De BMW M3 bestaat dit jaar 40 jaar, maar sinds 2011 heb je ongeveer hetzelfde type BMW in een wat kleinere verpakking. Daarbij bedoelen we een sportwagen met echte coupé-kenmerken en geen Z3 of Z4 M Coupé. We parkeren de heftigste M van dit moment, de M2 CS, naast zijn verre voorouder 1M Coupé.
De M3 kent tegenwoordig talloze varianten. Als coupé of cabriolet heet hij al jaren M4, en de huidige M2 kun je simpelweg als een ingekorte M4 beschouwen, want de gedrongen coupé heeft een kortere wielbasis dan de M3 en M4. Verder heeft hij dezelfde techniek en deelt hij zijn dashboard met de hogere ‘nummers’. Dat is nogal een verschil met de witte coupé waarmee twintiger Thomas van Dijk arriveert. We hebben de enthousiaste BMW-rijder uitgenodigd, omdat we per se een 1M Coupé naast de brute M2 CS wilden zetten om aan te tonen dat er onder de M3 ook al jaren veel lekker M-spul is te vinden.
Wel M maar geen S-code voor motor
De 1M is in beginsel een BMW 1-serie Coupé. Een 135i Coupé welteverstaan. Dat was een al uiterst vermakelijke tweedursauto met een beul van een zescilinderturbomotor; de twinturbo drieliter leverde 306 pk. De 1M Coupé ging een stap verder. Die levert 340 pk, en ook al heeft de krachtbron geen S-code, wat gebruikelijk is voor BMW M-motoren, toch was er wel degelijk bemoeienis van BMW’s M-divisie met de ontwikkeling van die krachtbron.
De 1M Coupé is in meerdere opzichten bijzonder. Nee, hij heeft geen exclusief voor een M ontwikkelde motor, maar hij deelt wel de hele achteras met de toenmalige M3, de E92 met hoogtoerige V8, wat overigens de laatste M3 Coupé was. Bij de latere generaties wordt die variant de M4 genoemd. Door de toegenomen spoorbreedte van de M3-achterwielophanging ziet de 1M Coupé er enigszins merkwaardig uit. Wanneer je erachter staat, lijkt het alsof de koets van de toenmalige 1-serie Coupé om een M3 werd geklopt. Een brute machine, waaraan we nog steeds met plezier terugdenken!
1M Coupé inmiddels meer dan €60.000 waard
Thomas, elektricien van beroep, bezit er gewoon één. Een witte. De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat we het liefst een knaloranje exemplaar erbij hadden gehad, maar een mooie 1M vinden blijkt zo eenvoudig nog niet. Liefhebbers hebben de brute auto, ondanks de discussie ‘is het nu een echte M of niet’, in de armen gesloten en dat zie je aan de prijzen. Goede exemplaren brengen inmiddels meer dan € 60.000 op.
1-serie? 2-serie? Hoe zit dat nu precies?
Hoe bizar we zestien jaar geleden de 1M ook vonden, naast de M2 CS verbleekt hij. De zwarte, enigszins sinistere coupé met goudkleurige wielen is breed en agressief. Hij lijkt laag, maar is niet lager dan de auto waarmee zijn 'bloedlijn' begon. Bloedlijn? Jazeker, want de 1-serie Coupé is feitelijk de voorouder van alle 2-series coupé die daarna verschenen. Al moet je wel een behoorlijke autokenner zijn om BMW’s typebenamingen met 2-serie erin te kunnen bevatten. Auto’s met de modelnaam 2-serie kunnen immers ook tot de sufste BMW’s aller tijden behoren; denk aan de Active Tourers en de Gran Tourers met die aanduiding. Bovendien is er nog de 2-serie Gran Coupé, op basis van de 1-serie met voorwielaandrijving. De auto die nu nog als 2-serie Coupé in het gamma staat, heeft met de 1-serie niets van doen, in tegenstelling tot de Active Tourer en de 2 Gran Coupé. Het betreft feitelijk een ingekorte 4-serie Coupé, waarmee hij ook de achterwielaangedreven opzet deelt.
Een M2 heeft dus dezelfde lekkernijen in de aanbieding als de M3 en de M4. Een machtige zes-in-lijn met een inhoud van 3 liter dus, en sinds kort kun je de M2 net als zijn grotere broers met vierwielaandrijving krijgen. In deze CS teistert de motor de achterwielen met 530 pk en 650 Nm aan koppel. De tien centimeter kortere wielbasis maakt hem nerveuzer en directer, en zijn achterkant is enorm ‘los’, veel losser dan de M4 CS, de heftige variant van de M4 Coupé. Vrijwel onophoudelijk wil de achterkant een stap opzij zetten. In de tussenstand van de stabiliteitsregeling, de MDM-stand, laat de elektronica een stapje toe. Heb je het lef alles uit te zetten, dan komt hij alleen maar ‘om’; bij fanatiek insturen zonder het gaspedaal te beroeren blijkt al hoe ‘tailhappy’ de M2 CS is. De eerste keer overrompelt hij de bestuurder ermee. Voorzichtigheid is zonder meer geboden, want voor je het weet ben je met de meer dan 1.600 kilo wegende Duitser veel uitbundiger aan het dansen dan je van plan was.
Een feest der herkenning
Een feest der herkenning, want zo herinneren we ons de 1M ook nog. Wat ging die auto dankzij zijn turbokracht gretig dwars en wat was hij vervolgens eenvoudig te controleren, zelfs als je geen goede drifter bent. De spanning en sensatie is in de M2 CS wel wat heftiger, omdat die zo’n 200 kilo meer weegt. Je hebt wat meer je handen vol aan hem als al die kilo’s op drift zijn geslagen. De 1M was de eerste BMW M met turbomotor. Hij verscheen op de markt toen de M3 in 2011, inmiddels in zijn nadagen, nog de atmosferische V8 had, afgeleid van de V10 uit de M5. De volgende M3 en de daaruit voortvloeiende M4 deden het, net als de in 2011 gelanceerde M5, voortaan met turbo’s.
1M Coupé presteert nog steeds indrukwekkend
Zo bloedsnel als de M2 CS is de 1M Coupé niet, maar zijn prestaties zijn nog steeds indrukwekkend. De bruut met handbak kun je in 4,9 tellen vanuit stilstand op de 100 km/h krijgen. De versnelling houdt bij 250 km/h op, omdat de 340 pk sterke machine van fabriekswege is begrensd. De 1M van Thomas zit daar sneller op dan een standaardexemplaar, want zijn BMW heeft een getunede motor met 420 pk. Of de 1M dat vermogen ook daadwerkelijk levert, gaan we nog onderzoeken, want de uitnodiging om de witte auto op onze rollenbank te meten staat al in onze agenda genoteerd. Pikant detail: Beek Autoracing in Den Haag heeft de tuning van deze 1M uitgevoerd, dus rollenbankchef Ghisbert van Ginhoven is er ongetwijfeld alles aan gelegen om de volle 420 pk boven water te krijgen. Insiders beweren overigens stellig dat de M2 CS in de praktijk ook veel meer vermogen levert dan de 530 pk op papier …
Lego-poppetje
Vroeger was lang niet alles beter. De zitpositie in de M2 CS is beslist fijner dan die in de 1M. In de ruigste M van dit moment zit je zo laag dat het lijkt alsof je als een legopoppetje vastgeklikt bent. Wel waarderen we de overzichtelijkheid van het 1M-interieur. In de moderne coupé duurt het veel langer eer je de menustructuur van het enorme centrale display hebt doorgrond. Nog meer tijd vergt het om alle mogelijke standen van besturing, gasrespons, schakelkarakter, demping en dergelijke uit te vogelen. Vervolgens heb je de mogelijkheid je favoriete setting op te slaan in twee direct oproepbare geheugenstanden. Dat doe je met de rode knoppen op het stuur, M1 en M2 geheten. Op 1M-rijder Thomas maakt het allemaal een overweldigende indruk. “Wat een beest”, stamelt hij.
We begrijpen de reactie van Thomas maar al te goed; het is ook heel erg bijzonder dat er nog steeds auto’s als de BMW M2 CS bestaan. De Nederlandse overheid heeft het in elk geval liever niet, want hij wordt zwaar bestraft voor zijn hoge CO₂-uitstoot. Aan de andere kant gaat er daardoor wel €53.219 aan bpm naar de schatkist. Het totale prijskaartje van deze BMW bedraagt dan ook €178.213,60. De laatste nieuwprijs van de 1M Coupé was in 2011 €82.300. Vijftien jaar later bewegen de vraagprijzen van knappe occasions weer aardig in die richting. Het zal ons benieuwen of een M2 CS in 2041 ook bijna net zo duur is als nu.
foto's Willem Verstraten
Tussen BMW 1M Coupé en M2 CS
In 2016 bracht BMW de eerste M2 op de markt op basis van de toenmalige 2-serie Coupé. De 3.0-zescilinder leverde 370 pk. Dat was de eerste opvolger van de 1M Coupé. Er zit vier jaar tussen de BMW’s in deze ontmoeting, want de 1M ging in 2012 uit productie. Bij de gefacelifte generatie M2 ging BMW een stap verder. Boven de 370 pk sterke variant bracht het eerst een M2 Competition met 410 pk; daarboven verscheen zelfs een CS met 450 pk. De huidige M2 is er in twee vermogensvarianten. Heb je het model met handbak, dan zit er 460 pk onder de kap; de versie met automaat doet het met 480 pk. De manuele transmissie kan niet meer dan 460 pk aan, vindt BMW, en daarom heeft de CS uiteraard ook de automaat.
