Uitvoering

Cooper

Versnellingen

6, Handgeschakeld

Bouwjaar

2017

Jaar van aanschaf

2021

KM-stand bij aanschaf

71.000 km

KM-stand laatst

99.900 km

Nieuwe telg in de familie

71.000 km

15 september 2021

Mijn vrouw en ik zijn échte Alfa-rijders, maar ook bij mijn zoon klopt het Alfa-hart. Na maanden zeuren of hij de Giulieta van moeders mocht overnemen is zij toch overstag gegaan. Maar deze keer wilde ze geen Alfa terug, maar een Mini. 'Een leuke pittige auto die er kek uit ziet'. Nu vind ik persoonlijk Mini ook een erg leuk merk, dus met veel plezier begon ik aan de zoektocht. Het moest een Cooper worden van de laatste generatie. Een 3-deurs met handbak en leuke opties. Nou... en die staan er veel op de Marktplaatsen en consorten. We hebben wat Mini's bekeken, maar eentje viel écht op. Een donkerblauwe Cooper met mooie JCW accessoires en een Cooper S dubbele uitlaat. Qua looks stond de auto erg aan, en het bedrijf waar deze te koop stond is een gerenommeerde merkendealer, dus met vertrouwen hebben we een proefrit gemaakt en daar de Mini gekocht.

We hebben net voor de vakantie de Mini opgehaald en een week later mocht ze mee naar de Eifel. Een mooie plek om de Mini uit te proberen, en dat hebben we gedaan! Onze dochter kwam ook over dus we zijn regelmatig met z'n drieën op stap geweest. Ondanks de kleine carrosserie zat zij prima achterin. Ook voorin zitten de sportstoelen heerlijk. Goed verstelbaar en je zit bijna met je kont op het asfalt voor het echte 'go kart gevoel' waar mini het altijd over heeft. We hebben regelmatig op de snelweg gereden tijdens onze vakantie, en voor de Mini is de Autobahn een leuke speelplaats. Ze kan lekker meespelen op de linkerbaan en ook met hogere snelheden blijft het lekker relaxed aan boord. Ook ligt de Mini als een blok op de weg bij deze snelheden. Maar het is veel leuker om de snelweg te verlaten en de buitenwegen op te zoeken... het liefst met héél veel bochten. Daar is ze echt in haar element. De besturing is super direct en je hebt al bij 1.500 tpm een bak aan koppel ter beschikking, wat erg fijn is in de heuvels. Wat wel wennen is, zijn de enorm lange verhoudingen van de versnellingen. Theoretisch kan je 170 km/u halen in zijn 3. Maar omdat je het maximale koppel al snel ter beschikking hebt is het niet storend en de auto trekt altijd goed door. Alleen als je langzaam rijdt in zijn 2 moet je wel eens terug naar z'n 1 omdat ze anders begint te 'bokken'. Maar het is een erg leuke auto om in te sturen.
De 3-cilinder is een fijne motor zonder nare trillingen van onbalans of het gebrom van een torretje. Nee, het is een volwassen motor met lekker die snel oppakt. Deze is tevens lekker zuinig, ook als je wat steviger doorrijdt.
Ook het interieur is prettig. Eigenwijs en 100% Mini. Onze Mini is uitgerust met een handmatige airco, maar doet goed zijn werk. Het infotainment-gebeuren is lekker uitgebreid en gemakkelijk te bedienen.
Kortom: Ons is deze kleine dame erg goed bevallen en gaf ons regelmatig een grote grijns op ons gezicht. Wat ook leuk is dat de echte Minirijders (net als Alfa-rijders) een duimpje geven. Een echte liefhebbersauto dus wat goed bij ons past.

De eerste modificatie hebben we ook al laten doorvoeren en er zijn nu Union Jack GP achterlichten geplaatst. Mijn vrouw vond dit mooi (ik trouwens ook) en ik weet zeker dat het hier niet bij gaat blijven. Personaliseren blijft namelijk leuk en zo wordt het 'onze' Mini. Wordt vervolgd.

Afscheid doet een beetje pijn

99.900 km

15 januari 2026

Nog 2 dagen, en dan wordt deze leuke F56 Cooper ingeruild voor een F54 Clubman S uit 2022. Tja, mijn vrouw baalt hier enorm van, want zij is enorm gehecht aan dit leuke beestje. 4,5 Jaar geleden aangeschaft, en na een proefritje was zij meteen verkocht. Maar nu we meer ruimte nodig hebben omdat ik mijn auto nog maar puur zakelijk rij, is de Cooper toch te klein.
Maar na 30.000 km kan ik alleen maar concluderen dat het een zeer goed gebouwde auto is. In deze 4,5 jaar hebben we keurig ieder jaar de beurten laten geven, en het enige wat vervangen moest worden zijn de remmen (blokken en schijven) en de accu. Maar dat zijn puur slijtage onderhevige delen, dus geen issue. Verder hebben we geen storingen gehad aan de Cooper. Ook qua rijden blijft het een frisse auto. Nog geen rammeltje of kraakje te bespeuren, en ook het onderstel is hier vrij van. Het enige is dat de stof van de stoelen iets vaal begint te worden. Maar na 100.000 kilometer zeker niet te erg.
Qua rijden blijft het nog steeds een pretmachine. De wegligging is top en het rijdt nog steeds als een go-kart. De motor heeft lekker veel koppel en trekt goed door, maar als ik in die auto rij kan ik maar moeilijk wennen aan die 'lange' verhouding van de versnellingsbak. Kortom, deze Mini is een topper en de nieuwe eigenaar of eigenaresse gaat hier nog veel plezier mee beleven.
De nieuwe 'grande Mini' is dus een Clubman S geworden. Omdat we deze nu in de weekenden als gezinsauto gebruiken is wat meer ruimte toch gewenst. Het moest we een S worden. Een 4-pitter vind ik net wat lekkerder en heeft meer vermogen. Een JCW is voor woon-werkverkeer net weer teveel van het goede, vandaar de keuze op de 'S'. Na wat proefritjes hebben we een mooie gevonden in het Moonwalk gray waarbij alle blingbling nu zwart is. De zwarte wielen en de JCW bodykit maken het af. Een echte stoere bak. De JCW sportstoelen zitten als gegoten en de Clubman zit vol met opties. Kortom, een mooie upgrade waar ik heel blij mee ben... en ik hoop mijn vrouw ook.

9,5