Skoda Octavia Combi 2.0 TDI Elegance (2005)
autoreview
Signalement
| Uitvoering | Octavia Combi 2.0 TDI Elegance |
|---|---|
| Versnellingen | 6, Sequentiële Automaat |
| Bouwjaar | 2005 |
| Jaar van aanschaf | 2005 |
| KM-stand bij aanschaf | 16 km |
| KM-stand laatst | 0 km |
ERVARINGEN
Het wachten op mijn nieuwe Octavia Combi 2.0. TDI Excellence DSG duurde ruim vier maanden, en alhoewel dat langer is dan men gemiddeld op een auto moet wachten, het is toch aanzienlijk korter dan de wachttijd voor bijvoorbeeld de Audi A6 met precies dezelfde motor en dezelfde automatische versnellingsbak, als ze die kunnen leveren in een A6 tenminste, want dat schijnt lang niet altijd te lukken. Zou die langere wachttijd voor een Audi veroorzaakt worden door de nog veel strakkere afwerking? Laten we het daar maar op houden, en laten we de Audi rijders maar laten geloven dat hun auto onvoorstelbaar veel beter is afgewerkt. Laten wij de Skoda op z’n eigen merites beoordelen. Wat die afwerking betreft: die is ERG goed. Naden sluiten netjes, alles zit recht en symmetrisch, en voelt stevig aan. De stikrand van de lederen bekleding van de handrem bijvoorbeeld, vind ik een lust voor het oog. Een paar vreemde uitzonderingen zijn er wel: de sigarettenaansteker (die ik helemaal niet gebruik), geplaatst op de middenconsole, is van een vreemd dun, broos plastic gemaakt en de randjes zijn korzelig en scherp. En in tegenstelling tot de portieren, geeft de achterklep niet hetzelfde robuuste gevoel als de rest van de auto. Hij lijkt wat lichter en wiebeliger. Maar verder is de afwerking en de ‘kwaliteitsbeleving’ dik in orde.
Deze auto blinkt uit in details, die je tijdens een proefrit misschien niet ziet. Zo kan de armsteun tussen de voorstoelen, die tevens dienst doet als klepje op de gekoelde opbergruimte, zowel in lengte richting als in de hoogte worden versteld. Draagt zeker bij aan een goede (nogal luie) zitpositie.
Het heeft me wat tijd gekost om de juiste zitpositie te vinden. Aanvankelijk dacht ik dat de auto, alhoewel gezegend met een enorme achterbak en echt wel behoorlijk ruim, toch in alle richtingen minder centimeters heeft dan bijvoorbeeld een Passat, waar je ‘m ongemerkt mee gaat vergelijken, en dat dat de reden was dat ik het gevoel had dat ik m’n been niet goed kwijt kon. Maar later bedacht ik me, dat er iets aan m’n rijstijl begon te veranderen. Bijvoorbeeld door de cruise control, die ik vroeger niet had. Daardoor wil je je rechterbeen anders plaatsen. Maar vooral de automaat maakt het rijden anders. Je gebruikt je benen minder, en mede daardoor wil je meer achteruitzitten. Inmiddels zit ik, met het stuur (hoogte en lengte richting verstelbaar) en de stoel in de goede stand, de lendensteun op de goede hardheid, voortreffelijk. De instap in de Octavia is wel vrij laag. Voor oude mensen lijkt het me moeilijk in- en uitstappen.
Het rijden met een automaat is echt geweldig. Schakelen heb ik nooit erg gevonden, maar niet hoeven schakelen geeft iets magisch aan het autorijden. Het geeft je ook meer rust, je hebt meer tijd om het verkeer te overzien. Bovendien is de DSG in deze Skoda (en VW’s en Audi’s) niet zomaar een automaat… Het is een fantastische bak! Bij auto’s waarmee ik in Amerika heb gereden, dacht ik vaak, waarom schakelt dat ding nou niet… de motor ging dan toeren maken, en opeens voelde je een klap, waarbij je vreesde voor het brandstofverbruik en de gezondheid van de motor. Maar de DSG schakelt precies zoals je dat zelf zou doen, als je tenminste een goede rijder bent. Je ziet dat ‘ ie schakelt op het dashboard, want je voelt er meestal HELEMAAL NIETS van! Hoe ze het doen, ik weet het niet, maar het geeft echt een magisch gevoel. Pure tovenarij, dat rijden met de DSG.
Aan die tovenarij wordt trouwens ook bijgedragen door allerlei andere ‘automatismen’. Zo gaat de verlichting vanzelf aan en uit. De ruitenwissers bepalen zelf of ze gaan wissen, en hoe hard. (De gevoeligheid van de regensensor kan je instellen.) De binnenspiegel dimt automatisch, wat veel prettiger is dan ik ooit gedacht had. Het leek me een overbodige techneutengrapje, omdat je toch net zo goed zelf dat knopje kunt omzetten. Maar het punt is, dat je ‘m zelf omzet als je al last hebt van het achteropkomende verkeer, terwijl de automatische spiegel onmiddellijk reageert zodat je er geen last van hebt. Ook de airco (dual zone) is automatisch. Dus als je rijdt hoef je alleen te sturen, gas te geven (tot je de cruise control aan zet) en te remmen, en dit geeft zoals ik al zei een zalig, bijna magisch gevoel.
Op de achterklep prijken de letters TDI, met een rode ‘i’, waarmee aangegeven wordt dat de auto is uitgerust met de 2.0 TDI 140 pk dieselmotor van Volkswagen, en niet met de 1.9 TDI. Die motor is wel een verhaal apart. Ik heb een proeftrit gemaakt met de 1.9 TDI, en met die motor had ik de Octavia niet willen hebben. Weliswaar reed ’ie ook erg goed, maar hij trilde erg, en maakte toch wel een erg rauw geluid. Dat kan zich echt niet meten met andere diesels waar ik in heb gereden, zoals die van Renault en Ford. De 2.0 TDI is gelukkig wel beter. Ik voel ‘m nooit trillen. Je hoort ‘m wel stevig, niet op de snelweg, maar wel bij het accelereren. Ik heb besloten het maar te aanvaarden. Het geeft nog wat sportief gevoel bij al dat luie achterover zitten. Stel dat je in deze auto een geluidloze diesel had gehad… Zoiets als die Honda-diesel. Dan zou dat magische, tovenaarsleerling gevoel compleet geweest zijn. Maar deze grom geeft nog iets aards. Ik begin er aan gehecht te raken. Vooral ook omdat het optrekken met deze auto erg leuk is. Een heerlijke kracht! Je kunt iedereen aan! Een veel zwaardere A4 of A6 met dezelfde motor trek je er denk ik met gemak uit! (Waarom toch steeds die vergelijking met Audi?)
De wegligging van de Octavia zou ik niet sportief willen noemen, en dat is wel jammer. De vering is zacht. De provinciale weg waar ik vaak overheen ga, heeft enkele grote bobbels, waar rijkswaterstaat een keurig waarschuwingsbordje bij heeft gezet. In mijn vorige auto begreep ik nooit waar dat voor nodig was, want die scheurde er ongemerkt met 100 overheen. Met de Octavia rem ik toch liever even af tot ongeveer 70, want anders krijg je een klap alsof de bodem het wegdek raakt. Bochten nam ik met mijn vorige auto, een Ford Focus, ook aanzienlijk sneller. Neemt niet weg dat de Octavia ook goed op de weg ligt. Zeker op de snelweg is het erg comfortabel.
Dan nog iets over het verbruik. Ik kreeg ‘m met een volle tank en heb zelf nu twee keer getankt en heb zo’n 2800 kilometer op de teller. Volgens de boardcomputer is het gemiddelde verbruik 4,9 liter per 100 kilometer, voor mijn gevoel werkelijk onvoorstelbaar zuinig.
Niets dan lof dus voor deze Skoda. Auto’s zijn gevoel, natuurlijk. Deze auto geeft me een technisch gevoel. Het lijkt of die Tsjechen, gebruik makend van al het goede van Volkswagen, geprobeerd hebben iets erg goeds in elkaar te schroeven, en dat ze daar goed in geslaagd zijn. Het is allemaal goed, degelijk, zorgvuldig (ook de handleiding), voor je gevoel ook geavanceerd, op de motor na dan misschien. Nog iets over die motor: hij ligt er prachtig, ordelijk bij in het vooronder, gedeeltelijk afgedekt door een kap waarop Skoda staat. Op allerlei slangetjes en andere onderdelen zie je 4 ringen… het Audi logo.
Dat brengt me op het laatste aspect van deze Skoda, het imago. Je ziet dat een kersverse Skoda rijder als ik er toch prat op gaat dat er dezelfde techniek aan boord is als bij Audi. (Volkswagen is al een gepasseerd station.) Dus kennelijk ben je wel gevoelig voor de impact van het Skoda-imago. Ik ben benieuwd hoe dat over een paar jaar zal zijn. Ik denk dat deze heerlijke (en naar mijn mening mooie, stoere) auto het imago van Skoda enorm veel goed zal doen.
Tenslotte nog wat gegevens over mijn Octavia Excellence 2.0 TDI DSG. Hij kostte ruim 36000 euro. (Hier stond eerst ’ruim 38000’.. oef.) (Niet bepaald een goedkoop oostblok karretje dus…) Daarvoor kreeg ik een fors aantal extra’s, zoals leren stuur, extra uitgebreide boardcomputer, een andere radio, ESP, Xenon lampen, en een onverwacht heerlijke feature, de elektrische stoelverwarming, die je lichaam verwarmt en de auto koel houdt.
Ik klik nu even met de sleutel door het raam naar m’n nieuwe dagelijkse metgezel… de Xenon lampen verlichten de woonkamer van de overburen, de instapverlichting in de spiegels springt aan, de ramen schuiven open om eventuele hitte te doen verwaaien… Wat een luxe!
PS: Ik heb nu ook de sportstand van de DSG uitgeprobeerd: bij 130 km/u schakelde ’ie terug van 6 naar 4, en de grom werd een oorverdovende brul... de auto spoot vooruit en de trekkracht leek oneindig! (Trouwens, zo’n DSG schakelt razendsnel, veel sneller dan de gemiddelde handbak berijder ’m na kan doen. Daarmee trek je iedereen voorbij.)
PS: Naar aanleiding van de discussie hier onder heb ik de prijs nog eens nagekeken. Bleek verkeerd in m’n hoofd te zitten... Inderdaad, ING Carlease heeft ’m afgerekend. Ik heb ’m voor 36405 euro, waarbij ik de trekhaak gratis kreeg. Degenen die in onderstaande discussie zeggen dat je voor een paar duizend Euro meer een BMW krijgt, vergeten wel de DSG automaat. Ik heb ook naar de 3-serie gekeken, maar mét automaat was die toch wel véél duurder. Hieronder nog een overzicht van ’mijn’ Skoda:
Elegance 2.0 TDI DSG Tiptronic (32470 euro), ESP (570), MaxiDot (140), Xenon Lampen (880), ParkDistanceControl voorkant (achterkant standaard) (380), Verwarmbare stoelen (235), Klein leerpakket (245), Multifunctioneel stuurwiel (445), Radio ’Stream’ (485), Metallic lak (555) = Totaal: 36405 euro.
PROBLEMEN
Tot nu toe probleemloos...
Ik geef het toe. Zou ook te gek voor woorden zijn na 2800 (inmiddels 3500) kilometer. Toch lees je in reviews dat al na zo korte tijd problemen voorkomen.
- Betrouwbaarheid
- Prestaties
- Comfort
- Kosten
- Zou u weer een auto van dit merk kopen? ja
Beoordeel deze review
Geef uw mening over schrijfstijl en bruikbaarheid. Bij tenminste vijf binnengekomen waarderingen zal de gemiddelde beoordeling getoond worden.




