Alfa Romeo MiTo 1.3 JTDm SS Progression (2011)
autoreview
Signalement
| Uitvoering | MiTo 1.3 JTDm S&S Progression |
|---|---|
| Versnellingen | 5, Handgeschakeld |
| Bouwjaar | 2011 |
| Jaar van aanschaf | 2012 |
| KM-stand bij aanschaf | 32.750 km |
| KM-stand laatst | 153.800 km |
Een review prequel
Eindelijk weer een Alfa!....
Wat begint hij zijn review nu raar zou je denken? Nou, dat heeft een beetje uitleg nodig. Na altijd Alfa gereden te hebben, mijn laatste een 147 1.9 JTD Distinctive had 408.000km op te teller en begon erg bejaard te worden. Schokdempers, turbo, verstuivers en koppeling waren allen aan vervanging toe. Des te meer reden om een Mito, Guilietta of zelfs een GT aan te schaffen. Echter nu komt het: mijn vrouw en ik waren aan gezinsuitbreiding toe en kwam er een streep door de Mito en eigenlijk ook wel door de GT. De Guilietta was net op de markt en ik had geen Guilietta centjes dus hield het Alfa verhaal even op.
Ook de Kia Pride van mijn vrouw was op het einde van z’n leven dus er moesten snel twee nieuwe, andere, auto’s komen. Mijn vrouw was al jaren verliefd op een Toyota Aygo en bij de aanschaf van een nieuwe konden we een goede deal, althans zo leek het, maken voor de demo Auris 2.0 D4D. Over de Aygo van mijn vrouw geen kwaad woord maar wat een drama van een auto bleek die Auris te zijn, hoog brandstof verbruik (1:14 – 1:15), constant naar rechts trekken. Alle lof voor de Toyota dealer in 2 en een half jaar tijd zijn er onder garantie (!) een nieuwe stoel, achteras, 3x EGR klep, roetfilter en uiteindelijk na 119.000km een volledig nieuw motorblok ingekomen. Qua service perfect, maar voor mij was het niet Toyota maar Toklota geworden…en dan hebben we het nog niet gehad over de rijervaring…
Toen kon ik een tijd geleden eens in een Mito QV rijden, o man, was ik verkocht. Met 45.000km per jaar zou een Mito QV een financieel onverstandige keuze geworden zijn. Omdat onze gezinsuitbreiding helaas niet plaats heeft gevonden en we steeds meer en meer door onze fijne overheid geplaagd worden begon de wonderlijke zoektocht in de wereld van de micro diesels.
Even naar een Polio Slowmotion gekeken, nee geen auto van de VW groep zegt me totaal niets. Kia heeft met de nieuwe Rio 1.1 CRDI een leuk uitziende auto neergezet tot ik er mee ging rijden, mijn God wat is die motor een nat washandje…Nee, Alfa bleef me trekken en maar naar de Mito 1.3 JTDm ECO kijken. Ik moest wel een goede business case maken naar mijn vrouw hé. Een nieuwe was gezien de schrikbarend lage inruilprijs van de Auris niet in bereik maar een jong gebruikt wel. Dus maar eens met de demo auto van Auto Mondo gereden in Roosendaal. Dat viel niet tegen, die 1.3 JTDm is beneden de 100km/u eigenlijk best rap. Daarboven merk je wel dat de kleine cilinderinhoud in combi met een iets kleinere turbo van de ECO versie wat adem te kort komt maar er valt op het Neerlandse wegennet zeer goed mee te rijden. Krijg je een bochtige landweg voorgeschoteld is het gewoon een feest!
Al pratende met de verkoper aldaar, viel mijn oog al snel op een jong gebruikte Mito 1.3 JTDm S&S ECO 95gr progression met pack premium en pack sport 1. Kleur Biancospino met antraciet stoffen (standaard) bekleding (ik kon leer krijgen tegen meerprijs maar die vond ik niet zo goed zitten), en 17inch titano sport plus velgen met 215/45 rubber er om. Ik was al verkocht…Afspraak gemaakt voor een proefrit. Mijn “business case” was gebaseerd op een gemiddeld verbruik van 1:20.5 en het doel van de proefrit was een flinke afstand rijden a la het mijn dagelijkse rit en het verbruik noteren. Dat viel niet tegen, na 92.6km had ik 1:21.8 gereden (aan de pomp).
Paar kleine aandachtspunten: S&S systeem werkte niet, mogelijk door een zwakke/slechte accu, auto trekt iets naar rechts, mogelijk door slechte uitlijning en ik voelde geen echte vermogenstoename in D (wat ik bij de demo auto wel voelde). Na toezegging dit alle te herstellen/nakijken de auto maar aangeschaft. Verder een zeer fijne auto, thuiskomen na twee en een half jaar Toklota. Verder, en nu gaat misschien bij een aantal lezers hun nekhaar overend staat, een trekhaak voor mijn fietsdrager; ik ga een modderige mountainbike niet in mijn Bella gooien hé! Het is in elk geval een exemplaar met een afneembare kogel.
Aanstaande dinsdag is het zover! Dan ben ik weer een Alfist, en hopelijk kan ik weer genieten van de dagelijkse naar werk naar huis rit.
Voor nu, mijn to do list:
Mito ophalen
Pilot Xenon (6000k) installeren (ligt al gereed)
Afspraak maken bij of Savali of Squadria voor chip tuning.
De fysiotherapeut…
Ik ga de aanschaf van mijn Mito bij mijn zorgverzekeraar declareren. Wat zit hij nu weer te bazelen zit je mogelijk te denken…
Het is zo: na jaren met 147’s rond gereden te hebben was ik aan een zeker type auto stoel gewend. Omdat ik ook fanatiek mountainbike en er altijd prat op ging dat ik nooit geplaagd werd door lage-rug klachten was ik er nooit vanuit gegaan dat de stoelen in een Alfa daar een zeer positieve bijdrage in zouden kunnen hebben. Tot maart 2010 toen de Toklota Auris kwam en uit het niets lage rug klachten begonnen tijdens het sporten. Destijds wel eens gedacht dat het door de stoelen in de Auris zou komen maar dat werd door veel mensen afgewimpeld als “te toevallig”. Intussen ga ik al twee en een half jaar naar de fysiotherapeut voor massage en kraken van mijn rug zonder een echte verbetering totdat vorige week dinsdag daar ik ineens in een Alfa dagelijks zat. En wat blijkt…weg rugklachten, zelfs mijn fysio zei gisteren: “goh, ik heb je rug nog nooit zo soepel en ontspannen gezien”, ergo, de aanschaf van de Mito is medisch verantwoord en dus ga ik de rekening declareren bij de zorgverzekeraar…
8 dagen eerder…
Vorige week was het zover, ik mocht mijn Alfaatje op gaan halen. Met bijna 33.000km op te teller werd de Mito met een 35.000km beurt afgeleverd. De trekhaak met afneembare kogel is bijna onzichtbaar aan de achterkant van de auto. Het interieur was mooi gereinigd en alles strak in de was. Ik heb al aardig was autoos gehad in mijn leven maar het kopen van een Alfa gaat toch altijd net even wat anders, met meer gevoel, passie, zo ook bij AutoMondo in Roosendaal. Tijden dat een Alfa onthuld werd zijn er misschien niet meer maar mijn Mito stond pontificaal in de showroom te wachten. De verkoper aldaar nam net even wat meer tijd, gezellig gesprekje, wat lachen en intussen de papierhandel in orde maken. De uitleg was niet zo ingewikkeld, wat een gaspedaal, rem en koppeling doet weet ik intussen en waar dat grote ronde ding in het midden voor is ook…Het enige was echt even wat meer aandacht nodig heeft is het Blue&me systeem. Samen met de verkoper mijn Galaxy S koppelen was zo gebeurd. Helaas zou dat nog wel een staartje krijgen maar daarover later meer. En toen was het zover! Het kenteken stond op mijn naam: ik ben weer Alfist na een dwaling van 2 en een half jaar…Voorzichtig werd de Mito naar buiten gereden en konden we onderweg terug naar huis. Onze buurvrouw zag ons aankomen rijden, en die schoot spontaan in de lach van mijn gigantische grijns op m’n gezicht.
Mijn Mito…
Tsja, ik kan wel de hele brochure gaan opnoemen wat er allemaal inzit, wat de prestaties zijn maar dat hebben heel veel reviewers al geschreven. Mijn Mito is dus een 1.3 JTDm ECO met de inmiddels beruchte 85pk/200Nm 95g CO2 motor. Verder betreft het de progression S&S versie uitgebreid met pack formula 2 (=pack premium + 17” sport plus velgen + mistlampen). Kleur is Biancospino (off-white zeg maar) en de velgen in titano: heel mooie combi al zeg ik het zelf. Ben vrij lang naar een jong gebruikte Mito aan het zoeken geweest naar Bianco Gardena maar die zie je vrijwel niet, Biancospino is een zeer goed alternatief! Typische dingetjes kom ik ook tegen alleen waar ik lees dat reviewers sommige zaken een probleem vind zo ik dan weer niet (omdat ik al jaren Alfa gewent ben misschien). Bijvoorbeeld lees je nogal dat mensen de tankdop vervelend vinden. Ik kan me dat voor een rechtshandig iemand best voorstellen, als linkshandige heb ik er geen moeite mee en is de tanktop in een vloeiende beweging open. Dan de cruise control. Ik vind ‘m erg goed werken: reageert snel alleen verdomme: wanneer leren ze daar bij Fiat nu eens een cancel functie op dat ding te zetten??? Dat blijf ik zo’n typische misser vinden. Ook heb ik in diverse (professionele) reviews gelezen dat het onhandig is dat de climate control zo laag zit. Hoezo is dat lastig? Ik heb ‘m ingesteld op 21°C en die kom er niet af. De regeling is echter wel vele malen beter als die van een 147 dus ik vind het een hele verbetering. Verder zit alles waar het moet zitten en werkt het feilloos. Mis de ingebouwde nav uit de Toklota wel een beetje maar gelukkig werkt de TomTom op mijn Galaxy S ook prima!
De rijervaring na de eerste tank die overigens een verbruik van 1:21.2 aan de pomp had is gewoon erg goed. De DNA knop is leuk maar ik zal voor 98.3% van de tijd in N rijden. Ik merk eerlijk gezegd niet erg veel van meer vermogen en/of een verbeterde gasresponse maar daarvoor is volgens mij ook het vermogen niet sterk genoeg. Ook al is dat vermogen sterk genoeg om met een ECO rijstijl met het dagelijkse verkeer mee te komen zit ik meer en meer te neigen om de Mito bij Savali te laten chippen, dat geeft denk ik de auto een net wat betere “drivability” om het eens in goed Nederlands te zeggen.
Hoe rijdt dat dan?
Er is veel over geschreven. Persoonlijk vind ik de Mito tov van de vorige Alfa’s en veel gemakkelijker rijden. De koppeling gaat licht en is erg goed doseerbaar, dat was bij de 147 1.9 JTD wel anders: loodzwaar en aan/uit gevoel. Zo ook voor de remmen, niet te veel bekrachtigd maar zeker heel krachtig. De besturing is niet helemaal typisch Alfa doch echter voor mijn gevoel meer geschikt voor het dagelijkse gebruik: waarschijnlijk een resultaat van het Q2 sper diff. Waar mijn laatste 147 (met een Squadria chip) gemakkelijk het gevoel had bij accelereren in bocht over zijn voorwielen de schuiven zo niet in de Mito. De werking van een sperdifferentieel is niet bij iedereen bekend, maar we kennen allemaal het probleem van een voorwielaangedreven auto met relatief veel vermogen. In bochten, op nat wegdek en ook onder winterse omstandigheden, heeft met name het binnenste wiel de neiging door te slippen.
Vooral uit accelereren in een snelle bocht heeft met relatief veel koppel onderstuur tot gevolg. onder sperdifferentieel wordt het over grote deel van het vermogen naar het binnenste wiel gestuurd omdat deze het minst belast is. Met een sperdiff zal er een meer gelijke verdeling van het vermogen naar de beide voorwielen worden gestuurd, wat resulteert in meer tractie.
Het belangrijkste stuk techniek van het Q2-systeem is het limited slip differentieel van het Torsen-type. Het differentieel verdeelt de aandrijfkrachten tussen het linker- en rechtervoorwiel. Het systeem zorgt ervoor dat het wiel met de meeste grip ook de meeste aandrijfkrachten moet verwerken. Dankzij Q2 kunnen in de bochten hogere snelheden worden bereikt en bovendien zorgt het voor een veiliger weggedrag.
Voor zover de technische les.
In de praktijk geeft het een vrij zeker rijgevoel. Nu kan je discussiëren of met het vermogen van de 1.3 JTDm echt een Q2 diff nodig hebt maar het geeft in elk geval een groot gevoel van zekerheid. Vering is wel stugger dan ik gewend ben van mijn vorige auto’s maar het is zeker niet hinderlijk. Stiekem vind ik de stuggere vering in combi met 17” velgen (215/45) wel goed aanvoelen. Waar ik echter minder van gecharmeerd ben zijn de Dunlop SP Sport Maxx banden. Ze hebben wel goede grip maar vooral veroorzaken ze veel herrie in de auto. Vooral het afrol geluid is zeer sterk aanwezig. En eigenlijk met mijn eco rijstijl zijn dit soort banden voor mij niet nodig. Daarom zullen de Dunlops als ze versleten zijn vervangen worden door Yokohama’s Bluearth EF-01’s. Waarschijnlijk ben ik dan de eerste Alfa rijder in NL met deze banden…Maar goed, deze “groene” band staat naast zijn zeer lage rolweerstand ook bekent om zijn lage afrol geluid dus dat wil ik wel proberen.
Als we het dan toch over geluid hebben. Er zit ook een radio/CD-speler/Media player in de Mito. Daar ben ik kort over, die geeft gewoon een goed geluid en daarbij moet ik zeggen dat ik niet er veeleisend ben bij het luisteren naar Radio 1 in de ochtend spits…De media player heb ik nog niet gebruikt, dat doen we als we eens meer tijd hebben. Verder is de radio met het Blue&me gekoppeld en daar komen de Italianen en elektronica om de hoek. In de 8 dagen dat ik de auto heb was de blue tooth verbinding tot 2x spontaan weg waarbij het de laatste keer onmogelijk was de verbinding te herstellen. Terug naar de garage en de eerste reset van de auto was een feit. Nu ben ik wel zeg maar typisch gedrag van Alfa’s gewend en kwam het bij mijn 147 ook wel voor dat ik zo nu en dan de min-pool van de accu moest los trekken om een reset te maken, bij de Mito heb je zelfs geen gereedschap nodig, hebben ze er toch van geleerd. Maar goed, het lijkt er op dat Samsung en Fiat dus een iets andere uitleg hebben over de protocollen van blue tooth en is de verbinding niet zo stabiel. Weer een reden om toch een iphone aan te schaffen.
Verlichting: tsja, de DRL’s zijn geel, dat is niet zo erg mooi. De H7 dimlichten zijn wel erg goed. Ik heb een setje Pilot Xenon (6000K) klaar liggen maar ik begin nu wel te twijfelen of ik dat er in zet: ook om elektrische storingen te voorkomen.
Samengevat:
+ De stoelen!!!
+ De wegligging
+ De motor
+ Het verbruik
+ De looks…
- De elektronica
- Het motor vermogen (soms)
- De banden
- Weinig verschil tussen N en D.
Komende tijd zullen we eens lekker gaan rijden met de Mito. Eens kijken hoe het verbruik zich gaat ontwikkelen. Nu met de tweede tank geeft de BC 1:22.8 aan…
Zo... en toen waren we een ton verder!
In twee-en-een-half jaar heb ik de Mito van 35500 naar 135500 gereden, een ton erbij. Het meeste is probleemloos onder de banden doorgerold. Om de 30.000km staat de auto bij de garage voor onderhoud. Ik laat voor het gemak de olie verwisseling en onderhoudsbeurt altijd maar samen doen.
Enkele bijzondere dingen!
Eerste manko kwam bij zo'n 48000km. Op vakantie in de Italisaanse Dolomiten ging het lampje van het motormanagment plots branden bij overschakelen van 3 naar 4 berg op. Bleef vermogen houden. Toch maar even naar de lokale Alfa dealer. Bleek er een klein gaatje te zitten in de vacuumslang die het drukverschil over het roetfilter meet. Het kon direct gerepareerd worden en na een bezoek aan een mooi middeeuws kasteel 4 later konden we de Bella ophalen. Grappig gezicht. Rijtje van 10 Mito's voor de dealer en ééntje met het typische Nederlandse kenteken. Kosten waren overigens slechts 45 euro. Voortaan de Mito in Italië in ondderhoud doen...
In tussen 53000km kwam er een rare trilling op de snelweg in de auto. Bleek dat een van de achterbanden (Dunlop SportMaxx TT) een "bobbel" in het loopvlak had. Banden gewisseld naar Dunlop SportMaxx RT (C/A label 67dB). Stille(re) band met prima grip.
In de winter van 2013/2014 staat de Mito op Vredenstein Snowtrac 3 (205/55-16) op stalen velgen. Geen wezelijk verschil in brandstof verbruik toch is de auto wel duidelijk confortabeler in het dagelijks rijden. In deze donkere maanden ook maar Xenon in de koplampen gezet. Wel een gefrimel om de H7 Xenon lampen in de banjo fittingen te zetten. Beetje vijlen en boren is er bij te pas gekomen maar met 5000k (= daglicht) Xenon wel serieus meer licht. Bij de lokale dealer koplampen even laten stellen en we kunnen de donkere maanden in. Typische Alfa electronica komt wel weer om de hoek. Geen can-bus storingen oid maar waar ik de ballasten ook onder de motorkap zet: storing op de radio. Op een gegeven moment balasten van een andere merk geprobeerd en geen storing meer. Ook weer opgelost!
DRL's vervolgens proberen te vervangen door LED's (t20 fitting). Hoop gefrimel om de t20 goed te krijgen, vervolgens werkt één lamp wel, de andere niet. My bad: fitting van één lampje verkeerd aangepast. Nu werken ze beide maar beginnen snel de knipperen en uiteraard can-bus storing. Weerstanden erover gezet. Even geen storing en werkende LED's maar na zo'n 4 min worden de weerstanden gloeid heet en krijg ik alsnog een can-bus storing. NEEN, de Bella wilt niet dat ik LED's monteer.
2014 verloopt zonder enige bijzonderheden.
Hoewel, tijdens de sneeuw in december, ploeg ik op zaterdag ochtend vroeg met de Vredensteins door de sneeuw op de snelweg. Hoor ik na verloop van tijd een raar geklapper. Blijkt dat de onderspoiler nog maar met één parker vast zit. Los gemaakt en in de kofferbak om in betere tijden (droger weer) terug te zetten.
Paar weken later, weer op dezelfde snelweg, flinke klap rechts achter, achterband direct lek. Bij de garage blijkt ook dat de wielkuip kompleet naar de vaantjes is. Waarschijnlijk in een stuk vrachtwagen band gereden. Wielkuip repareren kost overigens slechts 107 euro extra.
Sinds 18 maart dit jaar (2015) zitten de zomerbanden er weer terug op. Nog steeds met de orginele Dunlop SportMaxx SP voorbanden en SportMaxx RT achterbanden (die er bij 53.000k op gegaan zijn). Auto trekt nu wel iets naar links en voelt wat onrustig aan. Banden zijn nu toch echt te oud geworden en zullen ook niet meer door de keuring komen volgende maand. Binnenkort maar eens 4 nieuwe banden erop (weer SportMaxx RT's) en alles laten uitlijnen.
Samengevat, de Mito presteert prima, geen bijzonderheden, zorgeloze km's! Brandstof verbruik gemiddeld (dus aan de pomp) is 1:21,8 waarbij ik 85% van de tijd 75km heen en 75km terug thuis-werk-thuis doe altijd op CC rond 115km/h. Mito zal zeker nog tot het einde van dit jaar bij ons zijn en dan wordt eens naar een vervanger gekeken.
En toe kwam toch wel onverwacht een afscheid...
De 16e is de Mito al weer 3 jaar in ons bezit en elke dag wordt er met groot plezier in gereden. Echter met een kilometer stand van bijna 155k komt het kantelpunt snel dichterbij, wegdoen of afrijden?
Langzamerhand op internet aan het rondkijken, wat zou ik doen? Nieuwe Mito Bi-fuel? Heb toch al een hekel aan tanken en met bijna 1000km per week zou dat geen goede optie zijn (zou ook dieselkoppel missen ben ik bang). Eigenlijk, een auto een maatje groter zou ook geen kwaad kunnen dus aan het kijken naar of een V40 (D2 of D4) of een Guilietta.
Bij toeval belde vorige week de Alfa dealer of ik interesse had om eens te komen praten om de Mito in te ruilen en laat het toeval dat ze een prachtige Guilietta 2.0JTDm 140pk hadden staan, Nero Etna. Toch maar eens in dat machien gereden en man, van een 1.3 eco diesel met 84pk/200nm in een 2.0 met 140kp/350nm stappen (ook al is de auto 150kg zwaarder) was een hele grote wereld van verschil. Besturing voelde ook goed aan. Inruil prijs goed, en over de andere financiën waren we het ook snel eens dus maar besloten het te doen.
Dan kijk ik nu terug naar 3 jaar Mito waar ik ze naar van 38000 naar 155000km gereden heb zonder echte problemen met het immer heerlijk snorrende dieseltje onder de motorkap. Tot op heden met een verbruik van 1:21.2 (werkelijk aan de pomp en niet vlgs de BC). Met een beetje weemoed het besluit genomen maar gelukkig verruil ik mijn Bella voor een Bella, en wat voor een!
Dag Mitootje, het gaat je goed!
- Betrouwbaarheid
- Prestaties
- Comfort
- Kosten
- Zou u weer een auto van dit merk kopen? ja
Beoordeel deze review
Geef uw mening over schrijfstijl en bruikbaarheid. Bij tenminste vijf binnengekomen waarderingen zal de gemiddelde beoordeling getoond worden.
