Sinds Nissan met de Qashqai liet zien dat een cross-over enorm aan kan slaan is het fenomeen niet meer weg te denken. Van Renault tot BMW en van Mercedes tot Peugeot, allemaal hebben ze één of meerdere hoog-op-de-poten modellen in het gamma. Nou heb ik al weinig met SUV's, maar zo'n allegaartje dat weinig meer kan dan een vergelijkbare hatchback snap ik echt niet. Schoonheid ligt in des vrijers oog enzo, maar de eerste cross-over die universeel mensen doet trillen van verlangen moet volgens mij nog gebouwd worden. Zeker in de kleinere segmenten worden de verhoudingen algauw een beetje, laten we zeggen, typisch.
Bijkomend effect is dat de kleine stationwagon volledig wordt weggedrukt door de cross-overs. Renault, Seat en Skoda hebben nog een B-segment station en met een beetje goede wil kan de Dacia Logan MCV ook nog in die categorie worden geplaatst, maar dan houdt het wel zo'n beetje op. Nou was het nooit een heel dik bezaaid segment, maar Volkswagen, Fiat en Peugeot hadden vroeger ook gewoon kleine stations. En die snap ik wél. Compacte buitenmaten, relatief lage kosten en toch net even wat meer praktisch nut dan de hatchback. Misschien ben ik gewoon (te) pragmatisch, maar ik snap niet wat daar mis mee is. En stiekem ben ik ook best wel benieuwd hoe een 208 SW eruit zou hebben gezien. Lelijker dan een 2008 zou het in ieder geval niet zijn geworden.
Marco Gorter
Autojournalist
Studeerde Communicatie- en Informatiewetenschappen aan de Vrije Universiteit en kwam na een stage- en freelanceperiode in 2012 in vaste dienst van AutoWeek. Gefascineerd door de enorme hoeveelheid onderdelen die samen een auto voortbewegen. Is om die reden net zo geïnteresseerd in een Toyota Prius als in een Porsche 911. Vind de (geluids)beleving van snelheid belangrijker dan de harde cijfers. Wordt nog altijd een beetje droevig van coupé-SUVs. Niet alleen moderne auto’s kunnen rekenen op warme belangstelling, youngtimers en klassiekers zijn minstens zo fascinerend. Is van mening dat er geen excuus is voor zwarte wielen.
