Test Facel Vega - Deze klassieker is fantastisch trans-Atlantisch

Het voordeel van een panoramische voorruit is dat de regen er zo mooi langs stroomt terwijl het landschap aan je voorbij trekt. De rest van het  hemelwater wordt netjes afgevoerd door de kleine, naar elkaar toe bewegende ruitenwissers. Met de blower voluit weten we de voorruit van de Franse Gran Turismo redelijk vrij van condens te houden. Het zemen van zijruiten en achterruiten hebben we maar opgegeven, vandaag is daar niet tegenop te lappen. We hebben duidelijk niet de meest ideale dag uitgekozen om met deze schitterende Facel Vega te gaan rijden, en de wetenschap dat de achterwielen worden gevoed door een machtige, ruim 350 pk sterke V8 maakt het een extra spannende onderneming. Maar laten we niet overdrijven; ook in 1964 werd er met deze auto door de regen gereden. Al zal dat in het geval van deze Facel II niet veel zijn geweest aangezien hij het overgrote deel van zijn leven spendeerde in California, de Amerikaanse staat aan de westkust waar regen een zeldzaamheid is.

Kostte destijds 10.000 dollar en dat was veel

Het pakket papieren dat bij de auto hoort herbergt ook de originele aankoopfactuur van de auto, uitgetypt op naam van ene mevrouw Sallie M. Heckscher. Zo ‘ene’ was deze dame (waarvan de M staat voor Mignonne) nu ook weer niet, want zij was de echtgenote van Ernie Heckscher, een beroemde orkestleider van Engelse komaf. Ernie was 36 jaar lang de voorman van de bigband die optrad in de Venetian Room van het Fairmont Hotel in San Francisco, waarbij hij grootheden als Edith Piaf, Sammy Davis Jr, Ella Fitzgerald Nat King Cole begeleidde. Dat verdiende blijkbaar dusdanig goed dat de familie Heckscher zichzelf een Facel Vega cadeau kon doen. Mevrouw Heckscher, die overigens ook in de muziek zat (als componiste), schreef de cheque uit voor 6.345 dollar, inclusief aanbetaling vermeldt de factuur een bedrag van 8.845 dollar; de basisprijs van de auto gespoten in Bleu Facel Irise (8.300 dollar) plus 525 dollar aan extra’s: stuurbekrachtiging, getinte ramen en spaakwielen. De oplettende lezer mist 20 dollar. Klopt, die was voor ‘cable & handling’, wat neerkomt op de communicatie tussen de fabriek in Parijs en importeur Hoffman Motors Corporation uit Beverly Hills. De Heckschers dienden overigens ook nog 940 dollar te betalen om hun aanwinst van Parijs naar Los Angeles te laten verschepen, waardoor het totaalplaatje op bijna 10.000 dollar uitkwam, een zeer stevig prijskaartje voor die tijd.

Sinatra reed er ook één

Het is geen toeval dat de Facel Vega werd gekocht door vermogende, artistieke lieden. Dat gebeurde wel vaker. Zo is ‘onze’ Facel II slechts één chassisnummer verwijderd van de auto die ooit toebehoorde aan Beatles-drummer Ringo Starr en de lijst met Facel-bezitters vermeldt ook namen als Frank Sinatra, Christian Dior, Yves Montand, Pablo Picasso en Ava Gardner. Laatstgenoemde actrice kocht er zelfs drie. Dat Facel Vega’s niet alleen om hun uiterlijk werden aangeschaft, blijkt uit het feit dat Stirling Moss er ook in rondreed, waarbij we voor het gemak maar even aannemen dat hij de rijeigenschappen ook wel in orde vond. Sir Stirling bezat overigens een HK500, de voorloper van de Facel II. Zowel qua uiterlijk als onderhuidse techniek zijn er echter veel overeenkomsten. Zo hebben beide modellen een stalen buizenchassis met onafhankelijke wielophanging voor en een starre as met bladveren achter. Vanwege het enorme vermogen en de daarmee gepaard gaande snelheden, waren de vier schijfremmen geen overbodige luxe.

Een V8 van Chrysler

Het vermogen van 361 pk is afkomstig uit een 6,3 liter metende ‘Typhoon’-V8 van Chrysler, de versie met handgeschakelde vierversnellingsbak leverde bijna 400 pk. En dan had je ook nog een 6,7-liter V8 met nóg meer vermogen. Indrukwekkende cijfers anno nu, laat staan ruim 50 jaar geleden. Toen kon de Facel II met gemak wedijveren met Aston Martins en Ferrari’s. Wel is de Fransman relatief zwaar - met twee personen aan boord ga je richting de twee ton – en dat merk je tijdens het rijden. Ook zwaar is de besturing bij lage snelheden; de ooit als optie aangevinkte stuurbekrachtiging is niet meer functioneel (een bekend zwak onderdeel van de auto) en dat betekent dat het werken geblazen is achter het dunne houten stuurwiel. De enorme draaicirkel maakt het manoeuvreren er niet eenvoudiger op. 

Facel Vega is meer een GT

Het zwaarlijvige karakter draagt er toe bij dat de auto veel meer een GT voor het betere langeafstandswerk is, dan een echte sportauto. Wat niet wegneemt dat de prestaties indrukwekkend zijn, ook anno 2026. Voorzichtig vloeren we het gaspedaal, de drietraps Torqueflite-automaat schakelt een tandje terug en de voorwaartse versnelling is ronduit heftig. De Amerikaanse achtcilinder in Franse jas gromt erop los, de symfonie vanuit de vier smalle uitlaatpijpen zwelt aan en de mijlenteller gaat snel richting onverstandige waarden. Dat laten we dus maar snel voor wat het is, we kunnen ons goed voorstellen dat deze Facel Vega in 1964 ronduit spectaculair geweest moet zijn. En gevaarlijk, want het merk had niet alleen beroemde eigenaren, het kon helaas ook een beroemde dode noteren; de Franse filosoof Albert Camus kwam – als bijrijder - in 1960 om het leven in een FV3B.      

Dashboard is een kunstwerk

Jean Daninos, de in 2001 overleden Frans-Griekse ingenieur die het automerk Facel Vega in 1954 oprichtte, was ook verantwoordelijk voor het design van de Facel II. En dat is bepaald niet alledaags; kijk eens goed naar de robuuste voorkant van de auto en je ziet dat het eigenlijk een heel andere beeldtaal is dan de achterkant, die juist vloeiend en elegant is. De verticale Mercedes 300 SL-achtige koplampen contrasteren behoorlijk met de kleine ronde achterlichtjes in de stijl van de BMW 1602 (al kwam die natuurlijk pas later). Toch vormt het een mooi coherent geheel, waarbij een aantal fraaie details het ontwerp naar een nog hoger plan tilt. Neem bijvoorbeeld het vele roestvrij staal rond de ruiten en het dak, of de in de ‘vleugels’ van de achterkant weggewerkte knipperlichten. Oog voor detail blijkt uit de twee ronde lampjes naast de achterste kentekenplaat, inclusief rvs kapjes. Ook fraai: de merknaam op de driespaaks vleugelmoeren. Vergeleken met het chique, Brits aandoende interieur is de buitenkant eigenlijk nog vrij clean; de Fransen lieten alle schroom van zich afvallen bij het ontwerpen van het dashboard. Wat een kunstwerk is dat. Je weet bijna niet waar je moet beginnen met kijken, zo veel is er te zien. Het meest intrigerende zijn misschien wel de vijf schuiven achter de dunne keuzehendel van de automaat (die overigens geen P-stand kent, daarvoor dient het meegeleverde houten blok dat je achter een wiel kunt leggen), die doen denken aan de cockpit van een vliegtuig. Na enig heen-en-weren merken we dat ze de luchtstromen van de ventilator regelen.

Metertjes met eigen afdakje

De zes Jaeger-metertjes op de middenconsole hebben allemaal hun eigen ‘afdakje’ en links en rechts van de pook zitten sigarenaansteker-achtige knoppen waarmee je de verlichting en de ruitenwissers blijkt te bedienen. De toerenteller loopt tot een beschaafde 5.500 tpm, in de praktijk gorgelt de ruim bemeten V8 tevreden zo rond de 2.000 tpm. In de portieren vinden we matte aluminium handgrepen, waarnaast zich de knopjes voor de elektrische raambediening bevinden – de verwende Amerikaanse klant zou immers nooit genoegen nemen met eenvoudige slingers. Overigens: het ‘hout’ op het dashboard is geen hout maar geverfd metaal …  

Slechts 183 gebouwd

De slogan van Facel Vega luidde ‘For the few who own the finest’ en in het geval van de Facel II moeten we dat ‘few’ letterlijk nemen; tussen 1961 en 1964 werden er slechts 183 van gebouwd en dat betekent dat de auto gewild is bij verzamelaars, wat logischerwijs weer invloed heeft op de vraagprijzen. Het exemplaar waar wij vandaag mee rijden (met ‘matching numbers’) is in uitstekende staat, er is recentelijk door aanbieder Veni Vidi Vici Classic Cars voor een flink bedrag aan verspijkerd om hem in deze conditie te krijgen. Hierbij werden onder andere de versnellingsbak, het remsysteem, de stuurinrichting en het koelsysteem gereviseerd door Facel-specialist JB Classic Cars. Daardoor rijdt de auto als in 1964, al zouden we dit bij Sallie en Ernie Heckscher moeten navragen om het zeker te weten. Helaas zal dat niet meer gaan, het echtpaar overleed halverwege jaren 90 kort na elkaar. We proberen ons voor te stellen hoe Sallie met haar splinternieuwe Facel II door Beverly Hills reed, nadat zij haar auto had opgehaald bij Hoffman aan 9130 Wilshire Boulevard in Los Angeles. Zou Ernie erbij zijn geweest of was die te druk met repeteren in het Fairmont Hotel? We zullen het nooit weten. Maar dat laten we het plaatje niet bederven, het plaatje van een dolblije mevrouw Heckscher met haar Bleu Facel Irise coupé over de kronkelende Highway 1 van L.A. terug naar haar huis aan Biscayne Drive in San Rafael, ten noorden van San Francisco. Het contrast met een verregend, plat Nederlands polderlandschap had niet groter kunnen zijn. Het zal Sallie een postume zorg zijn. En ons ook, want wij zijn haar eeuwig dankbaar voor haar autokeuze in 1964. 

Technische gegevens

Motor V8, 4 carburateurs

Cilinderinhoud 6.286 cc

Max. vermogen 265 kW/361 pk bij 4.800 tpm

Max. koppel n.b.

Aandrijving achterwielen via 3-trapsautomaat

Gewicht 1.842 kg

Topsnelheid 212 km/h

0-100 km/h ca. 8 s

Dit artikel is eerder gepubliceerd in AutoWeek Classics