In 1986 zag Gerrie (81) deze Opel Kadett 1.6S GT nieuw staan: hij ruilde zijn 1.3 meteen in

We kwamen Gerry tegen tijdens ons bezoek aan een Opel Kadett D- en E-treffen, ergens in het zuiden van Brabant. Vanuit zijn woonplaats Den Bosch een klein stukje rijden voor de 81-jarige Gerry. “GT staat weliswaar voor Gran Turismo, maar wij zijn er nooit de landsgrenzen mee overgestoken. Hij werd eigenlijk alleen voor korte stukjes gebruikt. Te korte stukjes, eigenlijk, want bij 100.000 kilometer moest er een nieuwe motor in.” Waarom dan een GT gekocht? “Nou, elke twee, drie jaar ruilden we onze auto in en toen ik in 1986 bij de dealer in Veghel deze rode Kadett zag staan, was ik verkocht. Ik vond hem zó mooi. Nog steeds trouwens, want de Kadett gaat niet meer weg. We hebben twee dochters; de een woont met haar kinderen bij ons in de straat, de ander deels in Spanje, deels in Nederland en zij heeft een kleindochter die in Tiel een garagebedrijf heeft. Onze drie kleindochters vinden de Kadett heel cool, maar het rijden erin gaat hen minder goed af. Ten eerste is daar de handchoke - wie kent die nog? En ten tweede heeft hij geen stuurbekrachtiging. ‘Hij stuurt als een vrachtwagen’, vinden ze. Ach, voor mij zijn het ontzettend betrouwbare wagentjes, dus mij hoor je niet klagen.”

Na Kevers begon huize Van Uden aan Opel

Of je over betrouwbaarheid kunt spreken wanneer na 100.000 kilometer al een motorswitch nodig is, daarover valt best te discussiëren. Feit is wel dat Gerry vergelijkingsmateriaal had. Zoals zijn eerste auto; een in België aangeschafte DKW met tweecilinder tweetaktmotor. “Die had altijd startproblemen, waarschijnlijk veroorzaakt door uitgehoonde cilinders. Ik was die DKW zó zat, dat ik ‘m heb ingeruild op een scooter terwijl ik helemaal geen scooter mocht rijden!” Later kwamen meerdere Kevers voor Huize Van Uden te staan, wat te maken had met Gerry’s werk. “Op de ambachtsschool leerde ik voor bankwerker, gespecialiseerd in bimetaal. Daarop ben ik als draai- en slijpbankwerker bij een wapen- en munitiefabriek in dienst getreden. Maar de hele dag staan, dat viel niet mee. Nadat ik ook een poosje pvc-lasser ben geweest, ging ik in Rosmalen werken bij een garage waar we autobussen en trucks - onder meer ex-legervoertuigen van GMC en Reo - repareerden, gevolgd door een baan bij de Bossche Volkswagen-dealer. Daar leerde ik van een echte vakman plaatwerken aan Kevers en Transporters, en als vanzelf ging ik dus Kever rijden. Later ben ik ook nog bij Renault aan de slag gegaan, maar nooit bij Opel.”

Gek op Manta’s

Hoe is dan toch die Opel-liefde ontstaan? Want behalve de rode schicht heeft Gerry ook twee Ascona’s, een B-Kadett, een D-Kadett en nog een andere E-Kadett gereden. “Mijn broer was gek op Manta’s en een vriend van mij ook. Zodoende rolde ik toch richting Opel, ook omdat ik na verloop van tijd uit de garagewereld ben gestapt. Ik heb nog een tijdje gewerkt bij een connectorfabriek, maar omdat ik alleen vrouwelijke collega’s had, vond mijn echtgenote dat niet zo prettig. Daarom heb ik nog een laatste overstap gemaakt en deed achttien jaar lang het machineonderhoud bij het gemeentelijke slachthuis. Toen dat in commerciële handen kwam, heb ik daar ook nog tien jaar gezeten, waarna ik ben afgekeurd.”

Een Opel Kadett met vijfbak! Heel wat in die dagen.

Wel eens overgestapt op een Mazda 323

Het lijkt wel of Gerry net zoveel werkgevers heeft gehad als auto’s! “Ja, en dan vergeet ik bijna nog te melden dat we op een blauwe maandag van Opel zijn overgestapt op een Mazda 323. Een mooie auto, maar hij beviel niet. Al na een half jaar deed ik ‘m weg ten faveure van een Ascona 1200. Daarmee zijn we naar Italië op vakantie geweest, om onderweg te ontdekken dat het motortje toch wel erg licht was voor die auto. Daarom was ook die geen lang leven beschoren: er kwam een Ascona 1900”, legt Gerry uit. “Voor al die auto’s hebben we gewoon gespaard en als we dan bij de dealer kwamen, dan betaalden we ons nieuwe bezit contant - zo ging dat toen. Dat deden we ook toen we op een gegeven moment een D-Kadett kochten met de niet kapot te krijgen stoterstangenmotor. Die werd opgevolgd door een grijze E-Kadett met 1.3-motor en vierbak. Een jaar later zag ik bij de dealer deze Kadett GT staan: fraai rood, sportief uitgedost en voorzien van een 1.6-motor met vijfbak. Ik was er helemaal weg van, wist dat dit een blijvertje zou worden. Daarop zei de verkoper: 'Laat hem dan zo origineel mogelijk.' Nou, dat heb ik gedaan.”

Aankoopfactuur gestolen

Om dit te kunnen bewerkstelligen, kwamen later andere dagelijkse vervoermiddelen: een Mercedes-Benz B-klasse, een Opel Mokka … De licht-sportieve Kadett genoot een rustig leven, maar is dat niet ongeschonden doorgekomen. “Als optie had ik een radio laten monteren. Toen de auto eens bij mijn dochter op het parkeerterrein stond, is die eruit gejat. Als je goed kijkt, zie je nog steeds een kleine beschadiging op het dashboard”, verklaart onze gastheer. Ook de originele aankoopfactuur is er niet meer. “Die bewaarde ik in de kluis. Tijdens een inbraak zijn ze met de kluis ervandoor gegaan.”

Veel kilometers komen er niet meer bij op deze Opel Kadett.

Nakijken op roest, dat was hard nodig!

De eerste rit met de PS-72-ZV herinnert Gerry zich nog goed. “Ja, dat was erg fijn. Trots als een pauw reed ik erin rond. Ben er ook altijd zuinig op geweest. Als hij naar de garage moest voor onderhoud, bleef ik er altijd bij staan kijken. En jaarlijks liet ik hem nakijken op roest, want roesten konden ze best. Wielkasten, spatbordranden … Werd er roest ontdekt, dan haalde ik dat zelf weg met een staalborstel en met glasvezel vulde ik vervolgens de aangetaste randen weer op.” De eerste jaren werd de bescheiden Duitser door de dealer onderhouden, maar allengs ging Gerry steeds meer zelf doen, met hulp van een Opel-monteur. En met een garagebedrijf in de familie gaat de auto tegenwoordig naar Tiel als er wat gedaan moet worden. “Maar dat valt reuze mee. Hij is altijd in goede handen geweest, daar plukken we nu de vruchten van. Met pech heb ik nog nooit gestaan. Slechts eenmalig is het lampje van de remvloeistof gaan oplichten. Een eigenaardigheidje vind ik wel dat bij gas los de motor wat bonkig is. De oorzaak is de carburateur die op dat moment te veel brandstof krijgt.”

Puur rijden: 2.000 kilometer per jaar

Heden ten dage wordt er niet zo heel veel meer met de E gereden. Met 2.000 kilometer per jaar houdt het wel op. Echtgenote Roos heeft wat moeite met in- en uitstappen, vandaar dat de hogere Mokka haar voorkeur geniet. En in vergelijking met deze moderne, compacte cross-over vallen meer dingen op aan de Opel. “De Kadett maakt best wat herrie. En wat ik al aangaf: hij stuurt wat zwaarder - met name bij het in- en uitparkeren. De verkoper had destijds daarom de optionele stuurbekrachtiging aangeraden, maar dat wilde ik niet. Dit rijdt puurder, en dat maakt dat ik er best trots op ben dat ik er nog immer mee op pad ben. En wanneer we rijden, dan is dat nog steeds genieten. Ook van de aanspraak onderweg. Als ik ga tanken, dan komt er altijd wel iemand naar mij toe. Altijd hoor je dat hij of zij ook zo’n Kadett heeft gehad of iemand kende met dat model.”

Een dergelijke opmerking geeft aan dat wat ooit heel normaal was, nu bijzonder aan het worden is, net als bijvoorbeeld de Volkswagen Kever. Bosschenaren hoeven echter niet bang te zijn dat hun stad de rode E-Kadett moet gaan ontberen, want nog altijd zorgt Gerry er goed voor en als er iets aan de hand is, dan valt hem dat meteen op: “De laatste tijd worden de deurrubbers minder. Gelukkig is de onderdelenvoorziening nog goed op orde, dus dat wordt binnenkort gefikst.” En nu we het toch over de portieren hebben; het mooiste onderdeel van zijn auto vindt Gerry het feit dat het een driedeurs is. “De vorige, grijze Kadett was vijfdeurs, maar ik vind deze veel sportiever.” Sportief, puur rijden … termen die we vroeger niet meteen associeerden met deze beste, brave Opel - op de snelle GSi’s na dan. Maar als erkend Kadett-ambassadeur (de Van Udens rijden al veertig jaar met alleen al deze Kadett) geloven we Gerry graag!

Dit verhaal heeft eerder in AutoWeek Classics gestaan. Foto's Andrew Walkinshaw