Duur, technisch top, maar toch niet goed

In dit best wel leuke beroep kom je af en toe voor dilemma's te staan. Vaak wordt beweerd dat er technisch geen slechte auto's meer worden gemaakt. Als je puur naar nieuwe auto's van gevestigde merken kijkt, valt er wat voor die redenering te zeggen, al zijn er altijd uitzonderingen. We hebben het dan niet over zaken als betrouwbaarheid, want daar kan je bij het rijden van een gloednieuw model lastig over oordelen. Onderzoeken als onze tevredenheidstrofee werpen daar na een wat langere periode een goed licht op. Lastiger wordt het als je vindt dat een auto op zichzelf staand erg goed is, maar duidelijk te kort komt ten opzichte van zijn concurrenten. En hoe duurder en sneller die auto, hoe lastiger het wordt om dat uit te leggen. Zet je namelijk de gemiddelde autoliefhebber in een auto met 200 pk of meer, waarbij het onderstel nog een sportief tintje heeft ook, dan is hij automatisch onder de indruk. Ik niet. Verwend nest als ik ben, heb ik (veel exoten zowel helaas als logischerwijs daargelaten) zo'n beetje elke nieuw verkrijgbare auto wel gereden waardoor je een heel ander perspectief krijgt.

Ik kom hierop vanwege een Lexus IS-F die we onlangs op de redactie hadden. Het model is net gefacelift, zodoende. Ik nam hem een avondje mee en kwam tot de ontdekking dat ik er echt geen bal aan vond. En ik schaamde me meteen wat voor die conclusie. Word ik nu zo'n arrogant mannetje dat ik een technisch doorvlochten supersedan met ruim 420 pk wegzet als een 'saai ding'? Een avond vlak daarna kwam ik tijdens het zappen langs een herhaling van een oude TopGear op het Belgische net, waarbij Clarkson toevallig net de toen nog nieuwe ISF naast een M3 sedan zette. De facelift heeft blijkbaar weinig veranderd, want ik deelde alle kritiek van de Brit op de ISF volkomen na het rijden van de 2011-versie. Nu wil Clarkson auto's wel eens wat harder aanpakken dan nodig, maar dat wat nu absoluut niet het geval. Zijn conclusie was prachtig geformuleerd: de ISF doet een aantal dingen briljant, maar de M3 doet alles briljant. Ik kon het niet meer met hem eens zijn. Als je als merk de ISF in de markt zet als "M3-killer", heb je dus gefaald. Terug naar de reden van mijn verhaal: zet de gemiddelde autoliefhebber achter het stuur van een ISF, en die persoon heeft een werelddag en snapt niets van je kritiek. Aan mij om goed uit te leggen waarom dus. Zo kwam ik op het idee eens een lijstje te maken. Auto's bejubelen doe ik al genoeg in weblogs,laat ik eens een lijstje maken met auto's waar ik helemaal niet enthousiast over ben, terwijl veel mensen het gaaf zouden vinden er in te rijden. Voor de duidelijkheid, dit is mijn persoonlijke mening, er komen voorbeelden langs waarbij collega's het niet met mij eens zijn.

Lexus ISF: de reden van dit verhaal. Retesnel, ligt strak, wat is het probleem? Sowieso ademt de auto geen enkel moment emotie uit, niet van binnen en niet van buiten. De motor heeft een merkwaardig aan/uit karakter met 4.000 rpm als breekpunt. In sommige blokken werkt dat (oude Evo's, Focus RS), maar in deze auto auto absoluut niet. De automaat is hier debet aan. Op tempo schakelt ie snel, maar hij reageert niet helemaal als je zou willen. Verder veel te weinig feedback via het stuur en een plankhard onderstel zonder de scherpte die je dan verwacht, wat de dagelijkse bruikbaarheid ernstig belemmerd. Qua rijplezier kansloos tegen de gevestigde orde M3, RS5 en C63, ookal heeft de auto bewezen op het circuit niet veel voor ze onder te doen.

Volkswagen Golf R: heb ik het al eerder over gehad. Te duur, te zwaar, te veel beweging in de koets. Het 4WD voegt enkel wat toe in de sneeuw, een voorwielaangedreven Scirocco R is nota bene sneller op het circuit. (en nog veel leuker om te rijden ook). Ik was al geen fan van de R32, maar die had nog die legendarische VR6 motor die qua geluid zo ontzettend veel goedmaakt. Volkswagen wilde van de R de ultieme alleskunner maken, maar zijn vergeten dat zo'n auto ook leuk moet zijn. Als het toch een Golf moet zijn, doe mij dan maar een GTI, die is veel leuker en nog goedkoper ook. Veel mensen staren zich blind op de snelle 0-100 tijd, maar die is enkel goed vanwege zijn extreem snelle start (4WD/DSG). Op de tussensprint wordt het snel minder.

BMW X1, nee geen sportwagen, maar evengoed extreem duur. Maar wat moet je ermee? Ik kan geen reden bedenken om deze auto te kopen als er ook een 3-Touring bij de dealer staat. Erg krap, en schreeuwend duur als je wat leuke opties aanvinkt. Ja het is een BMW. En ja, het rijdt prima. Meer dan prima zelfs. Maar dan zie ik nog steeds de meerwaarde niet. Een hoge zit, is dat dan zo belangrijk voor mensen? Een X3 is nog een echte SUV, en SUV's hebben bepaalde voordelen. Maar dit concept gaat compleet aan mij voorbij. Overigens snap ik weer wel dat BMW de auto gemaakt heeft, want de markt bewijst dat er vraag naar dit soort auto's is. Het autovolk vraagt, autofabrikanten draaien. Ik sla over.

Ibiza Cupra. De vorige was nog echt leuk. Maar voor een merk dat sportiviteit zo hoog in het vaandel heeft staan, is dit toch een beetje een mager model. Seat heeft het zichzelf erg moeilijk gemaakt door ook de Ibiza FR op de markt te brengen, die nauwelijks voor de Cupra onderdoet. Juist vanwege die FR hadden ze de Cupra lekker hardcore kunnen maken. Forget it. Het verschil (even los van het vermogen) merk je alleen als je ze meteen na elkaar rijdt, en zelfs dan houdt het niet over. De Cupra wordt weggevaagd door auto's als de Clio RS of Mini Cooper S. Veel te braaf, niet scherp genoeg en die verplichte DSG bak helpt ook niet echt. In ieder geval ruimte zat voor een Ibiza Cupra R.

Mazda 3 MPS: het vorige model was met 265 pk de snelste voorwielaandrijver die er te koop was, en dat gaf hem iets bijzonders. De auto was nog redelijk anoniem ook en dat zorgde bij het stoplicht voor leuke verrassingen. Maar erg goed was de auto al niet. Geen feedback, geen goed onderstel. Het nieuwe model hield de motor van de vorige versie, en dat blok kan inmiddels niet meer mee. Enorm turbogat, en totaal niet hitsig. De pk's doen daar niets aan. Rijdt verder nog steeds niet denderend, biedt qua interieur niets bijzonders en is nog duur ook. Koop liever een Mégane RS of wacht op de nieuwe Focus ST.

CL 63 AMG. De vorige wel te verstaan. Die met de brullende 6,2 V8. In de CL werd dat blok gekoppeld aan een langzame ingestelde 7traps automaat (raar, in de C63 is ie prima) en die combinatie werkte voor geen meter. De auto blijft behoorlijk zompig en zwaar en je moet flink in de toeren om echt vaart in de auto te krijgen. De automaat wist geen raad met die eis. En dit terwijl de V8 een waanzinnige motor is. In onder meer de C, E, SL en de SLS is het vollop party-time, maar in de CL, nee dat leek nergens naar, zeker niet gezien de ruwweg 2,5 ton die het ding koste. Het nieuwe blok met turbo's is voor deze auto meer geschikt.

Range Rover Sport Supercharged. Nu moet ik voorzichtig zijn, want collega Tameling vat dit mogelijk op als een persoonlijke belediging. Mij doet de auto helemaal niets. Heb je een gigantische geblazen motor met 510 pk in je auto, duurt de sprint van 0-100 nog 6,3 seconden. Een ML 63 AMG (waar ik ook niet wild van ben) doet het in 5,0! Wat is het nut? Om zoveel kilo's lekker van zijn plaats te krijgen heb ik dan liever een sterke diesel met gigantisch veel koppel. Hoef je ook niet zo hoog in toeren. Dat is goed (of zelfs noodzakelijk) voor sportieve auto's, verder onnodig. Daar komt bij dat de RR Sport een erg krappe auto is met een wat mager interieur, die nergens (nou ja een beetje qua uiterlijk) de uitstraling van een echte Range Rover benadert.

Zelf nog suggesties? Roept u maar!