van andere berijders van dezelfde auto lees dan is dat geen zekerheid. We zullen zien wat de toekomst ons brengt!!

7,5