Uitvoering

156 2.0 T.Spark 16V

Versnellingen

5, Handgeschakeld

Bouwjaar

1998

Jaar van aanschaf

1998

KM-stand laatst

0 km

ERVARINGEN

24 februari 2004

De 156 rij ik nu bijna 6 jaar (mijn eerste Alfa overigens), en tot op heden ervaar ik de auto als een genot om in te rijden. Indertijd (april 1998) werd ik door een vriend getipt, en ben naar de plaatselijke dealer gestapt. Een proefrit gemaakt in een 1.8 TS en was gelijk `verkocht´. Deze auto wilde ik hebben en wel direct! Wat een tegenvaller toen de verkoper meldde dat er 9 maanden levertijd op zat. Ik heb het er niet bij laten zitten en ben op het Internet gaat zoeken naar dealers in het buitenland. Zo kwam ik uit bij een Italiaanse dealer, met een Engelstalige website. Bellen, en zowaar was er ook een (redelijk) Engels sprekende verkoper aanwezig. Tot mijn grote vreugde bleek de hier in Nederland geldende 9 maanden levertijd in Italië slechts 3 weken te zijn. Alles was snel leverbaar op de diesels en lederen interieuren na. Binnen een uur had ik de offerte in huis. Enig rekenwerk (BPM etc.) leerde dat de aanschafkosten via de Italiaanse route niet veel hoger uitvielen dan de Nederlandse prijs. En 9 maanden eerder kunnen rijden, was best wat waard. Zodoende een 2.0 TS bestelt. De Italiaanse dealer (Bormioli) heeft uitstekende service verleend: een taxi vanaf het vliegveld, alle transit documenten + tijdelijk kenteken en verzekering.
In Nederland is de auto vanaf de eerste beurt steeds bij dezelfde dealer in onderhoud geweest, en ook hier niks dan lof. Alle garantieverplichtingen zijn keurig na gekomen.
De 156 is een heerlijke rijdersauto. Stuurt messcherp, de remmen geven het gevoel van iedere situatie aan te kunnen, en het motorvermogen volstaat om menig Golf en Focus rijder gemakkelijk af te schudden. Sowieso een zeer fijn lopende motor. Maar minstens zo belangrijk is het design. Echt een auto met uitstraling en karakter, niet zo’n 13 in een dozijn voertuig, waar ’s lands wegen helaas al veel te vol me staan. Ook van binnen is het een mooi en ergonomisch geheel, zij het dat het `houtwerk´ wat goedkoop aandoet. Soms zit er een tik in het dashboard, maar echt storend is het niet. Wat minder tevreden ben ik met de grote draaicirkel van de auto (fileparkeren kost me nog steeds moeite!), en de wat slappe voortrein die de neus consequent over de grond doet schuren na een drempel. Maar elke keer als ik in een andere auto heb gereden uit vergelijkbare klasse, kom ik tot de conclusie dat de 156 indertijd een prima keus is geweest, alle vooroordelen (uit de naaste omgeving) over Italiaanse auto´s ten spijt. Inmiddels is er nieuwe Alfa besteld: eind mei 2004 staat er een GT op de stoep! Deze keer met de 16V JTD. Als groot diesel scepticus ben ik overstag gegaan: wat een nieuwe belevenis.

PROBLEMEN

24 februari 2004

Echt grote problemen heb ik met de auto niet ervaren. 2 keer zijn de krakende draagarmen van de voorophanging vervangen (waarvan 1 keer in de garantietermijn), 2 keer een portierstopper laten vervangen (vanwege krakende geluiden bij openen/sluiten), 2 keer is de nokasversteller vervangen tijdens de distributieriem vernieuwing (resp. 60 en 120K beurt) en 1 keer een aanlopende achterremtang laten verhelpen. Schrikken was het toen de bougies vervangen moesten worden bij de 100K beurt: 8 stuks à 30 euro! Het olieverbruik vraagt aandacht: 1 liter op 4000 Km. De mistlampen zijn zeer steenslag gevoelig; elk jaar een nieuw setje. Tot slot de banden: bij aflevering zaten er Pirelli P6000 gemonteerd. Rijden lekker, maar slijten snel: 25.000 Km en dan zijn ze op (van voren). De laatste keer P6000 PowerGy’s laten monteren: deze banden zijn stiller en gaan dubbel zo lang mee (en dat voor een meerprijs van 6 euro per band).

8,0