80, 100 of 120?

Grote chocoladeletters voorop De Telegraaf vandaag: "120 op de randweg" kopt de krant. Minister Karla Peijs (Verkeer en Waterstaat) gaat volgend jaar experimenteren met een soort variabele maximumsnelheid rondom de grote steden. 's Nachts bij een lege weg met 100 km voortsukkelen is er dan niet meer bij; je mag met 120 door. Totdat het gaat regenen of ander onheil uit de hemel neerdaalt, want dan gaat de maximum snelheid juist omlaag. Het gebrek aan origininaliteit van dit plan is stuitend, want dit is al talloze keren voorgesteld en u heeft het vast zelf ook al tientallen keren geopperd als u wel eens om een uur of half twaalf 's avonds over een weg rijdt die op andere uren rijen dik is gevuld met blik. Natuurlijk ben ik voor – ik wil tenslotte zo snel mogelijk op m'n bestemming aankomen; anders had ik het OV wel gepakt.

Maar wat ik niet begrijp is dat dezelfde minister vorig jaar bij de grote steden de maximumsnelheid heeft verlaagd van 100 naar 80 om het milieu minder te belasten en het geluid terug te dringen. Oók belangrijke zaken als je niet op de weg rijdt, maar er vlakbij woont. Maar hoe kun je als een en dezelfde minister dan een jaar later juist weer willen dat die snelheid weer omhoog kan? Sterker nog: in de krant neemt Peijs vast nog wat meer voorsprong, want als de auto's stiller en schoner zijn geworden dan zou een verdere verhoging mogelijk zijn. We kunnen er dus vanuitgaan dat de 80 km-zones hun beste tijd hebben gehad...