Overleeft de klassieker? Goeie vraag.

Een Duits autoblad brengt een lijst met 25 toekomstige klassiekers. Die viel me op omdat er naast Geheide Krakers een paar Vreemde Keuzes opduiken. Zo staan daar een Hyundai Coupé, een Mercedes SLK, de eerste generatie BMW X5 en een MG-F - geen van alle auto's waarvan valt aan te nemen dat ze bij Christie's t.z.t. voor grof geld onder de hamer gaan.

Een klassieker in wording voldoet aan een combinatie van drie voorwaarden. Hij is mooi, zeldzaam of anderszins uniek. Het wordt een hebbeding. Daardoor wint hij aan begeerlijkheid en stijgt zijn waarde. Afhankelijk van je autoliefde is rendement een aardige bijkomstigheid of een stiekeme drijfveer.

Horen de kandidaten in het pantheon der groten? Over de aanstaande klassiekerstatus van een Lotus Elise, de Renaults Vel Satis en Avantime, een Porsche 968 of een BMW Z3 Coupé is op papier geen twijfel mogelijk. Ze zijn gek en/ of spannend, excentriek, loeisnel of onderschat briljant – de argumenten liggen voor het oprapen. Een M5? Natuurlijk. De Subaru SVX? Interessant ontwerp. De Honda S2000, een MX-5 – wat had je dan gedacht?

Maar de Hyundai Coupé? Een achterhaald wegwerpding uit de tijd dat Hyundai nog een B-merk was. De MG-F? Niet om aan te zien, en rubbish. De Rover 827? Tsja. De MG ZT260 met de V8 uit de Ford Mustang? Hooguit een curiositeit. De Toyota RAV4, are you kidding? Kijkt geen hond naar om. De Jaguar XJR? De markt wordt overspoeld met Duitse limo's die voor geen geld vergelijkbare prestaties leveren.

Wat de lijstenmakers vergaten is dat de tijden zijn veranderd. Ten eerste heeft de youngtimermarkt een harde klap gekregen. Dat betekent gunstig instappen, maar wacht: de koper, zelfs de liefhebber, is rationeler geworden. Die belastingvrije auto's worden ouder en schaarser. De toegevoegde waarde van bejaarde klasbakken neemt af nu de bijtellingvriendelijke ecoleaser, met een beetje geluk net zo belastingvrij, ze qua comfort- en prestatieniveau speels naar de kroon steekt. Dan krijgen zelfs gezworen romantici slappe knieën.

Ik denk dat in de categorie ouwe meuk alleen de topstukken zullen overleven. Hoe zeldzaam en bijzonder ze ook zijn, de toekomst voor youngtimers is ongewis, er van uitgaande dat de brandstofprijzen hoog zullen blijven en de fiscale jacht op vervuilers verder in hevigheid zal toenemen. Straks mag je er niet eens meer de stad mee in. Dan bedenk je je wel drie keer voor je een M5 koopt, zelfs wanneer je hem als beroepsverzamelaar in je verwarmde garage stalt.

Overheden hebben een rekenaarsklimaat gecreëerd waarin zowel wasechte als berekende autopassie slecht gedijt. De tijd waarin je schuurvondsten met wat geduld tiendubbel terugverdiende is voorbij. Ik voorspel, met leedwezen, dat de klassieker uit het woordenboek verdwijnt. Er komt een tijd dat we meewarig glimlachen als we vanuit Leafs en Priussen de laatste dolgelukkige Mohikaan voorbij zien scheuren in zijn S2000. Misschien weten we dan niet eens meer wat we missen. En om misverstanden te vermijden: ik word al misselijk bij de gedachte.