Toch nog onderscheidend karakter in de budgethoek van Stellantis: Fiat Grande Panda en Opel Frontera

De Fiat Grande Panda is er als elektrische E met 113 pk, als Turbo met 101 pk en als Turbo Hybrid met 110 pk. Wij hebben die eerste met een accupakket van 44 kWh. Dat is ook de enige elektrische uitvoering die er is en die kan met 11 kW laden. Met een volle accu komt hij 320 WLTP-kilometers ver. De Panda staat op het Smart Car Platform van Stellantis en is een technisch zustermodel van de Citroën (ë-)C3. Hij is ontworpen door François Leboine in het Centro Stile Fiat. Die is niet over één nacht ijs gegaan om hem een eigen gezicht te geven. Dat begint al aan de voorkant met de grille, gekenmerkt door een blokjespatroon dat overgaat in de ledverlichting. De echte koplampen zitten trouwens daaronder. Aan de achterkant is het vierkant wat de klok slaat, tot en met de uitstekende achterlichten aan toe. Anders dan de huidige trend om de merknaam breed uit te schrijven, stanst Fiat het logo in de klep en plaatst het de modelnaam in blokletters erop.

C3 en C3 Aircross

Waar de Panda gelijk is aan de gewone (ë-)C3, is de Frontera dat aan de (ë-)C3 Aircross. Ook die staat op het Smart Car Platform. De Frontera oogt anoniemer dan de Panda, maar is dankzij de Vizor-grille en het Opel-logo op de kofferklep toch altijd herkenbaar als Opel. Hij volgt de Crossland (X) op en is met een lengte van 4,39 m een kleine 20 centimeter langer dan zijn voorganger. Dat levert maar liefst 461 liter bagageruimte op. Wij rijden de Frontera als Hybrid 145, maar hij is er ook als Electric en heeft dan dezelfde aandrijflijn als in onze Grande Panda. En hij is er als zevenzitter, bijzonder voor een auto uit dit segment, al zit je dan standaard aan de Hybrid vast. Wat bij de Frontera wél bijdraagt aan onderscheidend vermogen, is het opvallende kleurenpalet waarin hij te bestellen is. Naast ‘Khaki Green’ met witte wieldoppen zoals de onze is hij ook leverbaar in ‘Kanyon Orange’ en ‘Effekt Blue’. Ook de Panda is er in hippe kleurtjes, maar heeft die eigenlijk niet nodig om op te vallen.

Speels of vijftig tinten grijs

Vanbinnen zijn er behalve de deurgrepen en een priegelig automaathendeltje meer overeenkomsten tussen de twee. Het infotainmentsysteem en het cluster voor de klimaatregeling hebben ze ook gemeen. Nog een geinige deler: je start ze in alle gevallen door de sleutel om te draaien. Waar het binnenste van de Frontera verder rechttoe rechtaan en vijftig tinten grijs is, gaat het er in de Grande Panda speelser aan toe. Overal waar je kijkt zie je ovale vormen, ook in de behuizing van de multimedia. De ventilatieroosters zijn als contrast dan weer lekker vierkant. Daarnaast wemelt het in en om de Panda van de designgimmicks. Zo zit er bamboe in het interieur en zegt de achterklep je vaarwel met de letters ‘Ciao’.

De nieuwe Frontera deelt behalve zijn naam nog iets met de terreinwagen die tussen 1992 en 2004 in de showroom stond. Het was (en is) geen echte Opel, want die Frontera was stiekem een Isuzu, terwijl de nieuwe dus gelijk is aan de Citroën (ë-)C3 Aircross.

Opel Frontera

Fiat Grande Panda

Verschillen in onderstel

Wat rijden betreft zijn er ook verschillen. De Panda is een stuk zachter geveerd ten opzichte van de Frontera en stuurt licht en accelereert snel, maar voor een EV echt traag. De rek is er bij 132 km/h ook alweer uit. Zijn grotere neef is wat stugger en trekt dankzij de hybride ondersteuning ook snel op. Die ondersteuning is redelijk bijzonder, want ondanks dat de Frontera een mild-hybrid is, komt hij over als full-hybrid. Dat is mooi, maar er hoort helaas wel een kanttekening bij. Als je op de snelweg van baan wilt wisselen, is het namelijk niet handig als je het gaspedaal bijna helemaal naar beneden moet trappen om de Frontera te laten versnellen. Die overgang van hybridemodus naar maximaal vermogen van de brandstofmotor duurt echt te lang. Wat ons ook opvalt, is dat de automaat niet altijd raad weet met de wens van de bestuurder om wat forser op te trekken. Je moet dus voorzichtig van je plek komen met de Frontera, anders neigt de auto naar wielspin. Dat is niet van toepassing op de Panda dankzij zijn elektromotor.

Geen eenheidsworst

Natuurlijk kun je deze twee niet écht vergelijken, daarvoor zijn de specificaties te uiteenlopend. Maar hoe verhouden de Grande Panda en de Frontera zich dan tot de (ë-)C3 en (ë-)C3 Aircross, waarmee ze hun platform delen? Zit er nog wat onderscheid in of is het allemaal eenheidsworst? Dat laatste zeker niet; de drie merken verschillen nog genoeg van elkaar en niet alleen aan de voor- en achterkant. In het interieur zetten de verschillen zich door. Fiat maakt er een vrolijke boel van, Opel houdt het lekker nuchter en Citroën gooit er wat eigenzinnigheid tegenaan met het losstaande multimediascherm en de minimalistische balk als instrumentarium. Ook in het rijgedrag doen de merken hun imago eer aan. We kunnen dan ook de conclusie trekken dat er in de ‘budgethoek’ van Stellantis nog geen sprake is van dertien-in-een-dozijn auto’s.

Opel Frontera

Foto's Arno Lingerak