Uitvoering

Corsa 1.2i City

Versnellingen

5, Handgeschakeld

Bouwjaar

1994

Jaar van aanschaf

2002

KM-stand bij aanschaf

49.500 km

KM-stand laatst

0 km

ERVARINGEN

22 oktober 2004

Ik heb deze Corsa B 1.2i City uit 1994 geïmporteerd uit Duitsland in 2002. Het was mijn eerste auto en dus was het budget erg beperkt. Maar voor de 3200 euro incl. BPM die ik er aan kwijt was had ik er een keurige auto met zeer weinig kilometers voor. Hij ziet er optisch ook zeer goed uit voor een auto die al in 1993 is geïntroduceerd, lekker rond en lang niet zo lelijk hoekig als de meeste auto"s uit die tijd. Wees nou eerlijk, een Golf 3 bijvoorbeeld is simpelweg lelijk.
Zoals je van een absoluut instapmodel mag verwachten, waren de elektrische ramen en dergelijke opties in geen velden of wegen te bekennen en was er ook geen stuurbekrachtiging, abs, of airbag aan boord.
Wel had ik de beschikking over een schuifdak en ben ik zeer te spreken over de geïntegreerde Opel radio met RDS en de buitentemperatuurmeter.
Qua ruimte was het allemaal wel te doen. Ook achterin valt nog te zitten maar vanwege beperkte beenruimte zijn zeer lange ritten met meer dan 2 personen af te raden. Dat zijn ze sowieso wel, omdat de wat ouderwets aandoende 1.2 8v met maar liefst 45pk behoorlijk onder de indruk was van het extra gewicht dat mede-passagiers opleveren.
Als je op binnenwegen blijft en je weet het gaspedaal goed te vinden kom je, vooral in de 3e versnelling, nogwel vlot vooruit. Maar bij 80 km/u houdt het wel zo"n beetje op. Dan duurt het in z"n 4 al aardig lang om op 100 te komen en in z"n 5 duurt het een eeuwigheid. De auto is dan ook niet erg geschikt voor de vaderlandse snelweg, laat staan de Duitse snelweg (over heuvels komt ie niet verder dan 80 km/u).
De zwakke motor hoort heel zuinig te zijn, is dat echter niet als je enigzins wilt kunnen meekomen in stadsverkeer (optrekken na stoplichten) of op de snelweg. Dan moet je al flinke stoten gas geven, wat het gebruik opdrijft tot soms wel 1 liter op 12 km. Wil je met beduidend minder toekomen moet je echt genoegen nemen met slakachtige prestaties.
Verder is de motor wel extreem betrouwbaar. Ik heb er een keer een jaar mee doorgereden zonder een enkele tussenbeurt, dat was geen enkel probleem. Ook olie had hij niet vaak nodig.
Waar ik wel last van heb gehad is een haperende achteruitversnelling. Een niet soepele versnellingsbak is echter een bekend trekje van Corsa"s uit die tijd en na een paar keer proberen schoot de versnelling er altijd wel in. Je leert er mee leven. Ook zit de 1e versnelling wel erg dicht bij de 3e op dit model, wat zo aan menig stoplicht leuke taferelen heeft opgeleverd. Leuk op maandag morgen als je met je brakke hoofd in je auto stapt...
Ik heb ondanks de nadelen van deze auto, die vooral te wijten zijn aan de wel erg zwakke motor, een zeer trouwe kameraad aan hem gehad. Met enig verdriet in mijn hart heb ik dan ook vorige week afscheid genomen, nadat ik door een uitwijkmanoeuvre een betonnen vangrail heb geraakt. Dit is zeer af te raden, aangezien het lichtgewicht omsloeg en op zijn zijkant nog een meter of 15 doorgleed. Ernstig menselijk leed werd hierdoor voorkomen, maar dat mocht hem niet meer baten. Het oordeel van de taxateur: economisch total loss.

PROBLEMEN

22 oktober 2004

Voordeel van een auto waar weinig in zit is dat er ook bijna niks stuk kan gaan.
Ik heb horen zeggen dat dingen als elektrische ramen massaal weigeren in dit type, maar aangezien dit soort luxe ontbrak was er weinig over om stuk te gaan. Behalve dan de buitentemperatuurmeter, die op een goede ineens vond dat het 70°C was, en dit soort temperaturen bleef aangeven totdat ik de sensor door de dealer heb laten vervangen. Dit koste gelukkig niet veel (15euro excl. arbeidsloon). Ook het lampje achter de knop van de ventilatie ging stuk, maar dat was een kleinigheid.
Wat wel opvallend was is dat diezelfde ventilatie er op een dag ineens mee ophield en een dag of twee dienst weigerde. Net toen ik op het punt stond daar iets aan te gaan doen, deed hij het ineens weer. Verder nooit meer last van gehad.
Verder had hij last waar op den duur alle corsa B"s last van krijgen: Roest. De voorrand van de motorkap stond op het punt door te roesten en ook aan de randen van deuren en kofferklep waren roestplekjes te vinden. Ook schijnt het de moeite waard te zijn de onderkant voor de winter een stevige anti-roest behandeling mee te geven, i.v.m. srooizout.
Ook de achterruitenwisser, die er gelukkig wel opzat, is stukgegaan. Dat wil zeggen, de het motortje is simpelweg vastgeroest. Had ik niet zien aankomen en kostte geloof ik toch nog zo"n 40 euro, wat bijdroeg aan de toch wel pittige rekening van de jaarlijkse beurt. Maar goed, wat wil je als je auto een jaar lang niet meer in de buurt van een dealer is gekomen...
Mijn conclusie is de volgende:
Ik vond het een mooie auto om te zien, en op de kleinere wegen was hij eigenlijk ook best prettig te rijden.
Op de snelweg was hij minder ideaal, vooral als het druk was. Als je op gang bent gaat het best lekker (140, 145), maar kom je eenmaal rechts achter een trage vrachtwagen of langzame oma terecht, is het moeilijk om weer op de linkerbaar te komen. Of je moet echt mensen voor de wielen gaan rijden. Een ander nadeel bij veel snelweggebruik is het benzineverbruik, dat door het vele plankgas geven behoorlijk kan oplopen.
Ik zal zelf dan ook niet meer een auto met zo weinig vermogen kiezen. Heb je echter wat meer geduld of zoek je een auto voor kortere afstanden, dan is het echt een fijne, betrouwbare auto, waar je weinig omkijken naar hebt.

6,5