Daihatsu Cuore 1.0 Premium (2007)
autoreview
Signalement
| Uitvoering | Cuore 1.0 Premium |
|---|---|
| Versnellingen | 5, Handgeschakeld |
| Bouwjaar | 2007 |
| Jaar van aanschaf | 2010 |
| KM-stand bij aanschaf | 35.783 km |
| KM-stand laatst | 45.000 km |
Mijn eerste auto
- 35.783 km
Afgelopen week mijn eerste auto opgehaald: een tweedehands rode Cuore uit 2007. Niet precies de auto waarmee je de allermooiste vrouwen versiert, maar een hele praktische en goedkope auto. Ik heb hem gekocht bij Goldcar in Amstelveen, waar ik ook een recensie over zal schrijven.
Ik heb voor deze gekozen omdat ik wegenbelastingvrij en zo zuinig mogelijk wilde rijden. Daarbij wilde ik ook liefst een benzinewagen en binnen deze klasse een zo ruim mogelijke, ivm mijn lengte (1,95) en mijn pasgeboren zoon en grote kinderwagen. Binnen die klasse kom je dan uit op de Cuore, die beduidend meer ruimte heeft dan de Panda of de Suzuki Swift of de C1/107/Aygo. Bovendien zijn de reviews van andere bezitters zeer enthousiast en lijkt hij behoorlijk betrouwbaar te zijn.
Tot nu toe zijn mijn verwachtingen en wensen allemaal nog uitgekomen. Zeer zuinig (volgens de boordcomputer) en genoeg ruimte voor de kinderwagen en maxi cosi. De bestuurdersbank moet echter wel helemaal in de allerachterste stand staan en dan kan het nog net. Hoofdruimte is prima. Achterin zit je als een vorst.
Nadelen: allereerst de prijs. Je moet er wel echt heel graag een willen hebben om die prijs neer te leggen. Relatief is hij gewoon smerig duur. Als je op een feestje zegt dat je dit bedrag betaalt voor een "tweedehands daihatsu", dan vinden ze je niet wijs. Voor dat geld kan je iets veel hippers en groters krijgen. Wegligging is niet denderend. Met een flinke snelheid door de bocht is niet iets dat je voor je plezier doet.
Meevallers: motorgeluid valt mee. Je kunt heel redelijk praten, ook op de snelweg. Hij is enorm vlot. Ik probeer altijd zo zuinig mogelijk te rijden en schep er groot genoegen in me er te laten uitsprinten door bejaarden bij het stoplicht, maar met dit apparaat valt het nog niet mee om niet flink snel van de plaats te komen. Accelereren op de snelweg is een ander verhaal.
Vooralsnog geen problemen, maar ik ben van plan regelmatig te updaten.
Na een jaar
- 45.000 km
Na een jaartje te hebben gereden nog altijd zeer tevreden. Geen echte problemen: een piepende achterdeur (een smeerbeurt bij de garage heeft niet geholpen), barst in de voorruit en de automatische bediening van het raam bij de bijrijdersstoel werkte niet meer. Niks essentieels dus. Heb laatst de voorbanden vervangen bij kwikfit. Kosten: 120 euro.
Ik ben een heel rustige rijder en wat dat betreft past de Cuore ook wel bij me. Heel lekker doortrekken doet hij niet, zeker niet op de snelweg. Met mijn lengte is instappen redelijk makkelijk omdat hij vrij hoog op zijn wielen staat. Nadeel is de positie van de achteruitkijkspiegel. Die zit voor mij wat hinderlijk in de weg. Binnen de bebouwde kom zit ik daarom enigszins gebocheld achter het stuur. Bij andere auto's heb ik dat minder.
Pluspunten: hij is zo zuinig als ik gehoopt had. Als ik veel op de snelweg rij haal ik zelfs een verbruik van 1 op 23 op een tank. Daarnaast valt de ruimte ook steeds weer mee. De neerklapbare achterbank zorgt ervoor dat je veel spullen mee kunt nemen en eventueel ook een passagier + spullen. Niks te mopperen.
- Betrouwbaarheid
- Prestaties
- Comfort
- Kosten
- Zou u weer een auto van dit merk kopen? ja
Beoordeel deze review
Geef uw mening over schrijfstijl en bruikbaarheid. Bij tenminste vijf binnengekomen waarderingen zal de gemiddelde beoordeling getoond worden.
Ontdek deze auto's in de occasionvergelijker
Lees ook

Opnieuw zoeken we voor €3.000 een beginnersauto, maar nu een verstandige

Praktijkverbruik Daihatsu Cuore: verdwenen zuinigheid

Test: Citroën C1 - Daihatsu Cuore - Fiat Panda - Ford Ka - Hyundai i10 - Kia Picanto - Renault Twingo - Opel Agila - Suzuki Alto - Nissan Pixo

Test: Chevrolet Spark - Daihatsu Cuore - Fiat Panda - Hyundai i10 - Opel Agila - Peugeot 107



