Matthew verruilde zijn Alfa Romeo 156 V6 met deze Twin Spark: 'Bodykit en spoiler vind ik gaaf'

Goed voor gezorgd

Nog even en de Alfa Romeo 156 viert zijn dertigjarige jubileum. Wat baarden de Italianen in 1997 opzien met deze nog altijd oogstrelende sedan. Echt een verademing na de niet al te spannend gelijnde 155. Eindelijk weer een echte Alfa. Langzaam maar zeker zie je de 156 meer waardering krijgen in de wereld van de klassiekers en youngtimers en dat vertaalt zich in stijgende prijzen voor goed geconserveerde exemplaren met niet al te veel kilometers op de klok. De auto van Matthew heeft ruime praktijkervaring met zijn tellerstand van bijna drie ton. “Deze motor is al gereviseerd, ik heb er alle vertrouwen in. Hij loopt mooi en verbruikt nauwelijks olie. Dat is in mijn ogen al een goed teken. Ik had deze 156 al een tijdje in het vizier en weet dat er goed voor is gezorgd.”

Wat je noemt een achterspoiler. Veel groter kan bijna niet.

Scherpere nokkenassen

We spitten door de lijst met aanpassingen en zien dat er inderdaad het nodige aan de motor en de versnellingsbak is gedaan. We noteren een Supersprint-uitlaatspruitstuk, een sportuitlaat van voor naar achteren met een einddemper van Ragazzon en scherpere nokkenassen. Verder is er een ander type versnellingsbak ingebouwd, inclusief een shortshifter voor kortere schakelwegen. Maar Matthew viel vooral voor het uiterlijk. “Die kleur is geweldig en zie je niet vaak op een 156. Ook de bodykit en de achterspoiler vind ik gaaf.”

Matthew is een liefhebber van Italiaanse auto’s. We zien zelfs de drietand van Maserati op zijn arm getatoeëerd. Waar komt die voorkeur vandaan? “Ik ben al van jongs af aan geïnteresseerd in merken als Alfa Romeo en Lancia. En het leuke is: je koopt ze voor niet al te veel geld. Ik had vijf jaar geleden een Lancia Kappa Coupé, met zo’n lekkere vijfcilinder. Verder had ik een Alfa Giulietta, een GT en een 33. Allemaal auto’s met karakter. Wat ik wel mis van mijn vorige 156 is het geluid van de V6. Ik heb tijdelijk met een Mini Cooper S gereden; die verbruikte meer benzine dan de Alfa die ik nu heb.”

De Italiaanse viercilinder mag zich bewijzen op de bank van Beek.

Andere software

Rollenbankchef Ghisbert van Ginhoven loopt ook wel warm voor zo’n Alfa-blokje met dubbel bovenliggende nokkenassen en twee bougies per cilinder, maar heeft nog meer met de echt oude machines van het merk. “Ze leveren altijd lekker veel vermogen en als je ze een beetje goed behandelt, gaan ze lang mee. Met deze generatie heb ik iets minder ervaring.” De spanbanden staan op scherp, de apparatuur is aangesloten en iedereen is klaar voor de start. Waar hoopt Matthew eigenlijk op? “Ik zou al tevreden zijn met de oorspronkelijke 155 pk. Een paar maanden geleden heb ik geïnformeerd naar de mogelijkheden van andere software, maar daar is deze auto te oud voor. Dus ik moet het doen met wat ik heb.”

Kom maar op met dat Italiaanse temperament dan. Het gaspedaal gaat in de vloerbedekking en na een paar pogingen perst Ghisbert er een paar extra pk’s uit. Gezien alle aanpassingen niet zo veel, maar iedereen is blij. “Ik ben tevreden. Nu nog de wielen zilver of goud spuiten en hij is af.”