Gebruikersreview

Skoda Superb Combi 1.5 TSI iV PHEV Sportline Edition (2025) #3

5 april 2026 • 14:51

Uitvoering	Superb Combi 1.5 TSI iV PHEV Sportline Edition
Versnellingen	6, Automaat met dubbele koppeling
Bouwjaar	2025
Jaar van aanschaf	2025
KM-stand bij aanschaf	12 km
KM-stand laatst	30.890 km

Terug in de tijd

22.599 km
5 april 2026

De titel van de review van mijn vorige auto, een Volvo XC40 P8 R-Design, luidde “een nieuw tijdperk”. Die auto heb ik met veel plezier gereden van november 2020 tot juli 2025, met een eindstand van 135.000 km. In de laatste week heb ik nog meegedaan aan de AutoWeek rubriek accudegradatie (recent pas gepubliceerd in het blad en een filmpje op de site). Een leuke ervaring, en met 94% scoorde de Volvo nog steeds uitstekend.

Ondanks mijn positieve ervaringen met volledig elektrisch rijden, heb ik dit keer gekozen voor een PHEV. De reden is simpel: met het gezin staan er de komende jaren wat Europese trips op de planning en dan is het gemak van een brandstofmotor toch prettig. Tegelijk was ik gewend geraakt aan luxe, maar had ik geen zin in een torenhoge bijtelling. Daarom lag mijn budget rond de €55.000.

De titel “Terug in de tijd” slaat dan ook op de stap van volledig elektrisch terug naar een aandrijflijn met brandstofmotor. Dat voelt toch een beetje ouderwets.

Uiteindelijk bleven de Volvo V60 en Skoda Superb Combi over. De keuze viel op de Skoda: meer ruimte, een stuk voordeliger (circa €10.000 bij vergelijkbare samenstelling) en bovendien had ik de V60 in 2019 al eens gereden. Al blijft de Volvo wat mij betreft nog steeds een prachtig model.

Deze review gaat over de Skoda Superb Combi Sportline Business PHEV (204 pk), die ik via mijn werkgever lease. De auto is standaard al rijk uitgerust met onder andere elektrische stoelen met massagefunctie, gelaagd glas, adaptive cruise control en stoelverwarming. Daarbovenop heb ik nog gekozen voor onder andere het Canton soundsystem, Dynamic Chassis Control, head-up display, panoramadak, wegklapbare trekhaak en het Winterpakket. De fiscale waarde komt net boven de €55.000 uit — praktisch full option dus.

Na ruim negen maanden en 22.500 km zijn mijn ervaringen gemengd.

Positief:
Onderstel
De combinatie van een lange wielbasis en instelbare dempers (met zo’n 10 standen) werkt erg goed. Comfortabel cruisen of iets sportiever rijden: het kan allebei. Een flinke verbetering ten opzichte van de vorige Superb-generatie, die ik wat te zacht vond. Zelf rijd ik meestal in de comfortstand, passend bij het karakter van de auto.

Soundsystem
Het Canton soundsystem is echt verrassend goed — zelfs beter dan het Harman/Kardon systeem in mijn Volvo. Veel instelmogelijkheden en voor €690 absoluut een aanrader.

Stoelen
Sportief ogend, maar vooral erg comfortabel. De verstelmogelijkheden zijn uitgebreid en de massagefunctie is inmiddels een dagelijkse gewoonte geworden. Even 20 minuten ontspannen tijdens het rijden: heerlijk.

Elektrisch rijden
De elektromotor (115 pk) is krachtig genoeg om vlot mee te komen, zeker in de sportstand. In de zomer haal ik ruim 100 km elektrisch, in de winter zo’n 70 km (geladen tot max. 90% voor accugezondheid). In de praktijk rijd ik ongeveer 90% van mijn kilometers elektrisch en tank ik pas eens in de 3.000 km.

Ruimte
Zoals je mag verwachten van een Superb: enorm. Zowel voorin als achterin is het echt riant. De bagageruimte is iets kleiner door het accupakket, maar nog steeds ruim voldoende.

Neutraal:
Brandstofmotor
Hier merk je duidelijk het verschil met volledig elektrisch rijden. Zodra de benzinemotor bijspringt, vooral in de stad of op binnenwegen, wordt het rijgedrag minder verfijnd en het geluid minder fraai.

Op de snelweg en Autobahn is het juist weer een sterk punt: hoge kruissnelheden zijn moeiteloos vol te houden zonder dat het onrustig aanvoelt. Wat me ook verraste (al totaal onbelangrijk): hij is snel — 238 km/u op de teller gezien. Bij normaal rijgedrag ligt het verbruik zo rond de 1:15 (bij uitsluitend rijden op brandstof).

Negatief:
Storingen en betrouwbaarheid
Hier zit voor mij de grootste teleurstelling. In bijna vijf jaar Volvo ben ik, buiten onderhoud om, slechts twee keer bij de dealer geweest. Met deze Skoda sta ik na negen maanden al vijf keer bij de garage:

Luchtrooster niet verstelbaar (vervangen, fabrieksfout)
Stuur scheef (uitgelijnd)
Defect bestuurdersslot (waardoor o.a. cruise control uitviel)
Klapperende bagagerolhoes (vervangen)
Storing in plafondunit (tijdelijk opgelost na reset, afwachten)

Daarnaast is recent de spiegelverwarming links uitgevallen. Die laat ik bij de eerste onderhoudsbeurt oplossen.

Het vertrouwen krijgt hierdoor wel een knauw. Inmiddels werkt alles weer (op de spiegel na), maar hopelijk blijft het nu stabiel.

Conclusie:
Na 9 maanden en 22.500 km is de Skoda Superb een bijzonder comfortabele, ruime en fijne reisauto. Dankzij het grote accupakket ervaar ik grotendeels het plezier van elektrisch rijden, terwijl ik voor langere trips het gemak van een brandstofmotor heb.

Toch zorgen de vele storingen ervoor dat ik twijfel of ik opnieuw voor deze auto zou kiezen. Hopelijk kan ik bij de volgende update (rond de 50.000 km) melden dat dit beeld is bijgedraaid.

Het vertrouwen groeit

30.890 km
12 juli 2026

Wat eerder dan gepland update ik deze review. In de eerste review heb ik mij kritisch uitgelaten over de betrouwbaarheid van de Superb. We zijn inmiddels weer bijna 10.000 km verder en ik moet zeggen dat ik mijn mening aan het bijstellen ben. De afgelopen 10.000 km heeft de auto zich voorbeeldig gedragen.

We hebben een trip gemaakt naar Italië en de auto heeft zich opnieuw bewezen als een echte Autobahn-cruiser. Met veel ruimte en comfort vreet hij moeiteloos kilometers. Wat ik op dit soort trips ook erg waardeer, is het "ouderwetse doorknallen". In Duitsland, waar het mag en het verkeer het toelaat, zijn kruissnelheden tussen de 150 en 170 km/h prima haalbaar. Met mijn vorige auto (EV) liet je dat wel uit je hoofd, aangezien het bereik dan erg snel terugliep. Gezien de aankomende pseudo-eindheffing wordt de volgende auto waarschijnlijk weer een EV, maar van dit soort ritten zal ik dan ongetwijfeld minder genieten.

Na het laatste werkplaatsbezoek lijken alle storingen opgelost te zijn. Vorige week heeft de auto zijn eerste onderhoudsbeurt gekregen en ook daar is niets bijzonders uit naar voren gekomen. De kosten van deze beurt (zonder aanvullende werkzaamheden) bedroegen € 502,- inclusief btw. Best veel geld, maar als ik kijk naar de onderhoudskosten van vergelijkbare auto's, lijkt dit inmiddels de standaard te zijn. Na de nodige kinderziektes lijkt de rust te zijn teruggekeerd. Voorlopig krijgt de Superb er daarom een ster bij voor de betrouwbaarheid.

Door een bochtje iets te krap te nemen, heb ik helaas de rechter voor- en achtervelg beschadigd. Voor zat een flinke schaaf en achter was zelfs een klein stukje uit de velg. Ik ben de auto een week kwijt geweest voor de reparatie. De velgen zijn hersteld door Balde's Banden Service in Ermelo. Dat bedrijf heeft echt knap werk geleverd, want de velgen zien er weer als nieuw uit!

Tijdens die week kreeg ik een Volvo V60 T6 Essential Edition, voorzien van een aantal opties, mee als vervangende auto. Ook deze auto had een fiscale waarde van ongeveer € 55.000 en is dus goed vergelijkbaar met de Superb. Erg leuk, want de V60 stond destijds ook op mijn shortlist. Na een week rijden trek ik de volgende conclusies:

Zo'n Volvo blijft, ondanks dat het model inmiddels acht jaar op de markt is, een prachtige auto. Deze uitvoering was echter vrij kaal uitgerust, waardoor ik de Superb in Sportline-uitvoering uiteindelijk toch de fraaiere auto vind. Een V60 in Dark-uitvoering zou mijn voorkeur hebben, maar met vergelijkbare opties wordt die aanzienlijk duurder.

De T6-hybrideaandrijflijn van de Volvo is geweldig. Krachtig, snel en met een mooi vol motorgeluid. Daar kan de Superb niet aan tippen. Bij stevig accelereren voelt de Skoda minder krachtig aan en klinkt de motor vrij schriel. Eenmaal op snelheid is daar overigens weinig van te merken.

Het elektrische bereik van de V60 viel me ook niet tegen; onder ideale omstandigheden kwam ik uit op bijna 90 km. De Superb haalt onder dezelfde omstandigheden ongeveer 130 km. Puur elektrisch rijdt de Volvo voor mijn gevoel ook net wat prettiger. Bij de Superb is de elektromotor gekoppeld aan de DSG-versnellingsbak, waardoor je ook tijdens volledig elektrisch rijden de schakelmomenten licht voelt. De Volvo rijdt in dat opzicht net wat vloeiender.

Het rijcomfort en onderstel vind ik juist beter bij de Superb. De Volvo voelde wat deinerig in de vering, terwijl de demping juist vrij stevig was. De Superb is uitgerust met adaptieve dempers, dus dat zal ongetwijfeld een rol spelen.

De afwerking van het interieur vind ik bij de Superb beter voor elkaar. Mooiere materialen, een veel groter multimediascherm en comfortabelere stoelen. Volvo heeft de naam premium te zijn, maar wat mij betreft legt Skoda de lat hier inmiddels hoger.

Onderaan de streep ben ik enthousiast over de Volvo, maar na een week was ik toch weer blij om in de Skoda te stappen. Voor mijn gevoel biedt die net wat meer waar voor zijn geld.

Binnenkort mag de Skoda zich opnieuw bewijzen tijdens een trip naar Oostenrijk. Ik heb er alle vertrouwen in dat ook dat weer een plezierige reis gaat worden.